เมื่อวานตอนเช้า (6 กค 50) ออกไปเยี่ยมยามมิตรหน่วยงานภายใน ซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีภารกิจเกี่ยวกับการขายสินค้า บริการในมหาวิทยาลัย เช่น ของชำ ตำรา หนังสือ เครื่องใช้ประจำวัน เป็นต้น

แน่นอนว่ากิจการเช่นนี้ ความเสี่ยงหนึ่งที่เกิดขึ้น คือ ของสูญหายจาการขโมย โดยผู้ที่กระทำนั้นส่วนมากนั้น จากการสอบถาม มาเหตุผลความจำเป็น เช่น ไม่มีเงิน หิว

ซึ่งเราก็ไม่ต้องการให้ถึงโรงถึงศาล เพราะเราเป็นหน่วยงานราชการ อะไรที่พอจะทำให้คลี่คลายได้ในขั้นต้น เช่น ตักเตือน ก็จะทำ

แต่เราคุยกันไปกันมาระหว่างผู้ไปเยี่ยมยาม และผู้รับเยี่ยม มีวิธีหนึ่งที่น่าจะเป็นไปได้ในการลดความเสี่ยงเรื่องการลักขโมย คือ

จัดสถานที่เล็กๆ มีขนม นมเนย น้ำชา กาแฟ หนังสือ แบบฟรีๆ ใครจะเข้ามาก็ได้ ถ้าใครหิวก็เข้ามากิน ใครอยากอ่านหนังสือก็อ่านไป เพราะเชื่อแน่ว่าผู้ที่เข้ามาใช้บริการในส่วนนี้ คือ ผู้ที่คลาดแคลน หรือไม่มีจริงๆ

หรือใครอยากไม่มีรายได้ก็จัดให้มาทำงานเป็นบางเวลา วันละชั่วโมง สองชั่วโมงก็ได้

ถ้าคิดในทางบวก ก็คือ การเอาเงิน รายได้ ส่วนที่สูญเสียไปจากการการถูกขโมย มาสร้างกิจกรรมที่ลดความเสี่ยงนี้

ซึ่งแนวคิดเล็กๆนี้จะทำให้ผู้ที่จะเป็นขี้ขโมย กลายมาเป็น ยามเฝ้าให้โดยไม่ต้องจ้างวาน

KPN