มงคลชัย วิริยะพินิจ  บอกว่า ลักษณะย่อยของความเป็นคนเชื่อฟัง ได้แก่
• ความสามารถในการคิดอย่างลึกซึ้งมีจำกัด     เชื่อง่ายโดยไม่คิดให้รอบคอบเสียก่อน
• ยอมรับวิถีวัฒนธรรมภายนอกง่าย
• มีความจำกัดในการคิดสร้างสรรค์      มักคิดติดกรอบ

         คนไทยส่วนใหญ่ติดกรอบ “เชื่อฟัง” จริง      แต่เปิดโอกาสให้เมื่อไร  จะมีคนไทยจำนวนหนึ่งคิดและทำแหกกรอบ     ถ้ามีการส่งเสริมให้แหกกรอบ    ในลักษณะที่ไม่ใช่เพื่อความมันหรือความโก้     แต่เพื่อแสวงหาวิธีการใหม่ในการบรรลุเป้าหมายหรือความมุ่งมั่นขององค์กร    เราจะพบมหัศจรรย์ได้ไม่ยาก     คนไทยมีท่าทีนอบน้อมเชื่อฟัง  แต่คิดและทำแหกกรอบเก่ง   

         ในการทำ KM ต้องมีเคล็ดลับในการส่งเสริมให้พนักงาน “เชื่อฟังและไม่เชื่อฟัง”      คือเชื่อฟังวิสัยทัศน์ร่วม และเป้าหมายหลักขององค์กร     แต่ไม่เชื่อฟังวิธีการทำงานแบบเดิมๆ    

         ผมเองมีสไตล์ “ฟังสิบทิศ” หรือ ฟังดะ    ยิ่งคนพูด พูดด้วยกระบวนทัศน์ที่ต่างจากเรา ผมยิ่งสนใจ     แต่จะเชื่อหรือไม่เชื่อขอคิดดูก่อน    ผมมีคำเด็ดคือ เราใช้เทคนิคการฟังแบบฟังเมีย     ไม่ฟังไม่ได้ เดี๋ยวมีเรื่อง     ต้องฟังอย่างตั้งใจ    แต่จะปฏิบัติตามหรือไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง   

         กล่าวอย่างนี้ไม่ได้บอกว่าภรรยาของผมไร้สาระนะครับ     ผู้ชายที่ได้ดีทุกคน ภรรยามีส่วนอย่างน้อย 60% ครับ     เพราะภรรยาเขาสอนให้เรารู้จักฟังความเห็นที่แตกต่างอย่างสร้างสรรค์ไงครับ

วิจารณ์ พานิช
5 ส.ค. 50