เมื่อหลายวันก่อน ขณะกำลังเดินออกจากคณะ ไปทำธุระข้างนอก นักศึกษาสองคน(ที่เดินอยู่ด้านหน้าผม) เห็นอาจารย์ท่านหนึ่งของเขา เดินสวนทางมา จึงทักทายอาจารย์ แล้วถามอาจารย์ด้วยภาษาที่ผมคิดว่า เป็นภาษาอังกฤษ อาจารย์ท่านก็น่ารักครับ ยิ้มแล้วตอบกลับด้วยภาษาอังกฤษเช่น กัน จากนั้นคู่สนทนาก็เดินผ่านไป คนที่ถามอาจารย์(ด้วยภาษาอังกฤษ) ก็ถามเพื่อนว่า อาจารย์ตอบว่าอะไร?
เพื่อนของเขาก็ตอบว่า อาจารย์ตอบว่า มาจากข้างนอก ส่วนมึงนะพูดผิด ถามอะไรอย่างนั้น ฟังแล้วงง
นักศึกษาคนนั้นก็ตอบว่า ก็ไม่เห็นเป็นไรนิ แค่อาจารย์ตอบมาตรงกับที่ถามไปก็ได้แล้ว
ทั้งคู่เลยได้ความรู้ใหม่ว่า ภาษา.... (ขออภัยครับ โดนเรียกไปประชุมด่วนจี๊ คิดต่อเองแล้วกันครับ)
เรียน ท่าน อาจารย์ จารุวัจน์
ภาษาใจครับ ใจตรงกัน เห็นหน้าตอบได้เลย
ขอบคุณอาจารย์<div style="padding: 0px 4px 4px 0px">
</div><p> JJ </p><p>มากครับ อืมมมม. “ภาษาใจ” ถ้าเราเอาหัวใจมาตรงกัน หรือเอาใจมารับฟังใจกันบ้าง บ้านเมืองเราคงไม่วุ่นวายขนาดนีนะครับ </p>