ภาคกลางเรียก กำลังช้างสาร ระนองเรียกกระแจะ จันทบุรีเรียก ขมิ้นพระต้น ทางเหนือเรียกตาลเหลือง จังหวัดเลยเรียกดอกเหมย มุกดาหาร เรียกดอกตรุษจีน บุรีรัมย์เรียกแง่ง ตราดเรียกช้างโน้ม ระยองเรียกช้างโหม ราชบุรีเรียกฝิ่น

ช้างน้าวที่กล่าวถึงต่อไปนี้ไม่ใช่ช้างมีงวงมีงาตัวใหญ่ๆนั่นนะครับ หรือไม่ใช่ลูกช้าง มช.ด้วยครับ ช้างน้าวเป็นชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่งครับที่เป็นไม้มงคลและได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถให้เป็นไม้ประจำจังหวัดมุกดาหารเมื่อวันที่ 9 พ.ค.ปี พ.ศ. 2537 ครับ 

เนื่องจากท่านครูบาสุทธินันท์ ได้รับช้างน้าวมาที่สิงห์ป่าสักและครอบครัวปลูกกันที่มหาชีวาลัยอีสานเมื่อช่วงวันที่ 28-30 ก.ค.วันเฮฮาศาสตร์ที่ผ่านมา ผู้บันทึกเลยขยายข่อมูลให้ท่านครูบาทราบเท่าที่ผู้บันทึกทราบมา จนทำให้ท่านครูบาสนใจมากขึ้นว่าเป็นไม้ที่มีดอกสีเหลืองสวย บานนานร่วมเดือนและเป็นไม่มงคล จนเลยไปถึงว่า น่าที่จะจัดเฮฮาศาสตร์ครั้งต่อไปที่มุกดาหารในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ เพื่อเข้าป่าดูช้างน้าวออกดอกแบบเดิมๆกลางป่าดงหลวงเลย จนผู้บันทึกตื่นเต้นที่ยินดีที่จะจัดงานนั้น 

เพื่อเป็นข้อมูลเพิ่มเติมจึงไปค้นข้อมูลเกี่ยวกับช้างน้าวมาเพิ่มเติม  ตามไปเปิดพจนานุกรมไม้ดอกไม้ประดับของบรมครู ดร.วิทย์ เที่ยงบูรณธรรม ปรากฏว่าไม่มีข้อมูลครับ ไปดูเอกสารไม้ดอกไม้ประดับของปัทมา แซ่ลี้ หนังสือชื่อ "ณ วันดอกไม้บาน" ก็มีข้อมูลสองสามบรรทัดเอง จึงเข้า Web ไปดูข้อมูล คราวนี้พบข้อมูลมากมายเลยครับ เลยเอามาฝากกันครับ 

ช้างน้าวมีชื่อพฤกษศาสตร์ OCHNACEAE ชื่ออื่นๆ Ochna integerrima Lour. Merr.  อยู่ในวงศ์ กระแจะ, ตาลเหลือง   

ช้างน้าวเป็นไม้ต้นผลัดใบขนาดเล็ก ตามปลายกิ่งมีกาบหุ้ม ตาแข็งและแหลม
ใบ :  เดี่ยว รูปไข่กลับ  โคนสอบแคบ ปลายเรียวแหลม มนหรือเว้า  เส้นใบละเอียด หยักถี่

ดอกช่อ:  เหลือง ออกเป็นช่อกระจุกตามกิ่ง  และโคนซอกใบเกสรตัวผู้มีจำนวนมาก ร่วงง่าย   

ผล:  กลม เมล็ดเมื่อสุกมีสีดำติดอยู่บนฐานรองดอกสีแดง เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีดำมันออกดอกเดือน มกราคม-พฤษภาคม การยายพันธุ์   เพาะเมล็ด

ประโยชน์ : รากขับพยาธิ  แก้น้ำเหลืองเสีย เบาหวาน, ผิดสำแดง, ดีซ่าน เปลือกต้น มีรสขม ใช้ปรุงเป็นยาช่วยให้เจริญอาหาร  

ถิ่นกำเนิด: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้  ขึ้นตามป่าเบญจพรรณและป่าเต็งรัง ป่าดิบแล้ง ในต่างประเทศที่ลาวและเวียตนามถือว่าเป็นไม้มงคล มีการซื้อขายกิ่งที่มีดอกตูมและนิยมนำไปปักไว้ที่บ้าน 

ภาคกลางเรียก กำลังช้างสารระนองเรียกกระแจะ จันทบุรีเรียก ขมิ้นพระต้น  ทางเหนือเรียกตาลเหลือง จังหวัดเลยเรียกดอกเหมย มุกดาหาร เรียกดอกตรุษจีน  บุรีรัมย์เรียกแง่ง ตราดเรียกช้างโน้ม ระยองเรียกช้างโหม ราชบุรีเรียกฝิ่น 

ผู้บันทึกไปทำงานมุกดาหารเมื่อปี 47 เดินที่ตลาดอินโดจีนริมแม่น้ำโขงก็พบชาวบ้าน และแม่ค้าเอากิ่งช้างน้าวที่มีดอกตูมๆมาวางขายครับ ที่เรียกดอกตรุษจีนก็เพราะเธอจะบานช่วงตรุษจีน และในตลาดอินโดจันนั้นพ่อค้าชาวจีนและไทยเชื้อสายเวียตนาม นิยมซื้อเอาไปไหว้เจ้าด้วยครับ  เราคิดกันว่าช่วงฤดูหนาวปี 51 นี้เราจะลุยป่าเพื่อดูช้างน้าวกันครับในวันเฮฮาศาสตร์ดงหลวง ขอจบลงที่ตรงนี้ครับ 

“…ช้องนางช้างน้าวสายหยุด ช่อตะแบกชาตบุษย์ชูก้าน พิกุลพวกแก้วเป็นแถวบาน พุดตานพันแต้วจำปี…” รามเกียรติ์ : พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ร.1