กิจกรรมดังกล่าวเป็นเวทีแห่งการแสดง “ตัวตน” ของนักกิจกรรมอย่างชัดเจน

14   กรกฎาคม  2550  - <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมตื่นนอนเช้าตรู่เพื่อเตรียมตัวไปร่วมพิธีเปิดกิจกรรมอันสำคัญของเหล่าขุนพลนักฝันที่ย่ำเดินอยู่บนถนนสายแห่งการแสวงหาที่ไม่รู้จบ   และถนนสายนี้ก็เป็นถนนที่มีคำตอบอันหลากหลายที่พวกเขาไม่อาจพบเจอได้ในห้องเรียนอันแคบเล็ก  ซึ่งนั่นก็คือโครงการ “เปิดโลกกิจกรรม”  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เปิดโลกกิจกรรม  ถือเป็นกิจกรรมอันสำคัญของชาวกิจกรรมนิสิต เพราะนี่คือเวทีแห่งการเปิดตัวของเหล่าบรรดาชมรม หรือองค์กรกิจกรรมทั่วทั้งมหาวิทยาลัย  ทั้งในระดับองค์การนิสิตและสโมสรนิสิตคณะ  ต่างจูงมือประสานใจพาเหรดกันมาออกซุ้มแสดงผลงานและเกียรติประวัติของตนเองอย่างพร้อมหน้า  รวมถึงการเปิดโต๊ะรับสมัครสมาชิกใหม่เข้าสู่การเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางบนถนนสายกิจกรรม   และไม่วายหลงลืมขนสินค้านานาชนิดมาจำหน่ายระดมทุนเข้าชมรม  หรือแม้แต่การแจกจ่ายของที่ระลึกก็มีให้เลือกเป็นเจ้าของอย่างล้นหลาย -</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็นที่น่าเสียดายว่า   ตลอดระยะเวลาอันยาวนานนั้นไม่มีใคร่ใส่ใจบันทึกห้วงประวัติศาสตร์อันสำคัญของกิจกรรมเหล่านี้ไว้อย่างเป็นรูปธรรม   ขณะที่ผมก็ยังคงทำหน้าที่เป็น “ผู้เฒ่า”  เล่าตำนานในเรื่องนี้อยู่อย่างไม่รู้จบ  แต่ก็ยังไม่พบใครที่จะจดจำและนำไปต่อยอดอย่างชัดเจนเสียที</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเองเคยสร้างวาทกรรมเกี่ยวกับการเปิดโลกกิจกรรมในทำนองว่า“เปิดโลกกิจกรรม .. เปิดตำนานสายธารกิจกรรมนิสิต”   ซึ่งหมายถึงว่ากิจกรรมนี้คือบ่อเกิดขององค์กรทางกิจกรรม ..   โดยชมรมต่าง ๆ  จะถือกำเนิดเปิดตัวกันครั้งแรกในเวทีนี้  จากนั้นก็จะนำไปสู่การขับเคลื่อนกิจกรรมตามแนวทางของตนเอง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p></p><p>ผมเคยได้พานพบจุลสารเล่มบาง ๆ  เล็ก ๆ  เล่มหนึ่งอันเป็นจุลสารที่จัดทำขึ้นในคราวจัดเปิดโลกกิจกรรม ครั้งที่ 2  ซึ่งตรงกับวันที่  13  กรกฎาคม  2531   และนั่นก็บ่งชี้ชัดเจนว่าโครงการดังกล่าว  ถือกำเนิดเป็นสายธารแห่งกิจกรรมครั้งแรกเมื่อปีการศึกษา  2530      </p><p></p><p>จากวันเวลาข้างต้น   ผมเองก็แทบไม่น่าเชื่อว่าเปิดโลกกิจกรรมได้เดินทางมายาวนานร่วม 2 ทศวรรษถึงเพียงนั้น !        </p><p></p><p>ปี 2531,  โครงการเปิดโลกกิจกรรมก่อร่างสร้างฝันขึ้นจากกลุ่มประสานงาน  14  ชมรม  ซึ่งหมายถึงหัวเรือใหญ่ที่ทำหน้าที่ในการขับเคลื่อนให้กิจกรรมดังกล่าวมีตัวตนอย่างน่ายกย่อง  หากแต่ปัจจุบันนี้หลายชมรมได้เร้นหาย  หรือแม้แต่ยุบสลายไปจากถนนสายนี้แล้ว  เช่น  ชมรมนาฏศิลป์และดนตรีไทย,  ชมรมสังคมศาสตร์,  ชมรมศึกษาศาสตร์,  ชมรมเกษตรสัมพันธ์,  ชมรมเชียร์,  ชมรมคณิตศาสตร์ – สถิติ,  ชมรมวิชาการ  และชมรมศิลปะนครินทร์ … </p><p>  </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อย่างไรก็ตาม  ผมเป็นคนหนึ่งที่กล้ายืนยันว่าตนเองเที่ยวท่องและสัญจรอยู่ในเวทีการเปิดโลกกิจกรรมอยู่เกือบทุกยุคสมัย  พบเจอความเปลี่ยนแปลงและการต่อยอดอย่างไม่รู้จบ   กิจกรรมดังกล่าวเป็นเวทีแห่งการแสดง “ตัวตน”  ของนักกิจกรรมอย่างชัดเจน   ไม่มีการว่าจ้างศิลปินหรือบุคคลภายนอกมากรีดกรายอยู่บนเวทีอันทรงเกียรติแห่งนี้    แต่ละชมรมจะสลับกันขึ้นเวทีไปแสดง หรือโชว์กิจกรรมต่าง ๆ  อย่างต่อเนื่อง  และถึงแม้จะไม่มีการแสดงใด ๆ  อย่างน้อยก็ขึ้นไปกล่าวทักทายมิ่งมิตร  หรือไม่ก็ร้องเพลงสักเพลงก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งที่ “ทำด้วยใจ”   เติมเต็มให้กันและกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p></p><p>นอกจากนี้   ผมเองยังเคยได้นั่งฟังการเสวนาจากวิทยากรรุ่นพี่ที่จัดเจนในวิถีกิจกรรมอย่างเข้มข้น  “เรื่องของเรา  ถูกบอกเล่าด้วยเราเอง”  ดูจะเป็นคำนิยามที่ชัดเจนและอบอุ่นเป็นที่สุดที่ผมพบเจอในวันเปิดโลกกิจกรรม  หรือแม้แต่ภาพถ่ายแต่ละภาพที่โชว์หราในซุ้มก็ล้วนแล้วแต่ทำหน้าที่บอกเล่าเรื่องราวของสายธารกิจกรรมขององค์กรนั้น ๆ  อย่างมีเสน่ห์  และชวนค่าต่อการร่วมเป็นส่วนหนึ่งในวิถีนั้นอย่างยิ่ง    </p><p> </p><p>ปี 2540   เป็นปีที่ผมทำงานคลุกคลีกับน้องนิสิตเป็นอย่างมาก  ปีนั้นเราได้ร่วมกำหนดให้แต่ละชมรมได้ทำการออกร้านจำหน่ายสินค้าอย่างเป็นรูปธรรม  หลังจากที่ส่วนใหญ่มักแค่แสดงผลงานในรูปของซุ้มนิทรรศการเท่านั้น  รวมถึงการเปิดโอกาสให้มีการประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง  ซึ่งก็เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างบรรยากาศให้คึกคักได้ไม่น้อย</p><p></p><p>      </p><p></p><p>วันนี้,  เปิดโลกกิจกรรมเดินทางมายาวนานร่วม 2 ทศวรรษ  ผมสัมผัสได้กับร่องรอยการเดินทางอันแสนนาน…   มีหลายคนประสบความสำเร็จค้นพบความฝันอันมีชีวิต   หลายคนหล่นหายและเลิกราไปจากถนนสายนี้  กระนั้นผมก็ไม่เคยพบเจอเลยแม้แต่สักครั้งเดียวว่า  ถนนสายนี้จะเงียบร้างซึ่งคนหนุ่มสาว  ขึ้นอยู่กับว่าจะมากหรือน้อยเท่านั้นเอง  !    </p><p></p><p>และต่อจากนี้ไป  คือส่วนหนึ่งของถ้อยคำจากคนกิจกรรมใน “ชมรมวรรณศิลป์”  ที่ผมมีโอกาสได้พบเจอในปี 2531 …    </p><p></p><p>เราไม่อยากให้เพื่อนใหม่เข้ามาในสถาบันแห่งนี้เพียงเพื่อว่า “รับกระดาษแผ่นเดียว”   แล้วก็เดินจากไปทั้ง ๆ ที่ในสถาบันแห่งนี้  มีอะไรมากมายที่ท่านจะนำไปใช้ได้ในชีวิตจริงของท่าน  เมื่อท่านจากสถาบันแห่งนี้ไป   เราควรจะมีทั้งประสบการณ์และกระดาษแผ่นนั้น  คงจะดีมากทีเดียวนะครับ…    </p><p></p><p>ฟังดูไม่ซับซ้อน ..  ซื่อ ใส… และตรงไปตรงมาอย่างน่ารักและน่าคบ !      </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือ  ถ้อยคำที่มีชีวิตในวันเปิดโลกกิจกรรมเมื่อ  19  ปีที่แล้ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>