วันนี้ เราจัดค่ายที่ โรงเรียนบ้านควนแตน บ.ท่าเรือ ต.ท่าเรือ อ.โคกโพธิ์ จ.ปัตตานี จัดให้กับ ป.5-6 จำนวน 40 คน
แต่ สาวตัวเล็กคนนี้ เราพบเธอที่ โรงอาหาร กำลังทานอาหารกับเพื่อนๆ สดใสจนต้องรีบเก็บเอาไว้

สืบมาได้ว่า เธออยู่ อนุบาล 1 ชื่อเล่น ชื่อ " กุ้งนาง "หรือ
อาซีหย๊ะ หวังนุรักษ์

มีเวลาว่าง เราก็ไปคุย ทำสนิทสนม คุ้ยเคยกันเอาไว้
เธอเป็นน้องของเด็กในค่าย.....

ตอนเย็น เสร็จกิจกรรมค่ายของวันแรก ฉันก็ไปกวนอยู่ในแก็งค์
อนุบาล 1 ที่มีทั้งไทยพุทธและมุสลิม ประมาณ 5-6 คน จากนั้นก็ชวนมานั่งคุยกันเล่นที่สนามหญ้า...ได้ผลแหะ...เด็กๆสนใจพวกเรามาก
คุยถามไปเรื่อยๆ ตอบคำถามตลกๆ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้คุยกันอีก....

ฉันเกิดคำถามว่า เราจะเห็นความสดใสแบบนี้ และคงสิ่งแวดล้อมที่ดีๆไว้ได้อย่างไร
สวัสดีค่ะ
เห็นหน้าหนูคนนี้แล้ว รู้สึกว่า โลกน่าจะสดใสและมีมิตรไมตรีกันอย่างรอยยิ้มนี้นะคะ
สวัสดีค๊ะ
ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ทำงานอยู่ในโรงเรียนบ้านควนแตน ที่พี่ ๆ มาทำโครงการ รู้สึกว่าโครงการของพวก พี่ ๆ เป็นโครงการที่ดีมาก ซึ่งตอนแรกก็ยังมองไม่เห็นเลยว่าโครงการนี้จะเป็นไปอย่างไร แต่พอได้สัมผัสกับกิจกรรมของพวกพี่ ๆ ที่มีให้กับเด็ก ๆ แล้วก็รู้สึกเลยว่าเป็นสิ่งที่ดีจริง ๆ ที่ทำให้เด็ก ๆ มีความสุขมากอย่างนี้
วันนี้เป็นวันที่ 2 ของโครงการดิฉันก็จะคอยดูห่าง ๆ ว่าจะเป็นไปอย่างไรอีก และจะคอยเป็นกำลังใจให้พวกพี่ ๆ น๊ะค๊ะ
"สยาม"ก็ยังเป็นเมืองยิ้มเสมอ รอยยิ้มของเด็กๆก็ยังคงทำให้โลกสดใส
ชักจะเริ่มหลงรักขึ้นมาอีกคนแล้วหล่ะซิ
พี่หน่อยค่ะ
อยากให้พวกที่สร้างสถานการณ์ตอนนี้ ได้ย้อนมองกลับมาดู รอยยิ้ม อันบริสุทธิ์ ของลูกหลานเขาบ้างจังเลยค่ะ
อ่านบันทึกนี้แล้วขนลุก ค่ะ พี่หน่อย
สวัสดีครับ.....หน่อย...เพิ่งเห็นครับ...บล๊อกใหม่ ตอนที่เขียน คอยรุตตั๊กวา..ยังไม่เห็นนี่......
อยากจะคงความสดใส และให้คงอยู่ตลอดไป ....ไม่ได้ เพราะ ทุกสิ่งล้วนเป็น อนิจจัง...(เปลี่ยนแปลงไป) ....เราที่อยากให้ภาพเหล่านี้ยังอยู่ทุกช่วงชีวิต เราต้องไปจุดประกายความสดใสนั้นเอง .......ทุกที่ที่เราไป
หวัดดี หนูนิด
พี่ลงพื้นที่ ในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา เมื่อวานก็สรุปงานกันกับเพื่อน เราก็เห็นหลายอย่างนะ
เห็นความแตกต่าง เห็น สิ่งที่สร้างความแตกต่าง
เห็นระดับความเข้าใจ เห็นการปฏิบัติต่อกัน
เราต้องเพิ่มความเคารพซึ่งกันและให้มากขึ้น ความคิด ความเชื่อเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก
แต่สิ่งที่สูงสุดกว่านั้นทุกฝ่าย ทุกคนมีคนรักแน่นอน ทุกคนมีเป้าหมายชีวิตเพื่อตนเองและครอบครัวแน่นอน ทุกคนมีความรักแน่นอน
เราใช้ความรักของทุกคนในการแก้ปัญหา น่าจะได้นะ แต่เราต้องให้เขารู้ว่าเรารักเขา และเราเป็นพวกเดียวกัน เราเป็นเพื่อนร่วมโลก และเคารพ