ความทรงจำ ...แม่

พิชชา
  ทำอะไรดีๆเพื่อแม่หรือยัง  

พรุ่งนี้วันแม่...

มีความทรงจำมากมายเกี่ยวกับคุณแม่

วันแม่ปีไหนๆไม่ฝังใจเท่าตอนเรียนอยู่ชั้นประถม

ตอนอยู่ชั้นประถมปีที่ 3 ตอนนั้นคุณครูให้คุณแม่แต่ละโรงเรียนไปนั่งเก้าอี้เพื่อให้ลูกๆมากราบ ตอนนั้นได้เตรียมดอกไม้มากราบแม่ และเมื่อถึงตอนที่แม่ไปนั่งเก้าอี้ แต่ช่วงนั้นเราไปเตรียมทำกิจกรรมอื่นเลยไม่ได้ยินเสียงประกาศพอได้ยินเพื่อนเขาบอกก็วิ่งไป แม่ยังนั่งบนเก้าอี้แต่สงสัยว่าไปสายนิดหน่อยครูท่านเลยให้นักเรียนคนอื่นไปช่วยกราบแม่ก่อนเพราะนึกว่าไม่มาแล้ว  ตอนนั้นรู้สึกว่าไม่กล้าเข้าไป แม่ก็หันมามองและพยักหน้าให้เข้าไปหา แต่เราไม่กล้าเข้าไปเพราะเห็นว่ามีคนอื่นไปกราบแม่เราแล้ว แมจึงต้องเปลี่ยนให้คุณแม่ท่านอื่นๆไปนั่งบ้าง ตอนนั้นรู้สึกเสียใจเดินไปแอบร้องไห้ว่าเราทำไมไม่กล้าที่จะเดินไปกราบคุณแม่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ดี แล้วรู้ว่าแววตาที่คุณแม่มองนั้นคงอยากให้เราเข้าไปกราบไปกอดแม่ ...

อีกสองปีต่อมาคุณแม่ได้รับเลือกให้เป็นแม่ดีเด่นเป็นตัวแทนของโรงเรียน  ตนเองได้ไปประกวดอ่านเรียงความถึงพระคุณแม่ด้วย แม้ไม่ได้รางวัลแต่แม่ก็ยิ้มแก้มปริ

ปีนี้..ไม่ได้ไปกราบตักแม่เหมือนเช่นเคย แต่ก็ได้ไปล่วงหน้าเมื่อวันเข้าพรรษาแล้ว  ไปกอดไปกราบท่าน และทำทุกครั้งที่กลับบ้าน...

อย่าอายที่จะทำสิ่งดีๆกับแม่ค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน GIVE & TAKE

คำสำคัญ (Tags)#ความทรงจำ#คุณแม่#แม่#รักแม่#12 สิงหาคม

หมายเลขบันทึก: 118910, เขียน: 11 Aug 2007 @ 18:17, แก้ไข, 01 Feb 2015 @ 12:42, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

สวัสดีค่ะคุณพิชชา

ความจำดีมากเลยค่ะ นึกไปตอนป.สาม จำไม่ได้เลยว่าทำอะไรให้แม่บ้าง ขอชื่นชมลูกกตัญญูอย่าง
คุณพิชชาค่ะ แม้ว่าเราจะไม่ได้รางวัลอะไร
แต่เราก็ดีเด่นในสายตาแม่เสมอค่ะ

ใบบุญ
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 18:46

ขอชื่นชมลูกน่ารักค่ะ โทรศัพท์ไปกราบแทนคงได้ค่ะ

Sasinand
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 22:56

สวัสดีค่ะ

น้องพิชชาน่ารักมาก ภูมิใจแทนคุณแม่จริงๆค่ะ

Supat Chupradit
เขียนเมื่อ 12 Aug 2007 @ 02:56

เป็นความทรงจำที่อบอุ่นละมุนมากครับ คุณพิชชา

ผมก็ได้บันทึกไว้ 1 blog สำหรับคุณแม่ด้วยครับ

เรื่อง เรื่องเล่าจากภาพ: ความสุขของแม่..

http://gotoknow.org/blog/supatonline/118974

       ผมค่อนข้างจะรักพ่อมากกว่าแม่ครับ เป็นเพราะพ่อไปไหนชอบชวนไปด้วยถ้าเหมาะกับงานของผู้ชาย แต่ตอนนี้ผมไม่มีพ่อแล้วจึงไม่อาจเปรียบได้ว่าผมรักใครมากกว่าใคร  ฝนจะตก ฟ้าจะร้อง แดดจะออก ลมจะแรง ทะเลจะมีคลื่น ผมไม่รู้ ผมรู้อยู่อย่างเดียวว่าผมรักคุณแม่และคนที่ผมต้องรับผิดชอบ

พิชชา
เขียนเมื่อ 14 Aug 2007 @ 12:33

สวัสดีค่ะ P P P P P และ P

  • ก่อนอื่นต้องขอโทษทุกท่านนะคะ ที่ไม่ได้เข้ามาเติมต่อความทรงจำซึ่งเป็นของตนเองแท้ๆ
  • พอดีมีเวลาจำกัดในการเข้ามาใน G2K ค่ะ ในช่วงนี้
  • แม่..คำนี้ม่ค่าเกินบรรยายค่ะ
  • และจะขอตามไปอ่านบันทึกต่าง ๆ ในโอกาสต่อไปนะคะ ขอบคุรมากๆค่ะ