แม่

 วันแม่ ดีใจกับคนที่อยู่ใกล้แม่ ได้พบเห็นแม่อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน หรือบ่อยมาก แต่คนที่ต้องพลัดที่นาคาที่อยู่ ระหกระเหิน มาหากินไกลรัง ได้แตคอยฟังเสียงแม่ทางโทรศัพท์ แต่อย่างไรก้ยังรักแม่อยู่เสมอ ห่วงแม่ วันก่อนน้องมาบอกว่าแม่ไม่ค่อยสบาย เมื่ออยู่คนเดียว แท้ที่จริงท่านเหงา พ่อก็ไม่อยู่ ลาลับแล้ว  ลูก 6 คน แต่ทุกวันเห็นหน้าอยู่คนเดียว บางวันต้องอยู่คนเดียว เพราะลูกก็ต้องไปทำงาน มีแต่วิทยุเครื่องเล็กๆ เป็นเพื่อน ( เพราะหิ้วไปไหนได้ ดูทีวีต้องนั่งอยู่กะที่) ชวนมาอยู่ด้วยที่นี่ก็ไม่มา คิดถึงบ้าน คิดถึงเพื่อน  เพื่องาน ต้องแยกครอบครัว สังคมครอบครัว ยังเข้มแข็งอยฤา นี่คือความพอดีของชีวิต