เหตุเกิดจากเมื่อสัปดาห์ที่แล้วครับ
สายลมผู้โชคดี โชคดีแบบที่ไม่เคยคิดฝันมาก่อนในชีวิตของสายลม
ผมได้มีโอกาสได้เข้าเยี่ยมคารวะท่านผู้อาวุโส ที่เก่งและมากด้วยความรู้และความสามารถของท่าน ท่านผู้นี้คือ อ.วิทยากร เชียงกูล ครับ
ความประทับใจและไมตรีของท่านอาจารย์ สายลมจะไม่มีวันลืมครับ
และที่สำคัญ มีคำพูดประโยคหนึ่งที่สายลมได้บอกความในใจกับท่านอาจารย์ว่า " บทกวีของท่านอาจารย์ มีอิทธิพลกับชีวิตของสายลมอย่างมากมายมหาศาล " และที่กล่าวมานั่นคือความจริงจากหัวใจของนายสายลมผู้นี้ครับ
.............................

เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน บทกวีบทนี้สายลมเชื่อว่าหลายท่านคงเคยได้สัมผัสถึงความรู้สึกบางอย่าง เมื่อได้อ่านบทกวีบทนี้ สายลมก็เช่นกันครับ
ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง
ฉันจึง มาหา ความหมาย
ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย
สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว
ในห้วงของการต่อสู้ทั้งกับความรู้สึกภายในตัวเองและกระแสสังคมอันเชี่ยวกราก การถาโถมของกระแสสังคมความคิดที่มุ่งมองแต่ตัวเองเป็นหลัก การเสียสละเป็นเรื่องไกลตัว ในช่วงที่สายลมเป็นนักศึกษา และเรียกตัวเองว่า นักกิจกรรม ถือได้ว่าบทกวีบทนี้มีผลต่อชีวิต ตั้งแต่วันแรกที่ได้อ่านจากปกหลังของสมุดค่ายจนถึงทุกวันนี้ยังคงจดจำได้ขึ้นใจ เป็นการเริ่มต้นความคิดที่จะสร้างสรรค์สังคม ให้อุดมและงดงาม ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
.........................
มีหลากหลายสิ่งอยากจะสื่อสารให้ผู้คนได้รับรู้
มีมากมายหลายอย่างอยากจะบอกกับคนทุกคน
...........................
เรายังหวัง จะทำดี
สร้างสรรค์สังคม ให้อุดม และงดงาม
เพียงหวังจะเฟื่องฟุ้ง………หรือจึงมุ่งมาศึกษา
เพียงเพื่อปริญญา …………เอาตัวรอดเท่านั้นฤๅ
แท้ควรสหายคิด …………และตั้งจิตร่วมยึดถือ
รับใช้ประชาคือ …………….ปลายทางเราที่เล่าเรียน
.............................
และอีกมากมายในความรู้สึกครับ
โอกาสดีดี สายลมเย็น ๆ จะมาบรรยายความรู้สึกอุ่น ๆ ให้อิ่มเอมกันนะครับ
ขอบคุณพี่หนูนิดครับที่ทำให้ สายลมได้มาเยี่ยมคารวะท่านอาจารย์วิทยากร เชียงกูล ในดวงใจของสายลม
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
เป็นแฟน(หนังสือ) ติดตามผลงานเขียนของอาจารย์ท่านมาบ้างครับ ...อุดมการณ์จริงๆ
สวัสดีจ๊ะน้องชาย
สวัสดีครับพี่แวะมาทักทายครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับผม ถ้อยคำถาษา ของพี่ สวยงามมากครับ ขอฝากตัวเปปป็นศิษย์ นะครับพี่ สวัสดีอีกครั้งครับ
ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่จะให้มุมมองเพียงด้านเดียวเสมอไป...สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว..
ไม่เคยคิดว่ามหาวิทยาลัยเป็นเช่นนั้น...ตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยอย่างยาวนาน 12 ปี อาจจะต่างสถานที่และเวลา...เราเลือกได้ว่าเราจะรับรู้หรือเป็นอย่างไร...
อยู่ที่เรามากกว่า ว่าจะกำหนดวิถีแห่งตนอย่างไร...อย่าปล่อยให้ความคิดผูกติดกับบางสิ่งจนเกินไป...เหรียญมีสองด้าน..เสมอ..นิรันดร์