ตึกรา บ้านช่อง ไม่ได้แข่งขันกันเพื่อความโดดเด่น แต่เน้นที่ความเรียบง่ายท่ามกลางธรรมชาติ ห้อมล้อมด้วยต้นไม้ ภูเขา แลดูสวยงามสบายตา

          ผมไม่ทราบหรอกครับว่า เสน่ห์เมืองพัทลุงมีอะไรบ้าง แต่สิ่งหนึ่งที่ผมได้รับและสัมผัสมันได้เมื่อมาถึงพัทลุง  นั้นคือ รอยยิ้ม  ความเป็นมิตร  สุภาพ และเรียบง่าย

               

          ตลอดระยะทางที่นั่งรถมา ผมไม่แน่ใจว่าผมหลับไปตอนใหน รู้สึกตัวอีกครั้งหนึ่งก็ตอนที่ย่างเข้าสู่เมือง (ทำให้ผมพลาดกับการได้สัมผัสเส้นทาง สภาพแวดล้อม บรรยากาศ วิถีชีวิตของคนข้างทาง ทั้ง 2 ฝั่งตลอดของการเดินทาง)

               

          บ้านเรือนสลับกับต้นไม้ ภูเขา และผู้คนที่สัญจรไปมาตามข้างทาง เป็นวิถีของการใช้ชีวิตที่หลอมรวมกับธรรมชาติ ดูสวยงามยามมองผ่านเลนส์กระจกรถที่แล่นผ่านไป 2 ริมข้างทาง

               

          ตึกรา บ้านช่อง ไม่ได้แข่งขันกันเพื่อความโดดเด่น แต่เน้นที่ความเรียบง่ายท่ามกลางธรรมชาติ ห้อมล้อมด้วยต้นไม้ ภูเขา แลดูสวยงามสบายตา

               

          เมื่อพูดถึงพัทลุง...ผมมักจะนึกถึงเพื่อนคนหนึ่งตอนที่เรียนอยู่ด้วยกัน ซึ่งมาจากพัทลุง ตอนนั้นกำลังจะเข้า เซเว่น ด้วยกันครับ และบังเอิญเพื่อนผมถอดรองเท้าก่อนเข้า เซเว่น ครับ ที่ผมยกตัวอย่างนี้ขึ้นมา ผมไม่ได้ดูถูกคนพัทลุง และไม่ได้ต้องการจะบอกว่าคนพัทลังเชย...แต่ผมต้องการที่จะบอกว่า นี้อาจจะเป็นจิตสำนึกของคนสุภาพ อ่อนน้อมถ่อมตน และความเกรงใจที่ติดตัวมาของคนพัทลุงครับ

               

           ความสวยงามของเมืองพัทลุง ที่ก่อตัวเรียงรายขึ้นอย่างเรียบง่ายห้อมล้อมด้วยธรรมชาติ ภูเขาที่สร้างเข้าด้วยกันอย่างกลมกลืน  ผสมผสานด้วยวิถีเก่าและใหม่ ที่ยังคงเอกลักษณ์ บวกกับความเป็นมิตร  สุภาพ  อ่อนโยน และเรียบง่าย ของพี่น้องชาวพัทลุง ทำให้ผมหลงใหลต้องหยุดพักค้างคืนที่นี้...

                                                                                                              นักเดินทาง