วันเสาร์ประมาณบ่ายสองโมง ผมได้พาภรรยาและลูกๆไปลำปางเพื่อไปหาตากับยาย ขณะขับรถไปถึงที่อำเภอแม่พริก ก็ได้เลี้ยวรถเข้าไปในตัวอำเภอเพื่อไปดูว่าเป็นอย่างไรบ้าง ก็พบว่ามีความเปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อก่อนตอนที่ผมอยู่ไปมากเหมือนกัน หลังจากนั้นก็เดินทางต่อไปยังตัวเมืองลำปาง ถึงลำปางประมาณ 4 โมงครึ่ง เด็กๆก็ดีใจมากที่ได้พบกับคุณตาคุณยาย โดยปกติแล้วผมจะพาเด็กๆไปหาตากับยายประมาณเดือนละ 1 ครั้ง แต่หากช่วงไหนที่ผมกับภรรยาต้องไปประชุมพร้อมกันคุณยายก็จะมาช่วยคุณย่าดูแลหลานๆให้

                เย็นนั้นหลังจากรับประทานอาหารเย็นที่บ้านแล้ว เราก็ไปซื้อของที่บิ๊กซีเพราะเด็กๆรบเร้าที่จะไปเล่นของเล่น  ก็เดินเลือกดูของในบิ๊กซีประมาณชั่วโมงหนึ่ง เด็กๆก็ขออกไปเล่นของเล่น ที่เด็กๆชอบมากก็คือบ้านลูกบอล ซึ่งผมเองก็มีความคิดมานานแล้วว่าอยากจะทำบ้านลูกบอลไว้ที่โรงพยาบาลเพื่อให้เด็กๆที่ไม่มีโอกาสไปเล่นที่ต่างจังหวัดได้เข้ามาเล่นในโรงพยาบาลแทน ตอนนี้ก็กำลังหาเงินบริจาคอยู่ จะใช้เงินบำรุงโรงพยาบาลก็ไม่ค่อยมีและก็ไม่อยากให้บางคนมองว่าเอาเงินมาทำเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง(แต่ผมคิดว่าบ้านลูกบอลนี่ช่วยกระตุ้นพัฒนาการเด็กได้ดีมาก) หากใครสนใจที่จะบริจาคเพื่อเด็กๆที่ด้อยโอกาสในชนบทให้ได้มีของเล่นเหมือนกับเด็กในเมือง ผมว่าสักสี่ห้าหมื่นก็พอทำได้แล้ว ถ้าใครจะบริจาคก็ติดต่อมาที่ผมได้เลยครับ

                ประมาณ 2 ทุ่มครึ่งก็กลับบ้าน ลูกๆชอบดูทีวีเรื่องอังกอร์มากเพราะตื่นเต้นดี เวลาดูต้องให้พ่อหรือแม่หรือย่าหรือตายายนั่งดูด้วย เพราะอยากดูก็อยากแต่ก็กลัวๆ

                เช้าวันอาทิตย์ที่ 25 ธันวาคมเป็นวันคริสต์มาส คุณตาคุณยายพาหลานๆไปไหว้พระที่วัดเจดีย์ซาว ซึ่งเป็นวัดอารามหลวง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของจังหวัดลำปาง ประมาณ 10 โมงเช้าก็พาไปไหว้พระที่วัดพระแก้วดอนเต้าสุชาดาราม ซึ่งเป็นวัดที่มีพระบรมธาตุดอนเต้า เดิมเป็นวัดสองวัด(วัดพระแก้วดอนเต้าและวัดสุชาดาราม) ต่อมาได้ยุบรวมกัน ที่วัดนอกจากจะมีพระบรมธาตุแล้ว ยังมีอุโบสถเก่าที่ดูสวยงาม มีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านที่เก็บรวบรวมของเก่าๆไว้ แต่ดูแล้ววัดคงไม่ค่อยมีกำลังในการดูแลมากนัก ผมก็คิดในใจว่าเรามีสิ่งดีๆมากมายแต่ก็เหมือนปล่อยให้ดูแลกันไปตามลำพัง จะฮือฮากันเป็นพักๆ ถ้าเราจัดให้มียุวมัคคุเทศก์จากโรงเรียนรอบๆวัดมาเป็นผู้พาท่องเที่ยวพร้อมให้ความรู้แก่นักท่องเที่ยวไปด้วย นักท่องเที่ยวก็จะมีความสนใจมากกว่านี้ หากทางท้องถิ่นช่วยกันดูแลด้วยคงจะดีมากขึ้น

                หลังจากนั้นภรรยาได้ชวนไปดูสินค้าเซรามิคที่บริษัทอินทราเซรามิก ซึ่งทำเป็นร้านจำหน่ายของที่ระลึกขนาดใหญ่ อยู่ใกล้ๆตัวเมือง เป็นอาคารที่จัดสร้างอย่างลงตัว สวยงาม บริเวณจัดวางสินค้าสะอาดสะอ้าน น่าสะดุดตามาก มีนักท่องเที่ยวแวะไปบ้างแต่ไม่มากนัก ราคาสินค้าก็อยู่ในเกณฑ์ของนักท่องเที่ยวซึ่งก็ไม่แพงนัก การจัดร้าน จัดวางของผมว่าไม่น้อยหน้าจากของต่างประเทศที่เคยไปเห็นเลย  ทำให้นึกถึงตอนที่ไปเมืองจีน เขากำหนดไว้เลยว่าทัวร์ต้องพานักท่องเที่ยวไปที่ไหนบ้าง แวะซื้อของที่ไหนบ้าง มีการอธิบายถึงความเป็นมา ความน่าสนใจของสถานที่ สิ่งของที่อยู่ในรายการท่องเที่ยว  หากเมืองไทยเราได้มีการทำแบบนี้บ้าง ผมว่านักท่องเที่ยวคงจะให้ความสนใจมากกว่านี้

                ผมสนใจการออกแบบตัวอาคารและองค์ประกอบของอาคารมาก มีเสน่ห์ในตัว น่าสนใจมาก ผมเคยคิดไว้ในเรื่องของอาคารสปาของโรงพยาบาลบ้านตาก ที่วางแผนว่าจะดำเนินการในอนาคต พอได้เห็นอาคารที่นี่ก็ช่วยเติมเต็มเรื่องการออกแบบอาคารได้เยอะ รวมทั้งนึกถึงอุปกรณ์ประดับตกแต่งหรืออุปกรณ์ที่ใช้ในการให้บริการ หากเรานำเอาเครื่องเคลือบเซรามิกเหล่านี้ไปใช้ด้วย จะน่าสนใจและเกิดประโยชน์ได้ไม่น้อย  แต่อาคารสปาของโรงพยาบาลบ้านตากก็ยังคงเป็นโครงการในฝันอยู่เพราะยังไม่มีเงินดำเนินการ