ทำอะไรดีๆเพื่อแม่หรือยัง

พรุ่งนี้วันแม่...

มีความทรงจำมากมายเกี่ยวกับคุณแม่

วันแม่ปีไหนๆไม่ฝังใจเท่าตอนเรียนอยู่ชั้นประถม

ตอนอยู่ชั้นประถมปีที่ 3 ตอนนั้นคุณครูให้คุณแม่แต่ละโรงเรียนไปนั่งเก้าอี้เพื่อให้ลูกๆมากราบ ตอนนั้นได้เตรียมดอกไม้มากราบแม่ และเมื่อถึงตอนที่แม่ไปนั่งเก้าอี้ แต่ช่วงนั้นเราไปเตรียมทำกิจกรรมอื่นเลยไม่ได้ยินเสียงประกาศพอได้ยินเพื่อนเขาบอกก็วิ่งไป แม่ยังนั่งบนเก้าอี้แต่สงสัยว่าไปสายนิดหน่อยครูท่านเลยให้นักเรียนคนอื่นไปช่วยกราบแม่ก่อนเพราะนึกว่าไม่มาแล้ว  ตอนนั้นรู้สึกว่าไม่กล้าเข้าไป แม่ก็หันมามองและพยักหน้าให้เข้าไปหา แต่เราไม่กล้าเข้าไปเพราะเห็นว่ามีคนอื่นไปกราบแม่เราแล้ว แมจึงต้องเปลี่ยนให้คุณแม่ท่านอื่นๆไปนั่งบ้าง ตอนนั้นรู้สึกเสียใจเดินไปแอบร้องไห้ว่าเราทำไมไม่กล้าที่จะเดินไปกราบคุณแม่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ดี แล้วรู้ว่าแววตาที่คุณแม่มองนั้นคงอยากให้เราเข้าไปกราบไปกอดแม่ ...

อีกสองปีต่อมาคุณแม่ได้รับเลือกให้เป็นแม่ดีเด่นเป็นตัวแทนของโรงเรียน  ตนเองได้ไปประกวดอ่านเรียงความถึงพระคุณแม่ด้วย แม้ไม่ได้รางวัลแต่แม่ก็ยิ้มแก้มปริ

ปีนี้..ไม่ได้ไปกราบตักแม่เหมือนเช่นเคย แต่ก็ได้ไปล่วงหน้าเมื่อวันเข้าพรรษาแล้ว  ไปกอดไปกราบท่าน และทำทุกครั้งที่กลับบ้าน...

อย่าอายที่จะทำสิ่งดีๆกับแม่ค่ะ