ผู้หญิงคนหนึ่ง อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆน่ารักหลังหนึ่งริมทะเล กับสามีของเธอ
บ้านหลังนี้มีหน้าต่างอยู่บ้าง แต่ด้านที่หันเข้าหาทะเลกลับไม่มีหน้าต่างเลย มีแต่กำแพงเก่าๆหนาๆอันหนึ่งตั้งอยู่
ผู้หญิงคนนี้เคยเอ่ยขึ้นมาว่า"ถ้าเราทลายกำแพงนี้แล้วสร้างเป็นหน้าต่างก็คงจะทำให้รับลมทะเลอันสดชื่นได้เยอะเลย"แต่สามีของเธอบอกว่า "บ้านหลังนี้เก่ามากแล้ว ถ้าเราทลายกำแพง อาจทำให้บ้านทั้งหลังพังลงมาก็ได้"
ผู้หญิงคนนั้นเชื่อฟังสามี และก็ได้แต่เก็บความคิดอันนั้นไว้ในใจเธอคิดว่าที่เขาพูดก็คงมีเหตุผลที่ดี บ้านที่เก่าแล้วเราไม่ควรเปลี่ยนอะไรมาก
วันหนึ่ง สามีของเธอมาตายจากไป ..เธอต้องเผชิญหน้ากับการเป็นหม้ายการที่ต้องอยู่คนเดียวเธอไม่รู้จะทำอะไรกับชีวิตใหม่นี้ไม่กล้าที่จะทำอะไรเลยสักอย่าง
เพราะเธอไม่แน่ใจว่าการเปลี่ยนแปลงมันจะทำให้เธอต้องเผชิญกับอะไรบ้าง

ถ้าเธอออกจากบ้าน ไปหางานทำ ไปสร้างสังคมใหม่ชีวิตของเธอจะพลิกผันไปเจอกับอะไรบ้างก็ไม่รู้ เธอจึงได้แต่อยู่นิ่งๆ ..ปล่อยให้วันคืนผ่านไป โหยหาอยากให้อดีตกลับคืนมา อยากให้วันคืนเดิมๆย้อนมาทั้งๆที่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
แต่ในช่วงเวลาเหล่านั้น เธอมักจะฝันเธอฝันบ่อยๆว่า เธออยากจะทลายกำแพงฝั่งที่ติดทะเลนั้น
เธอเตรียมอุปกรณ์ไว้พร้อมแต่ก็ลังเล ไม่กล้าที่จะทำเสียที เพราะกลัวว่าบ้านจะพังลงมา
และทุกครั้งที่เธอตื่นนอน เธอก็จะมาด้อมๆมองๆที่กำแพงใจหนึ่งก็อยากจะพังมันให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่อีกใจหนึ่งก็ยังนึกถึงคำที่สามีบอก "บ้านมันเก่ามากแล้ว เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอก"
และในที่สุดเธอก็อดรนทนไม่ไหว
เธอเล่าความฝันให้เพื่อนบ้านของเธอฟังเพื่อนบ้านของเธอเป็นหนุ่มสาวนิสัยดีคู่หนึ่ง
เมื่อพวกเขาได้ฟังดังนั้นก็ไม่รอช้า รีบคว้าอุปกรณ์ต่างๆแล้วมุ่งหน้ามาที่บ้านเธอ
" พวกเขาลงมือทลายกำแพงนั้นทันที " ในขณะที่หญิงเจ้าของบ้านพร่ำอุทานด้วยความหวาดกลัว
"ทำแบบนี้จะดีเหรอคะ" "บ้านอาจจะพังลงมาก็ได้"
"นี่ฉันกำลังปล่อยให้พวกคุณทำอะไรกันอยู่...ฉันบ้าไปแล้วรึเปล่า"
แต่เพื่อนบ้านผู้แสนดีของเธอก็ยังคงลงมือพังกำแพงต่อไปแล้วก็บอกกับเธออย่างอ่อนโยนว่า..
"บ้านของคุณจะปลอดภัยดี ไม่ต้องห่วง" 
สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปก็คือลมเย็นๆแสนสดชื่นจากชายทะเล ที่พัดเข้ามาในบ้านเธอได้ตลอดวัน
ตอนนี้ผู้หญิงคนนี้ได้เข้าใจแล้วว่า.... การเปลี่ยนแปลงไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวขนาดนั้นบ้านของเธอ และตัวของเธอ ไม่ใช่สิ่งที่เก่าเกินกว่าที่จะเปลี่ยนแปลงได้
ทั้งบ้านของเธอ และตัวของเธอเอง เข้มแข็งพอที่จะรับสิ่งใหม่ๆถ้าเพียงเธอกล้าพอที่จะยอมให้สิ่งใหม่ๆนั้นเข้ามา
ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ค่ะ ... จริงหรือไม่ที่ High Risk, High Return - ความเสี่ยงสูง ผลตอบแทน(ข้อดี)ยิ่งสูง .. หรือมีมุมมองประเด็นอื่นไหมคะ
จงเปลี่ยนแปลง
ถ้าคุณมีศักยภาพในการเปลี่ยนแปลง
อย่ารีบเปลี่ยนแปลงเกินไปนัก
ถ้าคุณมีแค่ความคิดในการเปลี่ยนแปลง
และยังไม่พร้อมที่จะเปลี่ยนจริงๆ
เพราะคุณยังต้องเติมอะไรอีกหลายอย่างลงไป
สำหรับการเปลี่ยนแปลงของคุณ
สวัสดีค่ะ
แผ่นดิน
* - ควรเปลี่ยนแปลงเมื่อคุณมีศักยภาพพร้อม
* เพราะคุณยังต้องเติมอะไรอีกหลายอย่างลงไป
* ขอบพระคุณที่เข้ามาเติมเต็ม และสร้างสีสันค่ะสำหรับการเปลี่ยนแปลงของคุณ
คุณ POO ครับ
ชอบตรงนี้ครับ High Risk, High Return
สำหรับผม
"What ever will be, will be
Let it be
The show must go on"
พรุ่งนี้ ผมเริ่มเปลี่ยนแปลงเล็กๆ ครับ
โปรดติดตามตอนต่อไป 555.... ขอบคุณครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านรองฯ
ยินดีด้วยค่ะ จะรอติดตามนะคะ ... ฝนยังคงพรำพรายมิได้หยุด
สวัสดีค่ะพี่ปู
รู้ว่าเสี่ยง...แต่คงต้องขอลอง...^_^
ความเสี่ยงสูง...หรือความเสี่ยงต่ำ...อะไรๆก็เปลี่ยนแปลงได้...กล้าที่จะคิด กล้าที่จะเสี่ยง กล้าที่จะตัดสินใจ กล้าที่จะทำ...ไม่ว่าผลจะออกมายังไง...ก็ได้พยายามแล้ว
ด้วยตนเอง...
ทักทายยามเช้าฟ้ายังครึ้มค่ะพี่กุ้ง ภาพสวยงาม มองแล้วสบายตา แต่ยังมิคลายกังวล ;)
ขอบคุณค่ะพี่กุ้ง ขอให้ฝั่งอิสานหนาวแบบพอดีๆ รักษาสุขภาพนำเด้อค่า
อรุณสวัสดิ์ค่ะน้องเมย์
ตื่นเช้าตรู่ทุกวี่วัน ขยันจริงๆครูคนสวย ชอบๆ .. ตรงกับเหตุการณ์ในชีวิตจริง กับกิจกรรมโครงการใหม่ ที่โรงเรียนเลยนะคะ ส่งกำลังใจค่ะ เต็มที่ อย่างน้อย มิเสียดาย เพราะได้ทำไปแล้ว สุขสันต์วันกลางสัปดาห์นะคะ
สวัสดีค่ะคุณชำนาญ ... ยืนยันว่ากล้าเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งอย่าง ยกเว้น เรื่องเดียวที่มิกล้าเปลี่ยนใจ ๕ ๕ .. ฮาทวนสายน้ำ ถูกใจ ใช่เลย หนับหนุน จริงๆ ค่ะ
เรื่องวิกฤติภัยพิบัติฯ ครานี้ ถึงเวลาของการเปลี่ยนแปลง ครั้งยิ่งใหญ่ เพื่อยั่งยืน อีกแล้วขอบคุณค่ะ ;)
สวัสดีค่ะ
สงสารครูพี่อ๋อยน้องแอมแปร์ มิทราบเป็นไงบ้างนะคะ ขอบคุณพี่คิม ยังว่าบ้านอ.หมอเต็ม เป็นไงบ้าง เพราะเงียบหายไปนานมากๆ .. แล้วนี่พัทลุง บ้านพี่บังฯ อีก ปูติดต่อไปทางญาติก็ไมได้
เพิ่งกลับจากบ้านพังงาอาทิตย์ที่แล้ว บ้านญาติโดนไปค่ะแต่ตอนนี้สงบแล้ว เพียงระวังดินถล่มสวนยางบนเขา ป่าไม้เข้ามาเตือนให้พี่น้องอย่าตัดไม้สวนยางบนเขา แล้วด้วยค่ะ
ขอบคุณพี่คิมค่ะ เรื่องไปกอดเมืองไทยให้หายเหนื่อย คงต้องรอให้ซาๆ ก่อนค่ะ ตอนนี้ไม่ค่อยมีกะจิตกะใจทำอะไรเลย ได้แต่ลุ้นๆ และภาวนา สาธุ ขอบคุณพี่คิมนะคะ