เคยไหมคะที่รู้สึกไม่ชอบหน้าใคร ไม่ว่าเหตุผลใดๆก็ตาม

อย่างคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่อง
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ความคิดเห็นไม่ตรงกัน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เมื่อรู้สึกว่าถูกเอาเปรียบ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">และไม่ได้รับความจริงใจ...</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เลยทำให้เกิด “ใจอคติ” ขึ้นมา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เมื่อคนๆนั้นทำอะไรก็ตาม อาจแค่พูดเสียงดัง </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เราก็รู้สึกรำคาญ เกิดอารมณ์ขุ่นมัวแก่ตนเอง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">หรือการที่ต้องไปประสานงานด้วย...ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก เกิดความลำบากใจ และเกิดความคิดระแวงในใจว่าเขาจะทำปฏิกิริยาเช่นไรกับเรา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">บางครั้งคิดwfhว่าเมื่อใจเราเกิดอคติขึ้นมา คนทุกข์ คนร้อนคือเราเอง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เหมือนเราโกรธเกลียดใคร ผู้ที่ได้รับผลทุกข์นั้น คือ ตัวเราเอง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ถ้าคราวไหนทำได้ ปล่อยวางได้ก็สบายใจ โล่ง ปลอดโปร่ง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">แต่บางครั้งปล่อยไม่หมด แบกไว้ เราก็หนักเอง ทุกข์เอง ประมาณว่าการพูดว่าให้ปล่อยวางน่ะง่ายแต่การเรียนรู้วิธีการที่จะทำนั้นไม่ง่าย </p> ใครมีวิธีคิด หรือทำอย่างไรให้ใจเราเลิกใจอคติ หรือ ปล่อยวางบ้างไหมคะ ? <p></p>
ผมเคยครับ บ่อยด้วย แต่ผมเปลี่ยนวิธีคิดใหม่ซึ่งสามารถช่วยแก้ไขปัญหาการทำงานได้ คือ
สิ่งที่ผมได้คือ ทุกอย่างเป็นเพราะฐานการให้คุณค่าจากเราทั้งนั้นเลยครับ ถ้าเราอยากให้เขารักเรา มีความรู้สึกที่ดีกับเรา อยากร่วมงานกับเรา มีทางเดียวครับ คือ เราต้องรู้สึกอย่างนั้นกับเขาก่อน
เห็นด้วยกับคุณจารุวัจน์ค่ะ ถ้าเราอยากได้อะไรจากใครเราต้องทำสิ่งนั้นในเกิดกับตัวเราก่อน คิดว่าไม่มีใครที่ดีทุกอย่างและไม่มีใครที่เลวไปทุกอย่าง พยายามมองในด้านดีของเขา คิดในแง่บวก แล้วคนที่จะมีความสุขคือตัวเราเอง
สวัสดีครับ
ด้วยความจริงจริง
พี่ขายที่(เกือบ)แสนดี
การหันไปสนใจสิ่งอื่น เรื่องอื่นชั่วคราวก่อนกลับมาติดต่อคนนั้นๆใหม่เมื่อเราไม่มีใจอคติ