ความรู้สึก : ใจอคติ

พิชชา

เคยไหมคะที่รู้สึกไม่ชอบหน้าใคร ไม่ว่าเหตุผลใดๆก็ตาม

ที่มาภาพ : http://www.uppic.net/id/dsc09777.jpg

อย่างคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่อง

 

ความคิดเห็นไม่ตรงกัน

 

เมื่อรู้สึกว่าถูกเอาเปรียบ

 

และไม่ได้รับความจริงใจ...

 

เลยทำให้เกิด ใจอคติ ขึ้นมา

 

เมื่อคนๆนั้นทำอะไรก็ตาม อาจแค่พูดเสียงดัง

 

เราก็รู้สึกรำคาญ เกิดอารมณ์ขุ่นมัวแก่ตนเอง

 

หรือการที่ต้องไปประสานงานด้วย...ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก เกิดความลำบากใจ  และเกิดความคิดระแวงในใจว่าเขาจะทำปฏิกิริยาเช่นไรกับเรา

 

บางครั้งคิดwfhว่าเมื่อใจเราเกิดอคติขึ้นมา คนทุกข์ คนร้อนคือเราเอง

 

เหมือนเราโกรธเกลียดใคร ผู้ที่ได้รับผลทุกข์นั้น คือ ตัวเราเอง

 

ถ้าคราวไหนทำได้ ปล่อยวางได้ก็สบายใจ โล่ง ปลอดโปร่ง

 

แต่บางครั้งปล่อยไม่หมด แบกไว้ เราก็หนักเอง ทุกข์เอง ประมาณว่า การพูดว่าให้ปล่อยวางน่ะง่ายแต่การเรียนรู้วิธีการที่จะทำนั้นไม่ง่าย

  ใครมีวิธีคิด หรือทำอย่างไรให้ใจเราเลิกใจอคติ หรือ ปล่อยวางบ้างไหมคะ ?

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน GIVE & TAKE

คำสำคัญ (Tags)#ธรรมะ#ความทุกข์#วิธีการ#พิชชา#ใจอคติ

หมายเลขบันทึก: 116277, เขียน: 02 Aug 2007 @ 09:59, แก้ไข, 16 Jun 2013 @ 18:07, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (4)

ผมเคยครับ บ่อยด้วย แต่ผมเปลี่ยนวิธีคิดใหม่ซึ่งสามารถช่วยแก้ไขปัญหาการทำงานได้ คือ

  • ตั้งคำถามกลับมาที่ตัวเราเอง ว่า ทำไมเราจึงไม่ชอบเขา อคติจากตัวเราหรือเปล่า เช่น ส่วนไหนของเขาที่เราไม่ชอบ และเพราะเหตุใด นิสัยไหนของเขาที่เราไม่ชอบ เพราะเหตุใด แล้วคิดว่า แก้ได้ไหม ถ้าแก้มุมมองเราได้ เราก็จะทำงานกับเขาได้ คงยากที่จะให้คนอื่นแก้ไขเพื่อเรา
  • มองเราแทนเขา ว่า เมื่อเราไม่ชอบเขาแล้วเราปฏิบัติอย่างไรกับเขา ถ้าเราถูกปฏิบัตอย่างนั้นบ้าง เรารู้สึกอย่างไร

สิ่งที่ผมได้คือ ทุกอย่างเป็นเพราะฐานการให้คุณค่าจากเราทั้งนั้นเลยครับ ถ้าเราอยากให้เขารักเรา มีความรู้สึกที่ดีกับเรา อยากร่วมงานกับเรา มีทางเดียวครับ คือ เราต้องรู้สึกอย่างนั้นกับเขาก่อน

รัชนีวรรณ
เขียนเมื่อ 02 Aug 2007 @ 10:49
เห็นด้วยกับคุณจารุวัจน์ค่ะ ถ้าเราอยากได้อะไรจากใครเราต้องทำสิ่งนั้นในเกิดกับตัวเราก่อน  คิดว่าไม่มีใครที่ดีทุกอย่างและไม่มีใครที่เลวไปทุกอย่าง พยายามมองในด้านดีของเขา คิดในแง่บวก แล้วคนที่จะมีความสุขคือตัวเราเอง

สวัสดีครับ

  1. ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว 
  2. แผ่เมตตาให้ตนเองว่า ขอให้ข้าพเจ้าจงมีความสุข อย่าถูกรังแกเบียดเบียน อย่ามีความทุกข์กายทุกข์ใจ ขอให้ข้าพเจ้ารักษาตนให้มีความสุข เริ่มรักตัวเองก่อน....จากนั้นแผ่เมตตาให้คนที่ทำงานร่วมกับเรา...จากนั้นแผ่เมตตาให้คุณที่มีบุญคุณต่อเรา...คนที่เราชังก็คงอยากเป็นเหมือนเราเป็นอยากมีคนรัก....แล้วถ้ามันไม่หายแสดงว่าเราไม่ดีเอง คิคิ
  3. คิดเสียว่าเขาก็คนเราก็คน ไปอยู่เมืองนอกก็อยู่กับคน ถ้าคนไม่เมตตาไม่รักคนด้วยกันจะไปรักใคร..เพราะตายไปก็คนแหละจะฝังหรือเผาเรา..(พระพยอมเทศน์ว่า..ชังเขารังเกียจเขาก็เท่ากับจุดไฟเผาตนเอง....)

                                             ด้วยความจริงจริง

                                          พี่ขายที่(เกือบ)แสนดี

ใบบุญ
เขียนเมื่อ 02 Aug 2007 @ 22:45

การหันไปสนใจสิ่งอื่น เรื่องอื่นชั่วคราวก่อนกลับมาติดต่อคนนั้นๆใหม่เมื่อเราไม่มีใจอคติ