ทีมอุดรธานี นำโดย
คุณหมอ ยุ้ย พญ วนิดา ฉัตรชมชื่น
ได้เริ่มยาต้านไวรัสในเด็ก ตั้งแต่ปี 2546 ตอนนี้มีผู้ป่วยเด็กที่เริ่มยา และดูแลต่อเนื่องอยู่ 152 ราย
ทีมอุดรได้ทำโครงการเพื่อขยายการดูแลเด็ก ออกไปรพช ทุกโรง 18 โรง โดยสำนักโรคเอดส์ฯ(BATS) ศูนย์ ความร่วมมือไทยสหรัฐ ด้านเอดส์ (TUC)และทีมจากโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์เป็นผู้สนับสนุน
เริ่มด้วยพัฒนารพศ อุดรธานี ทีมไปเรียนรู้งานจากจังหวัดเชียงราย แล้วนำมาปรับปรุง ให้เป็นตัวอย่างต้นแบบของการดูแลและเป็นที่ปรึกษา แล้วขยายต่อในจังหวัดอุดร(รายละเอียดเดิม ที่ นี่ และ นี่ และ นี่ ) โดยทำการ ถ่ายทอดความรู้ฝังลึก แลกเปลี่ยน เรียนรู้กัน ในระหว่าง โรงพยาบาลศูนย์ โรงพยาบาลชุมชน และเครือข่ายผู้ติดเชื้อ ศูนย์องค์รวม ของจังหวัดอุดรธานี ซึ่งดำเนินการมา 5 เดือนแล้ว
ครั้งนี้เป็นก้าวสำคัญของโครงการ เราจัดประชุมใหญ่ 2 วัน24 -25 กค 2550 เชิญ แพทย์ เภสัชกร พยาบาลจาก 18 โรงพยาบาลชุมชนมาคุยกัน
วันนี้ 24 กค 50 เราเริ่มด้วยการเรียนรู้จากฟังเรื่องเล่าการทำงานของทีมเชียงราย ในครึ่งวันเช้า

ทีมเชียงราย เริ่มเรื่องเล่าด้วยหมอ รวิวรรณ ปูพื้นเรื่องทฤษฎีของการให้ยาต้านไวรัสในเด็ก ถึงเหตุผลว่า ทำไมต้องจริงจัง ทำไมต้องกินยาให้ถูกต้องถูกเวลา ทำไมผิดพลาดไม่ได้ การวิจัยที่ทำมาในอดีตและนำมาใช้ปัจจุบัน และ การให้ยาต้านไวรัส ผลลัพธ์ ผลกระทบที่เกิดขึ้นที่เชียงราย
ตามด้วยป้ายิ้มและป้าตู่ คุยให้ผู้ฟังเรื่องการขยายงาน ไปสู่โรงพยาบาลชุมชน 16 โรงของเชียงราย การนิเทศงาน การดูแลและเชื่อมต่อการดูแลรักษากับโรงพยาบาลชุมชนปัญหาอุปสรรคที่เกิดขึ้น
คุณ อ้อย Access คุยเรื่องการเยี่ยมบ้าน การเตรียมความพร้อม กิจกรรมศิลปะที่ทำกับเด็ก การดูแลทางด้านปัญหาสังคม

ท้ายสุดน้องกิ๊บพยาบาลจาก รพชุมชน พาน เล่าผลลัพธ์ที่โรงพยาบาลพานรับผู้ป่วย จากรพศูนย์เชียงรายไปดูแลต่อ ให้ที่ประชุมฟังว่า ทีมรพ พานเริ่มจากรับเด็ก 9 คนแรก และรับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้เป็น 21 ราย ทำได้ เพราะอะไร เจอปัญหาอุปสรรคอะไรบ้าง และแก้ไขอย่างไร
ระหว่างภาคเช้า ผู้ฟังประมาณ 50 คนได้ช่วยกันจับประเด็น ที่ชอบ ที่เกินคาด และอาจนำไปใช้ได้ทันที

ผู้ฟังทุกคน แนะนำตัว และช่วยกันจับประเด็นที่ชอบจากเชียงรายได้ดังนี้
ประเด็นที่มีคนชอบมาก มีการกล่าวซ้ำๆ กัน มี 9 ประเด็นคือ
การอบรมเตรียมความพร้อม ชอบ11 คน
การ DOT โดยผู้ดูแล ชอบ 5 คน
เทคนิก การใช้นาฬิกาปลุก ที่หานาฬิกาให้ ชอบ 4 คน
การดูแลเด็กแบบ องค์รวม ชอบ 2 คน
ระบบ Adherence ของเชียงรายทั้งหมดชอบ 2 คน
การรายงานผลลัพธ์ การรักษา ดู ,% Adherence CD4, Viral load หลังรักษาของเชียงราย เห็นผลลัพธ์การทำงานที่ ที่ดีขึ้นชัดเจนชอบ 2 คน
ค่ายเด็ก การทำค่าย ของเชียงราย ชอบ 2 คน
การเอาผู้ดูแลมามีส่วนร่วมในการรักษา ชอบ2คน
ชอบทุกขั้นตอน แรกรับ จนถึงการจ่ายยา 2 คน
และ
วิธีแบ่งผู้ป่วยเป็น3-4 กลุ่มเพื่อฝึกปฏิบัติจัดยา
การฝึกจัดยา 1 อาทิตย์ ก่อนกลับบ้าน
ทึ่งมากในการจัดยาให้รายที่มีปัญหาเป็นซองๆ ตลอดทั้งเดือน
ฟังแล้วมีกำลังใจ ที่ทำเองมีหลายๆอย่างเหมือนกัน ที่น่าสนใจคือ จะจัดให้ผู้ดูแลเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดยาให้เด็กมากกว่านี้
ฟังแล้วท้าทายมาก ในการดูแล adherence ทั้งที่คนทำงานน้อย จะเอาเทคนิกที่ได้ไปทำเพิ่ม
ชอบยอดผู้ป่วยในที่ลดลงชัดเจนเมื่อเริ่มยา ARV
ประทับใจความใส่ใจ ของทีมที่ลงไปถึงชุมชน
ชอบผู้ป่วยมีส่วนร่วมในการดูแลตนเอง
ชอบการเข้ากลุ่มและเยี่ยมบ้าน
ชอบความละเอียดอ่อนของการส่ง รับผู้ป่วยระหว่าง รพศ และรพช
ชอบการทำงานสหวิชาชีพ ให้ความสำคัญกับกับเด็ก
ชอบการทำงานเป็นขั้นเป็นตอน
ชอบยุทธวิธี
ชอบระบบการเริ่มยา
เป็นเทคนิคการแพทย์ค่ะ ชอบที่ทีมทำด้วยใจ ชอบความมุ่งมั่น ความตั้งใจ
ชอบหน้าตาและท่าทีทีมเชียงรายขณะ เล่า เป็นงานที่คนเล่ามีชิวิตชีวา และมีความสุขในการทำงานมาก
ตอนบ่ายเป็นเรื่องเล่าจากโรงพยาบาลทุกโรงในจังหวัด อุดรธานี
ในตอนสุดท้ายของวันแรก
ทีมผู้จัด รพ อุดร TUC BATS และรพเชียงรายฯ เรานั่งลงล้อมวงกันทำ AAR เต็มรูปแบบ ของวันนี้
เพื่อเพิ่มเติมส่วนขาดในวันพรุ่งนี้ และการดำเนินงานต่อไป
สิ่งที่เกินความคาดหมายของวันนี้
รพ เพ็ญ พัฒนาไปมาก 2 มีระบบ ใส่ใจ มีการบริหารที่มีงบประมาณชัดเจน
<h6 class="O">
<h6>•</h6>รพชุมชน พร้อมในการรับต่อผู้ป่วยมาก กว่าที่คาดไว้
</h6><h6 class="O">
<h6>•</h6>เคยมีประสบการณ์ แล้ว 8 ใน 9 โรงที่จะเริ่มรับยาต้าน รพช.มีการเสนองานได้ชัดเจนจำนวนผู้เข้าประชุมน้อยกว่าคาดโดยเฉพาะแพทย์มาน้อย
</h6><h6 class="O">
มีศอรที่สมบูรณ์ 4 แห่งแต่มีอาสาสมัครทุกรพ18 โรง
</h6><div class="O"></div><div class="O">•</div><div class="O"></div><div class="O">สิ่งที่ต่ำกว่าความคาดหมาย</div><div class="O"></div><h6 class="O">
ไม่มีศอร.เข้าประชุม
</h6><h6 class="O">
<h6>•</h6>ช่วงบ่ายคนหาย
</h6><h6 class="O">
<h6>•</h6>การซักถามกับวิทยากรน้อยไป
</h6><h6 class="O">
<h6>•</h6>การเตรียมการนำเสนอของรพศน้อยไปผู้ปฏิบัติงานบางคนไม่ได้เล่างานที่ทำ
</h6><div class="O">
•
</div><p>สิ่งที่จะทำต่อไป</p><h6>
เชิญกลุ่มเครือข่ายและ NGOเข้าร่วมประชุมครั้งต่อไป
</h6><h6>
<h6>•</h6>เชิญรพ.หนองหาน เข้าร่วมโครงการเป็น รพ.ที่ 10 เพราะมีความพร้อมมาก
</h6><h6>
<h6>•</h6>ปลายเดือนส.ค. TUC จะจัดประชุมแลกเปลี่ยนประสบการณ์
</h6><h6>
<h6>•</h6>รพศ จะเริ่มส่งคนไข้กลับรพช ก.ย-ต.ค 2550
</h6><h6>
<h6>•</h6>ประเมินว่าพี่เลี้ยงในรพช.มีทัศนคติกับ ศอร อย่างไร
</h6><h6>
<h6>•</h6>จัดทีมดูแลจากรพช. มาดูงาน จนครบ 9ทีม
</h6><h6></h6><p></p><p>จบวันที่ 1 ภาพนี้ ขณะรอรถกลับโรงแรม ที่ข้างตีกฉุกเฉิน รพ อุดรธานีค่ะ</p><p>
</p><p> </p><p>ในวันที่ 2 ของการอบรม 25 กค 2550 </p><p>อ ภพ โกศลารักษ์ มาบรรยายเรื่องการป้องกันการติดเชื้อจากแม่สู่ลูก และ การดูแลรักษาเด็กที่ติดเชื้อ HIV </p><p> </p><p>
</p><p> </p><p> </p><p> คุณ ธนันดา คุณวรวรรณ และ อ พญ รังสิมา จาก ศูนย์ ความร่วมมือไทยสหรัฐ ด้านเอดส์ (TUC) ก็มาร่วมประชุมด้วยค่ะ</p><p>
</p>
เข้ามาอ่านและเป็นกำลังใจให้ทีมทำงานทุกคนค่ะ อ่านแล้วรู้สึกว่าผลลัพธ์จากวิธีการที่มีการปฎิบัติจริง ได้รับผลที่มองเป็นรูปธรรมได้ดีมีประสิทธิภาพกว่านะคะ
ขอบคุณ ท่านอาจารย์
เรียนอ.หมอ พญ รวิวรรณ หาญสุทธิเวชกุล
ทราบว่ามาเมืองไทยแล้ว มาแอ่วเจียงใหม่ดีมั้ยครับ พักผ่อนและพบมิตรรักแฟนเพลงกันครับ
ขับรถสัก 2 ชม. นะครับ ;>
เรียน อาจารย์
พี่ จะได้มาที่ อุบลหรือเปล่าครับ ถ้ามาบอกด้วยนะครับ
กำลัง ขยายการทำงานการดูแลผู้ติดเชื้อ ไประดับตำบล ชุมชน ไม่รู้จะ ต่อไปอย่างไรดี กำลังเรียนรู้เรื่องนี้อย่างมาก ครับ แต่พอเห็นช่องทางบ้างแล้วละครับ
( ก็จาก blog ของพี่นี่แหละครับ )
เรียน อ หมอจิ้น
ทีมอุบล ดำเนินการได้ดีมาก เท่าที่ฟังจากทีม สำนักโรคเอดส์ และ ศูนย์ TUC และจากการประชุม
อุบลมีการเริ่มงานเรื่องจัดระบบ เครือข่าย และการดูแลเด็กที่ดีมากมาก่อน พอมาดูงานเชียงรายปั๊ป ทีมอุบลก็ ต่องานได้ งอกงามทันทีค่ะ
ประการสำคัญมากคือ อุบลมี ผู้ประสานงานที่ยอดเยี่ยม อย่างคุณ ตุ่ง และมี คุณหมอ ปราโมทย์คอยช่วย หนุนและอำนวยความสะดวก งานเลยก้าวหน้าและไปได้ สบายมาก
ทางทีมอุบล สำนัก และ TUC เลยจัด ประชุมที่กทม และส่งข้อมูล เป็นระยะ ไม่ได้จัดให้มีการประชุมที่อุบล
พี่เลยยังไม่ได้มีโอกาสไปอุบล รอ อยู่ ว่าอยากไปดูสักครั้ง ถ้าได้ไปเมื่อไร จะรีบแจ้งให้ อ หมอจิ้น ทราบโดยพลัน
อยากให้อาจารย์เล่าให้ฟังจังว่าทำอะไรบ้าง จะคอยอ่านและ เพิ่มเติมความเห็นนะคะ
ขอบคุณมากๆค่ะ สำหรับ ที่อาจารย์เขียนตอนท้ายว่า
แต่พอเห็นช่องทางบ้างแล้วละครับ
( ก็จาก blog ของพี่นี่แหละครับ )
เป็นการให้กำลังใจ ในการเขียนบล็อกต่อมากๆ เลย
เดี๋ยวจะลองไปถามพี่ ปราโมทย์ดูครับ เพราะสนิทกัน
ขอให้สนุกกับ Hi stat นะครับ พี่ วันนี้เห็น counter แล้ว
เสียดาย ย้อนหลังไม่ได้นะ
ไม่งั้นคง เปิดย้อนดู หนุกหนานแน่นอน ค่ะ
ทีสถาบันหมอเด็กก็ดูแลผู้ป่วยจากNGOค่อนข้างมากค่ะ เสียดายที่คุณหมอไม่เขียนblogทำให้ไม่ได้shareกับทีมอาจารย์ค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ
ขอบพระคุณ อ อัจฉรา มากๆ ค่ะ
อาจารย์ เกษียนแล้ว
คงมีเวลามากขึ้น สำหรับ แลกเปลี่ยนเรียนรู้นะคะ
สวัสดีค่ะคุณหมอ ค้นในกูเกิลค่ะ หนูเป็นนศ.พยาบาล ป โท เรียนสาขาการพยาบาลเด็ก สนใจจะทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับเด็กิดเชื้อเอดสอะค่ะ เลยแวะมาหาข้อมูล วันหลังจะแวะมาเยี่ยมใหม่นะค่ะ
ขอบคุณค่ะ
น้องมด ที่มาทักทาย
สวัสดีครับพญ.ริวิวรรณขออนุญาติแนะนำตัวครับ
ผมเภสัชกรณัฐพลครับทำงานเกี่ยวกับการดูแลผู้ติดเชื้อที่รพร.ธาตุพนมครับดีใจมากหากมีการขยายเครือข่ายการดูผู้ป่วยเด็กอย่างเป็นระบบเนื่องจากที่รพ.ยังไม่มีหมอเด็กครับ จะพยายามเข้ามาอ่านblog ของอาจารย์หมอบ่อยๆครับ
ภก.ณัฐพล
ป.ล.ได้รับคำแนะนำจากพี่เภสัชกรเอนกให้เข้ามาดูblog ของอาจารย์เพื่อนำไปใช้ต่อไปครับ
เรียนอ.รวิวรรณ
เมื่อวานได้ไปร่วมประชุมกับทีมอุบล ที่ทางรพศ.ได้ไปเรียนวิชาจากเชียงรายมา และได้ขยายเครือข่ายการดูแลเด็กในปีไปแล้ว 6 รพ. ชุมชน และได้ส่เด็กไปรับการดูแลต่อที่รพช. เกือบ 50 คนแล้ว
การประชุมเมือวานนี้ต้องขอเรียนว่าชื่นใจมากเลยค่ะ อยากให้อาจารย์ได้มาเห็นด้วย พี่ตุ่ง (คุณรัตนาภรณ์ พยาบาลผู้ดูแลโครงการ) บอกว่าหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง ที่ลุ้นมาตลอดว่าจะทำได้ และได้ดีเท่าต้นแบบที่เชียงรายหรือเปล่า
อ.ปราโมทย์ (กุมารแพทย์ที่ = อ.รวิวรรณแห่งอุบล) ก็บอกว่าได้ฟัง present ของรพช. แล้วดีใจ และชื่นใจมาก ที่รพช. ทำงานได้ขนาดนี้ เผลอ ๆ จะดูแลได้ดีกว่าโรงพยาบาลศูนย์เสียด้วยซ้ำ (อันนี้อาจารย์พูดเองนะคะ)
ทีมดูแลที่ประกอบด้วย แพทย์ พยาบาล น้อง ๆ อาสาสมัคร มากันพร้อมหน้าและเล่างานที่ได้กลับไปทำให้ฟังได้อย่างครบถ้วน ชัดเจน
- ทั้ง 6 รพ. (ม่วงสามสิบ, ยุพราชเดชอุดม, ตระกาลพืชผล, เขื่องใน, วารินชำราบ และพิบูลย์มังสาหาร) ที่มาอบรมการดูแลฯ จากโรงพยาบาลสรรพสิทธิ์ฯ ในปีนี้ ได้จัดตั้งคลินิก เพื่อดูแลเด็ก เอชไอวี ซึ่งมีรูปแบบที่เป็น one stop service (บริการเบ็ดเสร็จในจุดเดียวคือตั้งแต่ยื่นบัตร เจาะเลือด ... ถึงรับยา กลับบ้าน) และไม่ใช่ ซึ่งแม้ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง
- เด็กที่ไปรับการดูแลต่อ ไปพบแพทย์ตามนัดเกือบทั้ง 100% เท่าที่จำได้ มี 3 รายที่ไม่ไปตามนัด แต่ก็ได้รับการเยี่ยมบ้าน และไม่ขาดยา
- ทีมงานของทุกแห่ง ตั้งใจทำงานนี้มาก ตั้งแพทย์ผู้นำทีม และ สมาชิกทั้งหมด ถึงแม้จะมีอุปสรรคเรื่องคนไม่พอทำงาน มีภาระงานเดิมมากอยู่แล้ว สถานที่ ฯลฯ แต่งานใหม่คือการดูแลเด็กที่รับไปจากรพศ. ก็ทำได้ไม่ขาดตกบกพร่อง
- ส่วนที่ทางทีมต้องการความรู้และทักษะเพิ่มเติม
- การดูแลเด็กที่เริ่มเข้าสู่วัยรุ่น (รู้สึกว่าจะเป็นปัญหาสากล ทุกแห่งพูดตรงกัน)
- น้องๆ บางคนยังต้องการทักษะเรื่องการตรวจสอบ adherence ในเด็ก
- ติดตามผล และฟื้นฟูความรู้เรื่องการบอกผลเลือด เอชไอวี แก่เด็ก (ทีมอ.วิฐารณ จากศิริราช และคุณพิมพ์ศิริ ได้ไปอบรมให้เมื่อ 2 เดือนก่อน)
- งบประมาณและการสนับสนุนเพื่อจัดค่ายเด็กต่อเนื่อง
ส่วนที่คิดว่าน่าจะต้องพัฒนาต่อ
- ทีมเยี่ยมบ้านกับเด็กและผู้ดูแล บางส่วน ยังไม่สนิทกันมากเหมือนทีมรพศ. การเปิดเผยปัญหา ความไว้วางใจจึงยังมีไม่มากนัก
- บางครอบครัวไม่ต้องการให้เยี่ยมบ้าน เพราะกลัวคนในชุมชนจะรู้ความลับ
- ผู้ดูแลโดยเฉพาะที่สูงอายุ ยังให้ยาหลานไม่ค่อยถูก และไม่เข้าใจเรื่องยา
- การสื่อสาร และส่งต่อข้อมูลเด็กยังขลุกขลักอยู่บ้าง
ทางทีมรพศ และ รพช. ได้พูดคุยปรึกษาและมีข้อตกลงร่วมกันเพื่อแก้ปัญหาและพัฒนางานต่อไป
มีคำถามจากคุณหมอกฤษฎา รพ.ม่วงสามสิบที่อยากส่งต่อเพื่อปรึกษาอาจารย์ หรือท่านอื่น ๆ ด้วยค่ะ เพราะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากทีเดียว คุณหมอถามว่า
ตอนนี้คนไข้ของคุณหมอก็เริ่มจะโตแล้ว มีบางรายทีจะเข้าโรงเรียนอาชีวะ แล้วมาขอใบรับรองแพทย์เพื่อสมัครเข้าโรงเรียน ซึ่งคุณหมอถามว่าทางเชียงรายเจอกรณีแบบนี้บ้างหรือเปล่า และอาจารย์ทำอย่างไรคะ จะออกว่าเด็กสุขภาพแข็งแรงดี ก็อาจไม่ตรงกับความจริงนัก เพราะคุณจ๋า นักสังคมสงเคราะห์ให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า โรงเรียนอาชีวะ หรือไม่ว่าจะที่ไหน ก็จะต้องการใบรับรองแพทย์ที่รับรองว่าสุขภาพแข็งแรงดี ไม่มีโรคติดต่อร้ายแรง
แล้วคุณหมอจะทำอย่างไรดี ทุกคนฟังแล้วก็อึ้งกันไปหมดเลยค่ะ คิดไม่ออกจริง ๆ ว่าจะตอบว่าอะไร เลยคงต้องเรียนปรึกษาผู้มีประสบการณ์ บิ๋นห์ตั้งใจว่าจะเรียนปรึกษาไปทางอ.สมศักดิ์ โล่ห์เลขา ในฐานะ แพทยสถาด้วยค่ะ
อ้อ! ลืมบอกอาจารย์ไปอีกเรื่องค่ะ มีคุณหมอท่านนึวงจำไม่ได้ว่าจากโรงพยาบาลอะไร บอกว่าติดตามบล็อกนี้ของอาจารย์ด้วยค่ะ และในประชุมคราวนี้ก็เลยถือโอกาสโฆษณาให้ชาวอุบลทราบด้วยค่ะ จะได้ปรึกษาอาจารย์ได้โดยตรง
คิดว่าในไม่ช้านี้ คงได้เชิญอาจารย์ไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับทีมอุบลบ้าง (หลังจากได้พาดพิงถึงอยู่หลายครั้ง แฮ่ม)
ที่จริงตั้งใจว่าจะแค่ถามปัญหาของคุณหมอกฤษฎาเท่านั้น แต่ไป ๆ มาๆ กลายเป็นเล่เรื่องของอุบลมาซะยาว (ที่จริงอยากเล่ามากกว่านี้อีกค่ะ) วันนี้เอาเท่านี้ก่อนนะคะ
ไว้ได้รูปมาจากทีมอุบลแล้วจะส่งให้ดูบ้างค่ะ สงสัยบิ๋นห์ต้องหัดขยันถ่ายรูปเองบ้างเสียแล้ว
ธนันดา
คุณบิ๋นท์ ที่รัก
ชื่นชม และทึ่งมากค่ะ ฟังเรื่องเล่าจาก อุบล ยอด ยอด ยอดเยี่ยม
คุณ บิ๋นท์ เล่าได้มองเห็นภาพ การประชุม เห็น กระบวนการ การแก้ปัญหา การตามงาน การพัฒนางาน การช่วยเหลือประสานกัน การทำงานทีม และผลลัพธ์ของ งาน ชัดเจนเลย
เป็นข่าวดีมากๆที่สุดเลยค่ะ ปลื้มใจไปกับทีมอุบล คุณ ตุ่ง คุณหมอปราโมทย์ และทีม TUC คุณบิ๋นท์ คุณโหน่ง อ กุ๊ก เก่งจริงๆ ขอ ไชโย สามลา
มั่นใจว่าทีมอุบลทำได้ จาก แววตั้งแต่ที่มาดูงานที่เชียงรายแล้ว ดูตามุ่งมั่นของคุณตุ่งก็รู้ค่ะ
มั่นใจว่าทีม TUC และ ทีม BATS ทำได้ (ดูตาเช่นกัน)
ถ้าทีมเราเชื่อว่าทำได้ ยากแค่ไหน ก็ทำได้ แต่ถ้าเชื่อว่าไม่ได้ ก็ จะไม่ได้จริงๆ
คำถามคุณหมอกฤษฎา
ยากนะคะ ถ้าเหตุการณ์นี้มาจ่อตรงหน้า คงเหมือนกันค่ะ ต้องช่วยเหลือให้เด็กเข้าโรงเรียนให้ได้ก่อน
ประเด็นแบบนี้ อาจต้องขอความช่วยเหลือ เท่าที่คิดออก คือปรึกษาทางแพทยสภา(รอคำแนะนำจาก อ สมศักดิ์ เช่นกันค่ะ)
อีกทางคือ ปรึกษาทางสถาบัน คุยกับท่านผอ โรงเรียนอาชีวะ ให้ท่านแก้ต้นทาง แก้แบบฟอร์ม
เอดส์ เป็นปัญหาของทุกคนในสังคมค่ะ ทีมสุขภาพเราแก้ทีมเดียวไม่ได้ เท่าที่เคย โทรปรึกษาโดยตรงและทั้งผ่านทางทีมสาธารณสุขจังหวัด พบว่า ผอ สถานศึกษา มักจะช่วยเหลือให้ปัญหาเราคลี่คลาย ได้สวยงามค่ะ หน้าที่เราคือ สะท้อนปัญหา แล้วให้ความรู้ทางการแพทย์ และผลข้างเคียงที่จะเกิดขึ้นแก่ท่าน
คุณหมอที่เป็น แฟนในบล็อกน่าจะเป็น คุณหมอสุธี หมอจิ้น เป็นแฟนบล็อกซึ่งกันและกันอยู่ บล็อกเธอ ที่นี่ โทรคุยกันสองสามครั้งแล้วค่ะ ฝากหนังสือ เชียงรายไปให้ ๑เล่ม เธอชอบใจใหญ่เลย
ขอบคุณค่ะคุณบิ๋นท์ ที่เริ่มวันนี้ให้ ด้วยความรู้สึกดี มีความสุข
ขอบคุณอ.ระวิวรรณมากค่ะ สำหรับคำแนะนำ ได้อีเมล์บอกไปทางคุณหมอกฤษดา แล้ว (ขอโทษที่เขียนชื่อผิด)
และจะส่งคำถามผ่านคุณหมอกุ๊กต่อไปค่ะ
บิ๋นห์
ยินดีเป็นอย่างยิ่งค่ะ
แงๆ
อยากอ่าน อยาก เข้า อยาก เล่า ใน G2K
จะเร่งภาระ ที่ทับถมอยู่อย่างรีบด่วนค่ะ
แล้วจะได้เจอกัน
ขอบคุณ อ ขจิต มากๆๆๆ ค่ะ