ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงแต่จะเหลือสิ่งเดิมๆไว้ตลอดเวลา

โลกหมุนไปตามกาลเวลา ช่วงอายุก็เพิ่มขึ้น ทุกสิ่งก็เริ่มเปลี่ยน ถามว่ากาลเวลาใช่ใหมที่ทำให้เปลี่ยนไป ตอบว่าใช่หรือไม่คงต้องขึ้นอยู่กับความคิดของเรา  แม้นวันล่วงเลยผ่าน เหตุการณ์ต่างๆที่ได้พบเจอก็ได้เปลี่ยนไปตามเหตุการณ์ที่เป็นปัจจุบันที่เปลี่ยนไปอย่างไม่รู้ตัว ทุกครั้งที่เหม่อลอยจะคล้อยเรื่องความหลังและความเพ้อฝันในเรื่องสรรสาระที่ไม่ค่อยมีสาระทุกครั้งร่ำไป  เหตุการณ์เปลี่ยนแต่ความรู้สึกเดิมๆยังย้อนยุคกลับมา  ทุกเวลาที่มีการเคลื่อนไหวเราต้องมุ่งมั่นให้เหมือนกับเวลาที่คล้อยเปลี่ยนเรา แต่เราไม่ต้องกลับมาเหมือนเวลา วันนี้หรือวันใหนๆคือวันวันเดียวกันที่มีความแตกต่างถ้าเราคิดว่ามันต้องแตกต่าง

อากาศเปลี่ยนทำให้มีความรู้สีกเปลี่ยน    อากาศเปลี่ยนแล้วก็กลับมาถึงจะไม่คงเดิมแต่ก็มีความรู้สึกเดิมๆ  อยากให้ชีวิตเปลี่ยนแบบมีความคงเดิมโดยไม่ยึดติดแต่ค้นหาเพื่อเวลาและโอกาสที่เป็นของเรา