เป้าหมายสูงสุดของชีวิต

            ปราชญในทางธรรมกล่าวว่า  " คนเราเกิดมาเพื่อเรียนรู้การไม่เกิดอีก " สายธารน้ำมีต้นน้ำ  ชีวิตย่อมมีจุดเริ่มต้น  และอวสาน

            ชีวิตมีต้น    และมีปลาย  ชีวิตมีที่มา  และ  มีที่ไป

            ชีวิตมีผู้ให้ชีวิต  มิถิ่นที่มา  ถึงเวลาย่อมต้องกลับคืนถิ่นกำเนิด รู้ " วิถี " ที่จิตจะดำเนินไป  เรียกว่า  รู้ที่มา  ที่ไป  ของ  "  ตัวชีวิต "  จิตกลับสู่ต้นกำเนิด  คือ  กลับคืนถิ่นเดิม

            เมื่อนั้นภาระกิจในการมีชีวิตอยู่  จึงจะเสร็จสิ้นสมบูรณ์ได้บรรลุถึง " เป้าหมายสูงสุดของชีวิต "

            โชคดีที่สุดของชีวิต  คือการได้พบ  " ผู้นำทาง " ให้แก่จิตวิญญาณเพราะจะช่วยให้เราย่นระยะทางและเวลาในการเสาะแสวง  ไม่ต้องเพลี่ยงพล้ำไปในการลองผิดลองถูกในชีวิต  และที่สำคัญไม่ต้องรอคอยอยู่กับความมืดมน  อึดอัด  ขัดข้อง  อีกต่อไป 

             ฉะนั้นเวลาที่เหลือในชีวิตจึงสามารถทุ่มเทให้กับการเดินทางสู่ " จุดหมายปลายทางของชีวิต "