และการคิดคำนึงถึงอดีตอันงดงามของชีวิต ก็ช่วยให้ชีวิต ณ ห้วงเวลานี้ชุ่มชื้นขึ้นเป็นกอง !

วันนี้เมื่อ  4  ปีที่แล้ว –  

การงานแต่ละวันเคลื่อนตัวจู่โจมเข้ามาสู่ชีวิตอย่างต่อเนื่อง  ทั้งที่รู้ล่วงหน้าและไม่อาจรู้ล่วงหน้า  กระนั้น  ถึงแม้ว่าบางเรื่องจะรู้ล่วงหน้ามาบ้าง  ตัวเราเองก็แทบหมดแรงอยู่บ่อยครั้ง  

   

เช้ามาจนบัดนี้,  ยังไม่มีโอกาสได้ทำงานเป็นชิ้นเป็นอัน  เพราะมีนิสิตเดินตบเท้าเข้ามาพูดคุยนานาสาระอย่างไม่เว้นว่าง   ครั้นจะไปทานข้าวเที่ยง,  เงยหน้าดูนาฬิกาก็ล่วงเข้าบ่ายโมงแล้ว   จึงตัดสินใจร่ำระบายออกมาสู่บันทึก

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และการคิดคำนึงถึงอดีตอันงดงามของชีวิต  ก็ช่วยให้ชีวิต ณ ห้วงเวลานี้ชุ่มชื้นขึ้นเป็นกอง !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>      </p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนี้เมื่อ  4  ปีที่แล้ว,   สโมสรนิสิตคณะพยาบาลศาสตร์   ได้เคลื่อนคนไปทอดถวายเทียนพรรษา  ณ  วัดมหาผล  ชุมชนบ้านท่าขอนยาง   ประกอบด้วยนิสิต  80  คน  อาจารย์  3  คนและชาวบ้านอีกร่วม  30  คน  ซึ่งมีเทียนพรรษา  1  ต้น,  เครื่องไทยธรรม, ผ้าอาบน้ำฝน  3  ชุด  พร้อมปัจจัยจำนวน  1,338  บาท</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คณะพยาบาลศาสตร์  ถือเป็นคณะที่มีประชากรน้อยที่สุด   แต่ละชั้นปีมีจำนวนไม่เคยเกิน  50  คน .. การรวมพลได้เกือบร้อยคนนั้น  ผมถือว่าเก่งกาจและเยี่ยมยุทธเป็นนักแล้ว   เช่นเดียวกับวัดมหาผลก็เป็นวัดขนาดเล็กในชุมชนบ้านท่าขอนยาง   การที่กองกิจการนิสิตมอบหมายพันธกิจนี้จึงดูสมเนื้อสมน้ำเป็นอย่างมาก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนี้เมื่อ 4  ปีที่แล้ว,  นิสิตได้มีโอกาสฟังธรรม, ปฏิบัติธรรมและสนทนาธรรม,  ได้พบปะพุดคุยกับ “พ่อใหญ่แม่เฒ่า”  ในชุมชน,  รวมถึงการได้ทำงานร่วมกันระหว่างนิสิตกับชาวบ้าน – นั่นคือสิ่งที่ผมอิ่มเอมใจเป็นที่สุด !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <div style="text-align: center"></div>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และวัดนี้เป็นพื้นที่สุดท้ายที่เราชาว มมส ได้ขับเคลื่อนกิจกรรมดังกล่าวออกไปสู่ชุมชน  ซึ่งทั้งหมดก็มีจำนวน  11  วัด 11  ต้นเทียน,  หากแต่หลากล้นด้วยแรงศรัทธาจากนิสิตที่เรียกตนเองว่า “มหาวิทยาลัยมหาสารคาม”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>