เงินทอง อำนาจ

              คนที่มั่งคั่งร่ำรวยมีฐานะดี  มักจะหลงระเริงอยู่กับความสุขจนไม่คิดที่สร้างคุณความดีให้ยิ่งขึ้นไป  ทั้งที่มีโอกาสจะกระทำได้มากกว่าคนอื่น ๆ รอบข้าง  เรียกว่า  อยู่อย่างกินบุญเก่า  เมื่อไม่สร้างต่อไม่นานก็หมด  ซ้ำร้ายบางคนยังใช้  เงินทอง  อำนาจ  วาสนาบารมีที่ตนมีเหนือผู้อื่นข่มเหงรังแกคนที่อ่อนแอ  ต่ำต้อยกว่า  การกระทำเช่นนี้เท่ากับบั่นทอนบุญวาสนาเดิมให้เหือดแห้งหดหายไปอย่ารวดเร็ว

               บางคนเกิดมายากจน  ลำบากแสนเข็ญ  อยากมีความสุขสำราญทัดเทียมผู้อื่น  แต่กลับพยายามดิ้นรนไขว่คว้า  หามาด้วยการลักขโมย  คดโกง  เอารัดเอาเปรียบ  เช่นนี้เท่ากับ  เขาไม่เพียงแต่ไม่ยอมเดินหน้า  แต่ยังเดินถอยหลังกลับ  เขากำลังทับถมชะตาชีวิตตนให้ตกต่ำลงไปกว่าเดิมอีก

                คนร่ำรวยมีอำนาจวาสนา  ความสุขสำราญเกินขอบเขตทำให้ชีวิตหลงทาง

                 สำหรับคนยากคนจน  ความทุกข์ระทมในเคราะห์กรรมลวงล่อให้หลง

                 ฉะนั้นไม่ว่าจนหรือรวยเมื่อถูกความหลงเข้าครอบงำเสียแล้ว  ชีวิตก็มีอันต้องพบกับความหายนะได้เหมือน ๆ กัน

                  ฉะนั้นการแสวงหาทุกสิ่งทุกอย่างมาเพื่อประโยชน์  เพื่อความสุขเฉพาะตนเอง  เป็นเรื่องน่ละอาย  มิใช่เรื่องน่าโอ้อวด  ไม่น่าภูมิใจ  ไม่สมควรประพฤติอย่างยิ่ง  ผู้มีคุณธรรมสูงส่งในจิตใจ  จะกินอยู่  ใช้  สิ่งที่ฟ้าดินประทานให้เฉพาะเท่าที่ทำเป็น  นอกจากนั้นยังสร้างสรรคุณประโยชน์บำเพ็ญตนเพื่อความสุขแก่ชนหมู่มาก