ปากกับใจ

ปากที่บอกตัดใจ แต่ภายในกลับเรียกหา

 

<p align="center"></p><p align="left"> </p><p align="left"> </p><p align="center">

จะมีแค่ฉัน… หรือเปล่า
ที่เงียบเหงาอ้างว้าง… ไม่มีใคร
มองหาคนเคียงข้างก็… ไม่เห็นใคร
รู้สึกว่าทําไม… มันเหงาจัง

</p><p align="center">แต่ไม่เป็นไรหรอกนะ
เพราะฉันก็ยังคือ “ฉัน”
มีความสุข… ยิ้มได้
โดยไม่ต้องมีใครมาผูกพัน
รู้สึกเพียงว่า…
สักวัน “เขาคนนั้น” ก็ต้องมา

</p><p align="center">ยอมเจ็บอยู่อย่างนี้… เท่าที่จะทนได้
ไม่ร้องไห้ฟูมฟาย… อยู่เงียบๆ กับใจตัวเอง
ไม่ต้องการคําปลอบใจ… นั่นไม่ใช่ว่าฉันเก่ง
เพราะความรู้สึกทั้งหมด… ฉันเริ่มเอง
ก็ต้องรับเอง… ตามแท้แต่จะเป็น 


  </p>