เราแต่งงานที่ชุมพร ตามความประสงค์ของพ่อของผม    เหตุผลคือผมเป็นลูกคนโต    เป็นการแต่งงานที่ทั้งเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเป็นหมอ    จึงจัดงานใหญ่โตมาก     ผมเป็นผู้หาฤกษ์เอง คือศุกร์วันที่ ๙ พฤษภาคม ๒๕๑๒    ตอนนั้นเราก็ว่าผมหาฤกษ์เก่ง เพราะมีคนแต่งงานวันนั้นหลายคน     สถานที่จัดพิธีแต่งงานคือหอประชุมจังหวัด   

           แต่ตอนเช้ามีพิธีสงฆ์ และรดน้ำเป็นการภายใน ในหมู่ญาติก่อน     คืนก่อนพิธี ครูเชต ครูดนตรีของโรงเรียน ชุมพร “ศรียาภัย” ที่เคยตีผมทุกวัน เอาวงแตรวงมาเล่นกล่อมหอ

           ผมตกใจที่พ่อแม่จัดพิธีใหญ่โต     เพราะที่จริงพ่อแม่ผมไม่ชอบพิธีรีตอง     เป็นนิสัยประจำตระกูลที่ผมก็ติดมา     เดาว่าพ่อแม่คงจะดีใจมากที่ลูกชายได้แต่งงานกับสาวที่เป็นคนดี     แม่บ่นนิดหน่อยว่าตัวเล็กไปหน่อย     ว่าผมชอบคนตัวเล็ก     ที่จริงผมชอบคนฉลาดและอัธยาศัยดี     กลัวคนรวย เพราะเกรงว่าจะตกไปอยู่ในกรอบของครอบครัวเขา     ผมชอบเป็นอิสระ

                        

                            เจ้าสาวเจ้าบ่าวถ่ายรูปกับครูเชต

                        

นั่งรถแลนด์โรเวอร์กรมทาง ที่นายช่างวีรวัช เศวตวรรณ พี่ชายเจ้าสาวเป็นผู้ขับ ไปชุมพร

                         

กลุ่มญาติเจ้าสาว คนซ้ายสุดคือ อ. นพ. วินัย เศวตวรรณ  คนขวาสุดคือพลตรีอำนวย ศิริวัฒน์ พี่เขย

                         

                                      ครอบครัวเจ้าสาว

 

วิจารณ์ พานิช
4 ส.ค. 50