!!! Slow Dance, Please !!! .. Attention, Please …

Boo
... Eager to Live, Learn & Love.

 

 

 

Time is so short   - เพราะเวลาในชีวิตคนเราช่างสั้นนัก  ... มีหลายสิ่ง หลายอย่างที่ปรารถนา อยากจะทำให้ได้ ดั่งตั้งใจ  

Absolutely, All Successes need the first Step! แน่นอนว่า ทุกความสำเร็จจำเป็นต้องมีก้าวแรก  ...  

แต่ ….    ช้าก่อนค่ะ  ..   Please ! ! ! ..   SLOW DANCE

Have you ever watched kids on a merry-go-round?
Or listened to the rain slapping on the ground?
Ever followed a butterfly's erratic flight?
or gazed at the sun into the fading night?
You better slow down. Don't dance so fast.

Time is short. The music won't last.   

คุณเคยมองดูเด็กๆ เล่นม้าหมุนไหมค่ะ

หรือเคยฟังเสียงเม็ดฝนหล่นกระทบพื้นดิน

หรือเคยวิ่งไล่ตามผีเสื้อที่โบกบินฉวัดเฉวียนไปมา

หรือเคยได้จ้อง แสงอาทิตย์ช่วงกลางคืนที่ฟ้าหม่น

ค่อยๆ ก้าวเดิน อย่าเร่งรีบ อย่ารีบร้อน ช้าๆ

เวลาของชีวิต ช่างสั้นนัก  ....  ท่วงทำนอง จะไม่สิ้นสุด


Do you run through each day on the fly?
When you ask how are you, do you hear the reply?
When the day is done do you lie in your bed
With the next hundred chores running through your head?
You'd better slow down Don't dance so fast.
Time is short. The music won't last.

ในแต่ละวัน คุณต้องเร่งรีบ จ้ำอ้าว ยังกะติดปีกโบยบิน หรือไม่

เมื่อคุณถามใคร ว่าสบายดีไหม คุณได้ยินคำตอบนั้นหรือไม่

หรือสารพัดเรื่องล้านแปด วิ่งวุ่นในสมองคุณเสียมากมาย

ค่อยๆ ก้าวเดิน อย่าเร่งรีบ อย่ารีบร้อน ช้าๆ

เวลาของชีวิต ช่างสั้นนัก  ....  ท่วงทำนอง ยังไม่สิ้นสุด


Ever told your child, we'll do it tomorrow?
And in your haste, Not see his sorrow?
Ever lost touch, Let a good friendship die
Cause you never had time to call and say, "Hi"
You'd better slow down. Don't dance so fast.
Time is short. The music won't last. 
 

คุณเคยบอกลูกๆ ไหม ว่า ไว้เราค่อยจัดการมันพรุ่งนี้

โดยที่คุณมิได้ไตร่ตรอง  ไม่ได้คิดว่าคำตอบนั้นทำให้เขาเสียใจ ...

คุณเคยขาดการติดต่อ แล้วปล่อยให้มิตรภาพขาดหายไปหรือไม่

คุณไม่ .. ไม่เคย แม้แต่จะมีเวลา สำหรับการพูดทักทาย แค่คำว่า สวัสดี

ค่อยๆ ก้าวเดิน อย่าเร่งรีบ อย่ารีบร้อน ช้าๆ

เวลาของชีวิต ช่างสั้นนัก  ....  ท่วงทำนอง ยังไม่สิ้นสุด

  ...  Take your Time to enjoy all your paths ให้เวลาตัวคุณเองหน่อย สำหรับทุกๆ เส้นทาง   …    จะได้ไม่ต้องเหนื่อยนัก 

 ....  เพลิดเพลินกับทุกโมงยาม ....  เรียนรู้ด้วยกระตือรือร้น และ รักในทุกสิ่งที่เลือกแล้ว  ...   Eager to Live, Learn & Love.     

....  ถ้าเธอเหนื่อยหนัก หยุดพักเสียก่อน ล้มตัวลงนอนแทบตักฉันนี่  จะหนาวจะร้อน จะคอยพัดวี หลับฝันถึงสิ่งดี ….  

....  เป็นกำลังใจ ให้กับคนทำงานทุกท่านค่ะ  ....    

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน My Horizon

คำสำคัญ (Tags)#time#ความคิด#learn#love#family#live#เกาะพีพี#อ่าวโละบาเกา

หมายเลขบันทึก: 117776, เขียน: 07 Aug 2007 @ 20:24 (), แก้ไข: 06 Jun 2012 @ 12:58 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 11, อ่าน: คลิก


ความเห็น (11)

Boo
เขียนเมื่อ 

Wow! such an outstanding atmosphere

...  ภาพนี้สวยงามเกินคำรำพัน ...

*  เมฆน้อย คล้อยเคลื่อน เลือนลับ

* อัจกลับ สะท้อน ฤาห่อนหา

* แปรเปลี่ยน ไหวหวาม ตามเวลา

* อุปมา อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

ปล. นั่งมองเมฆ ตรงหน้า อีกสักแป๊บ ก็เคลื่อนลับ เปลี่ยนรูปไป เพียงเสี้ยววินาที ...   จริงแท้ คงมั่น .. สัจธรรม  

 

  • สวัสดีค่ะ คุณปู ..

เคยบอกใครบางคนว่า .. บางทีที่เราเดินช้าลง  เราจะเจอความสุข  ความสวยงาม ที่มีอยู่ตามระหว่างทางเดิน  ซึ่งก่อนหน้านั้น  เมื่อเราก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างรีบเร่ง  เราเองก็ไม่เคยจะมองเห็นสิ่งเหล่านี้

 

คุณปู .. วันนี้ มีเวลาได้นั่งมองเมฆด้วยหรือคะ? ดีจัง!!  มองเห็นเป็นอะไรล่ะ  ดังกิ้นโดนัท  แมวเหมียว  หรือใครคนหนึ่ง  

ตอนนี้ต้อมกำลังโซ๊ยยยสุกี้ฯ อยู่หน้าจอ ยั่วน้ำลายคุณปูล่ะ  อิอิ   มื้อเที่ยง ๆ ๆ

Boo
เขียนเมื่อ 

สบายดีค่ะ นางเอกต้อม

P
* ค่ะ นางเอก บางทีที่เราเดินช้าลง  เราจะเจอความสุข  ความสวยงาม ที่มีอยู่ตามระหว่างทางเดิน 
- ทางเดิน ของชีวิต  ...  ทางเดิน ของหัวใจ เป็นทางเดียวกันไหม จ้ะ
* ค่ะ ความเพลิดเพลินในทุกช่วงขณะ เป็นสิ่งสัมผัส ได้ง่าย และงาม ในความรู้สึกมากเลยนะคะ 
- เดี๋ยวนี้ แค่เพียง อาบน้ำ ช้าๆ จะร้องเพลง หรือไม่ ก็ตามแต่ ...  ตัก แล้ว พุท ราด แล้ว โธ โอ้โห +  สุขบรม กว่าเคยค่ะ 
* ค่อยๆ ละเลียด ละเลง ลองลิ้ม ชิมรส
* จนหมด เกลี้ยงชาม หารู้ไม่
* อร่อยเหาะ อร่อยลิ้น อิ่มใจ
* ต่ออีกยก ได้ไหม ...  แต่อิ่มจัง
ไปทานข้าวดีกว่า นางเอกมาทานยั่วอย่างนี้ ไม่ไหวแล้ว ...
  • คุณปู คะ ..

สำหรับต้อม .. เพียงแค่ได้หลับตานิ่ง ๆ หายใจลึก ๆ ก็รู้สึกสงบและสุขใจโดยไม่ทราบสาเหตุแล้วนะ 

ทางเดินของชีวิต  เป็นคนละเส้นทางกับหัวใจ  เพราะฉะนั้นจึงต้องเดินดุ่ม ๆ ต่อไป ยังหนทางข้างหน้า ช้า ๆ เรื่อย ๆ ไม่รีบร้อน  เพราะจะรีบร้อนไปไสล่ะเนอะ    "หัวใจ" ของใครบางคน  อาจตกหล่นอยู่บนระหว่างทางที่ต้อมจะเดินผ่านไป  ก้าวเดิน ๆ ๆ เอ๊ะ ว๊ายยย  หัวใจใครตกหล่นอยู่แถวนี้  อิอิ  เก็บใส่กระเป๋าเสียเลย  แฮ่ะ ๆ ๆ

คุณนางเอกสายตาไม่ดี หรือคุณปูพิมพ์ตัวเล็ก ๆ กันล่ะนี่  o_O 

งั้นเรื่องต่อไป  คุณนางเอกขอรับบทดาวยั่วนะคะ คุณปู ..   

 

Boo
เขียนเมื่อ 
  • เพียงแค่ได้หลับตานิ่ง ๆ หายใจลึก ๆ ก็รู้สึกสงบและสุขใจโดยไม่ทราบสาเหตุแล้วนะ 
  • ...แค่ สงบ แค่อดทน พบทางธรรม  จริงๆ ค่ะ 
  •  
  • คุณต้อม จินตนาการ ได้เลิศ จริงๆ ค่ะ  ไปได้เรื่อยๆ เลย แบบน่ารัก อ่านแล้ว อมยิ้ม ได้ไม่มีเม้ม ค่ะ

ขอสนับสนุนความช้าด้วยอีกคนครับ

              เคยอ่าน a day ฉบับหน้าปกเรย์ แมค มีเรื่องราวที่ว่าด้วยการเดินทางและความช้าน่ะครับ

             มีคำพูดหนึ่งพูดไว้เหมือนคุณเนปาลีเป๊ะเลย ที่บอกว่า หากเราเดินทางผ่านไปเร็วเราก็ไม่เห็นความสวยงามระหว่างทางเลย

             slow but sure

                    slow is beautiful

สวัสดีครับ

ชวนคุณ poo มา Slow life  ที่ Slow town เมืองปาย บ้านนายเอกครับ!!!

Panuch
เขียนเมื่อ 

ได้อ่านแล้ว ทำให้กลับมามองตนเองเมื่อวัยเด็กบ้าง

ชอบ

ค่อยๆ ก้าวเดิน อย่าเร่งรีบ อย่ารีบร้อน ช้าๆ

เวลาของชีวิต ช่างสั้นนัก  ....  ท่วงทำนอง ยังไม่สิ้นสุด
ขอบคุณค่ะ

Boo
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องซูเปอร์แมน mr. สุมิตรชัย คำเขาแดง

  เป็นไงบ้างค่ะกับวิถีชีวิตช่วงนี้  งานยุ่งใช่ไหม ไงก็ยังเป็นกำลังใจให้น้องเสมอค่ะ

เพิ่งมาเจอบันทึกนี้ที่นน้องต่อยอดไว้  ได้ความหมายดีจัง ขอบคุณค่ะ

   ...   หากเราเดินทางผ่านไปเร็วเราก็ไม่เห็นความสวยงามระหว่างทางเลย

             slow but sure ,  slow is beautiful

  พี่ตอบบันทึกนี้ช้าไป แต่ก็ยังเหมือนเดิม เวลาผ่านไปเร็วดีนะคะ ๒ ปีพอดิบพอดี

มีความสุขกับทุกกิจกรรมที่เลือก อบอุ่นกับครอบครัว ระลึกเสมอค่ะ J

Boo
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

เป็นไงบ้างค่ะ สำหรับสุนทรียสนทนากับ สองพี่สาวงาม ณ บางกอก

รอติดตามชมภาพ และอ่านบันทึกของหนุ่มโรฯ ค่ะ ขอบคุณล่วงหน้า

ไป Slow life  ที่ Slow town Pai มาแล้วค่ะ ยังประทับใจ

ยังจำภาพเรือนไทย สวนดอกไม้งาม หลังภูผาได้ ไม่แน่ใจว่าตอนนี้เป็นไฉนแล้ว

 

 

 

Boo
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครูพี่นงค์ MSU-KM :panatung~natadee

...

บันทึกใหม่ครูพี่ ทำให้ปูต้องย้อนกลับมาพิจารณาอีกครั้ง

กับการเดินทางของชีวิตที่ผ่านมา และเป้าหมายที่กำลังจะก้าวไป

ครานี้ จะไปอย่างช้าๆ และชัวร์ ๆ ... เพลิดเพลินทุกโมงยาม

ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ เจอกันพรุ่งนี้อีกนะคะ J