ความตั้งใจบันทึกศิลปะวัฒนธรรมสู่คนรุ่นปัจจุบัน แม้จะถูกกลุ่มเป้าหมายมองข้ามและให้ความสำคัญน้อยก็ตาม

นายบอนเจอเพื่อนที่ทำงานเป็นครูในงานแห่เทียนเข้าพรรษาในตัวจังหวัดกาฬสินธุ์ เขามาถ่ายรูป และถ่ายวิดีโอขบวนแห่เทียนอย่างแข็งขัน
แหม นายบอนก็พึ่งรู้ว่า เขาก็ชอบศิลปะวัฒนธรรมอีสานเช่นกัน

เขาบอกว่า เขาอยากจะบันทึกสิ่งเหล่านี้ ให้เด็กนักเรียนได้ดู ให้เห็นคุณค่าของศิลปะวัฒนธรรมอีสานบ้าง แม้ว่าในตอนนี้ เด้กนักเรียนจะสนใจแต่เรื่องของเพลง ดนตรี ละคร หนัง เกม และอินเทอร์เนตเป็นหลัก

  

สนใจในเทคโนโลยีใหม่ จนลืมรากเหง้า มองศิลปะวัฒนธรรมเป็นเรื่องล้าสมัย

"แล้วรู้แบบนี้ ไม่ท้อบ้างหรือ ทำไปแล้ว เด็กเค้าจะหันมาสนใจหรือเปล่าล่ะ ทำไปจะคุ้มมั้ย"

คำตอบของเพื่อนตอบอย่างหนักแน่นว่า
"ไม่ท้อหรอก ถ้าใน 100 คน มีเด็กสนใจสัก 1-2 คน ก็คุ้มแล้ว"

เพื่อนได้ถ่ายรูป + VDO ทำการอัดใส่แผ่น CD เก็บไว้ ใครสนใจก็มายืม

  

เห็นความตั้งใจของเพื่อนที่เป็นครูแล้ว นายบอนเลยแนะนำให้เขาทำการเผยแพร่ข้อมูลผ่าน internet หรือเขียนลงใน blog นำรูปภาพลง เอา คลิปวิดีโอเผยแพร่ใน internet ให้ผู้ที่สนใจค้นหา และเข้าถึงข้อมูลได้ง่ายขึ้น ซึ่งเขาอาจจะทำเอง หรือติดต่อให้คนที่ทำเวบไซต์ด้านนี้ ทำให้ โดยส่งข้อมูลให้เวบไซต์นั้นไปเผยแพร่ต่อไป

นี่คือ ความตั้งใจของเพื่อนที่เป็นครูคนหนึ่ง ในวันที่ความสนใจในศิลปะวัฒนธรรมของเด็กนักเรียนลดน้อยลง