เช้าออกจากโรงแรมที่พักค่อนข้างสาย  รถเข้า ม.นเรศวร ก็เป็นอันหลงทางอีกบ้างตามสมควร โทรหาท่าน Beeman ทราบว่าอยู่ในห้องคอมฯเรียบร้อยแล้ว .. กระนั้นก็ยังไม่ยอมให้วางโทรศัพท์  บอกทางจนรถมาจอดหน้าคณะศึกษาศาสตร์  ขึ้นไปชั้น 2 ลงทะเบียน รับเอกสาร ที่บรรจุย่ามผ้าพื้นเมืองสวยงาม
    เข้าห้องคอมฯ ท่านวิทยากรเรียกไปด้านหน้า  ไม่ทันนั่งก็ร่วมวงทันทีแบบคนกันเองครับ  ท่าน Beeman ถามว่า หลงเสน่ห์ Blog ที่ Gotoknow ด้วยเหตุใด .. ก็ตอบแบบไม่ต้องเตรียมว่า  Blog ทำให้โลกของผมเปลี่ยนไป  เกิดเครือข่ายการเรียนรู้อย่างเหลือเชื่อ  สัมพันธภาพระหว่างคนในเครือข่ายเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว  ชนิดรู้ใจโดยไม่ต้องเห็นหน้า สลายกำแพงเรื่องยศถาบรรดาศักดิ์ ไปหมดสิ้น  พร้อมยกตัวอย่างผมกับท่าน ครูบาสุทธินันท์  ดร. แสวง  รวยสูงเนิน และท่าน JJ  ว่า ณ จุดเริ่มต้น  ผมแสนที่จะเกรง  ไม่ค่อยกล้าไปแสดงความคิดเห็นอะไรในบันทึกของท่าน  ทั้งๆที่ชอบไปอ่าน ... ไม่นานนัก  อะไรๆมันเปลี่ยนไปมากๆ  ชนิดไม่น่าเชื่อ  ท่าน JJ ที่ผมเคยเรียกท่านว่า ท่านอาจารย์  มาเรียกขานผมจนติดปากว่า "ท่านพี่ Handy" ส่วน อ.ดร.แสวง  นั้นเล่า พบกันครั้งแรก คุยกันราวกับเจอกันมานานนับสิบปี  ร้านอาหารปิด ยังไปคุยต่อที่ห้องครูบาสุทธินันท์ จนเลยเที่ยงคืน ครูบาสุทธินันท์ ยิ่งสุดแสนซาบซึ้งเป็นพิเศษ  ท่านถึงกับไปประกาศบอกรักผม ออกอากาศผ่าน Blog ผมเลยทีเดียว ... ดังแสดงไว้ในบันทึกเรื่อง .. เชื่อมั้ย ใครคนหนึ่งบอกรักผมผ่าน Blog เรียบร้อยแล้ว !
    ว่าเสียยาวเพราะมันเป็นความรู้สึกต่อเนื่องครับ  แต่ที่พูดออกไปไม่ได้มากอย่างที่เขียนครับ  กลัวกินเวลามากไป
    ตอนนี้ อ. Beeman และทีมงานกำลังพาผู้คน สมัครสมาชิก  เปิด Blog และเขียนบันทึกอยู่ครับ .. ผมก็ลุกไปช่วยบ้างสลับกับมานั่งเขียนบันทึกนี้ครับ .. อัดเสียงไว้ตลอดเวลาด้วย Pocket Pc. ครับ