บางวันตรวจคนไข้ตั้งแต่ 9 โมงเช้ายัน 6 โมงเย็น บางวันต้องวิ่งเข้าไปช่วยผ่าตัด แต่ก็สนุกไปอีกแบบ คงไม่มีโอกาสได้ทำแบบนี้สักเท่าไหร่หรอก

วันที่ 4 กรกฎาคม 2550

วันนี้เป็นวันพุธกลางสัปดาห์ที่ 9 แล้ว รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยถึงปานกลาง เพราะว่าทำงานตลอดโดยไม่ค่อยได้พักเลย บางวันตรวจคนไข้ตั้งแต่ 9 โมงเช้ายัน 6 โมงเย็น บางวันต้องวิ่งเข้าไปช่วยผ่าตัด แต่ก็สนุกไปอีกแบบ คงไม่มีโอกาสได้ทำแบบนี้สักเท่าไหร่หรอก <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>ช่วงเช้าตรวจคนไข้ที่คลินิกกับครูหาญ แต่ท่านก็มีคนไข้ผ่าตัด 2 คน ดังนั้นไม่นานก็ต้องวิ่งไปช่วยผ่าตัด ก็มีเรื่องให้ถูกด่าเบาๆอีกจนได้ คนไข้คนนี้คุณหมอชาฟาลีเป็นคนเริ่มผ่าตัด แต่ปรากฎว่าเธอไม่สามารถเข้าช่องท้องได้ เมื่อผมจะช่วยบ้าง เธอกลับรู้สึกกลัวว่าผมจะผ่าทะลุเข้าไปในลำไส้ สรุปว่าเลยไม่สามารถทำได้ด้วยความคล่องนัก เพราะเธอจะกลัวตลอดเวลาที่ผมใช้กรรไกรตัดเนื้อเยื่อ I’m not happy ทำไงล่ะ ก็รอครูมาสิ เมื่อครูหาญมาก็เลยบ่นใหญ่เลยว่าทำไมเราจึงทำไม่ได้ เห็นเงียบกันผมก็เลย I’m sorry แบบว่ากลายเป็นคนรับผิดชอบเองไปเลย ครูหาญก็ต่อว่าว่าทำไมทำไม่ได้นะธนพันธ์ I’m sorry krub (เผลอหลุดภาษาไทยไปแฮะ) <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>แต่ครูอารมณ์ดี ไม่ว่าอะไรไปมากกว่านี้ แป๊บเดียวก็หัวเราะกันต่อ และผ่าตัดกันอย่างสนุกสนาน ผมมาทราบทีหลัง (ตอนเย็น) ว่า ท่านรู้อยู่แล้วว่าผมไม่ได้เป็นคนเริ่มผ่าหรอก (ดันดีเล่าให้ฟัง เพราะตอนที่ครูหาญถูกตามนั้น ท่านกำลังช่วยผ่าตัดอาเธอร์อยู่) สงสัยผมกำลังถูกทดสอบอีกแล้ว <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>ตอนเย็นก็ตรวจคนไข้กับครูลี วันนี้เจอคนไข้ที่คุ้นเคย จำได้ไหม ว่าเคยเล่าว่าถูกลูกสาวคนไข้ด่าในสัปดาห์แรกที่ทำงาน มันคือใคร คำนี้ผมจำได้ไม่รู้ลืม วันนี้เธอพาแม่มาตรวจหลังผ่าตัด แต่เธอเปลี่ยนไป เพราะว่ายิ้มแป้นมาเลย ยิ้มให้ผมราวกับว่าเธอไม่เคยจำได้ว่าเธอเคยพูดอะไรออกไป งานนี้ป้าซินเทียจำได้ครับ เมื่อคนไข้ออกนอกห้อง เธอเลยค้อนดังขวับ แถมนินทากันยกใหญ่ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>อาร์ลีนกลับมาจากฟิลิปปินส์แล้ว ผมเลยถามว่าเป็นยังไงบ้าง ได้ข่าวว่าต้อง CT scan เธอบอกว่าไม่ได้ทำทั้งตัวหรอก ดูเฉพาะที่หน้าอกเท่านั้น และพบว่ากระดูกซี่โครงหัก 1 ซี่ เล่นเอาผมตกใจมากเลย เธอเล่าว่าสัปดาห์ก่อน เธอล้มหน้าอกกระแทกโต๊ะที่ห้องพักตัวเอง เลยปวดร้าวมาจนถึงตอนนี้ยังไงล่ะ โล่งอกผมไปที นึกว่ากลับบ้านไปถูกสามีทำร้ายเอา <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>ตอนเย็นก็ขึ้นวอร์ดไปดูคนไข้ที่จะผ่าตัดวันพรุ่งนี้  เรามีคนไข้ผ่าตัดใหญ่ของครูหาญ 6 คน ผ่าตัดเล็ก 6 คน ผ่าตัดของครูลีอีก 2 คน สงสัยพรุ่งนี้เข้าสนามรบอีกแล้ว กว่าจะเสร็จเรื่อง ผมออกจากโรงพยาบาลในเวลาอีก 15 นาที 2 ทุ่ม แทบสลบ