ตั้งชื่อให้เก๋ไปอย่างนั้นล่ะค่ะ  ความจริงคิดถึงเพื่อนทุกคนค่ะ 
ระยะนี้  ครูอ้อย  ทำงานหนักมากไปหน่อย  ไม่ว่ากันนะคะ 
เพราะความเร่งด่วนของเวลาและงานเดินหน้ามาไม่ขาดสาย  ครูอ้อยจึงไม่ได้คุยแบบ...เจ๊าะแจ๊ะกับเพื่อนมาเป็นเวลา 1 วัน 
ก็รู้สึกอึดอัดพอสมควร   ที่ไม่ได้ชะโงกเข้าไปในบันทึกของเพื่อนๆเลย  
วันนี้  ก็ต้องอีก  1 วันที่ต้องไปรับงานใหม่มา  งานใหม่  งานใหญ่  งานหนัก  แต่ใจสู้  ใช่ไหมคะ  ต้องสะดวกโยธินแน่นอน 
ครูอ้อยจะนำมาเล่าให้อ่านอีก  มีค่ะ  งานแบบนี้  มีท่านผู้สนใจแน่นอน  เนื่องจากยังไม่ถึงตัว  จึงไม่ค่อยขวนขวายเท่าไร  เดี๋ยวเถอะ  พอถึงเวลาจะมาถามหาอ่านเสียให้เข็ด  
เมื่อวานครูอ้อยได้รับโทรศัพท์จากคุณพ่อ   ครูอ้อยได้เรียนให้ท่านทราบว่า..ครูอ้อยกำลังคร่ำเคร่งกับงานอะไรอยู่ 
แต่สำหรับเพื่อนๆ  ครูอ้อยไม่ได้พูดคุยกับใครเลย  เพราะปกติ  หากไม่มีงานอะไรเร่งด่วน  เพื่อนก็จะไม่มาหาอยู่แล้ว..
.เฮ้อ! ทำใจ   สงสัยต้องมีแต่..งานเท่านั้นที่เป็นเพื่อน  ดูสิ  ตำราวางไว้ตั้งหลายกอง  ที่จะป็นเพื่อนตายในยามนี้....
มั่งมีการงาน...แต่ร้าวรานเพื่อนฝูง