ปมขมวดระหว่างมิตรภาพเขม็งเกลียวมากขึ้นเมื่อคนเขียนบันทึกได้เจอกัน ฝ่าประตูของโลกเล็กๆของตัวเอง เปิดพื้นที่รับมิตรภาพจากอีกฝั่งในนามคนคอเดียวกัน
บ่อยครั้งที่ผมได้มีโอกาสพบมิตรภาพที่สานต่อ จากการเขียนบันทึก เราเอ่ยเอ่ยถึงกันและกันบ่อยครั้งในโลกเสมือน...เวลาหนึ่งที่ลงตัวได้พบเจอะเจอพูดคุยใกล้ชิด
ผมไม่ประหม่าเลย ที่เราเหมือนจะพบเจอคนแปลกหน้าที่เราไม่เคยรู้จักตัวตนมาก่อน มากมายจากบันทึกที่เขา(เธอ) เขียน ผมใช้ตัวเองเป็นบรรทัดฐานว่า สิ่งที่เราเขียนลงไปนั่นคือตัวตนของเราจริงๆ เป็นจิตวิญาณตัวตนที่เผยให้เห็นหลายแง่มุมของชีวิต
มันไม่แปลกที่เราจะเจอกันและสนิทสนมราวกับเป็นเพื่อนกันมานานแสนนาน
<p></p><p>ผมเจอกับ ดิเรก ในมุมหนึ่งของเมืองหลวง กลางร้านหนังสือแหล่งอาหารสมองชั้นเลิศ ผมกำลังวุ่นกับการหาหนังสือที่พี่Kati แนะนำ (โลกของเราเหมือนสวนดอกไม้) เป็นไปได้ว่าหนังสือเล่มนั้นต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งในที่ๆแห่งนี้ พร้อมกับเสียงเอื้อนเอ่ยจากพี่ชายข้ามสีทันดร ที่ตอนนี้ยังอยู่ต่างประเทศ ปรารถนาให้ผมมีความสุขกับมิตรภาพ ในการมาเยือนเมืองหลวงครั้งนี้</p><p></p><p>ผมพบว่าหนังสือเล่มนี้ซุกตัวเองเงียบๆภายใต้กองหนังสือมหาศาล </p><p>หนังสือคงเหมือนมิตรภาพที่เราค้นพบเราก็จะเจอมัน มีอีกหลายเล่มที่เรายังไม่ได้เปิด ผมก็คิดว่า สิ่งดีอัดแน่นข้างใน รอเราเปิดใจ หนังสือก็พร้อมจะถูกคลี่อ่าน เราจึงได้รับรสอาหารแห่งสมองนั้น รวมถึงมิตรภาพที่เราค้นเจอด้วย</p><p></p><p>กาแฟลาเต้ และกาแฟแอสเพรสโซ่ปั่นจากร้านกาแฟที่เรานั่งพักคุย แม้เราต่างเลือกกาแฟคนละรสชาติ แต่เนื้อหาการสนทนากลับสอดคล้องสนุกสนานเป็นเรื่องเดียวกัน ความสนใจใคร่รู้บวกด้วยมิตรภาพที่ฉายฉานออกมาทำให้ผมรู้สึกว่าโลกนี้มีอะไรมากมายที่เราไม่จำเป็นต้องหาเหตุผล จากบันทึกถึงเรื่องที่พูดคุย ภาพทั้งสองแทบไม่ต่างกัน บุคลิกกับวิธีคิดวิธีเขียน นั่นคือตัวตนของเขา</p><p>หลังจากกาแฟพร่องถ้วย..</p><p></p><p>เราทั้งสองคนกลับมาที่ร้านหนังสืออีกครั้ง …</p><p></p><p>เราตั้งโจทย์ก่อนที่จะเข้าร้านหนังสือเพื่อที่จะหาหนังสือดีๆสักเล่ม ดิเรกบอกว่าให้แนะนำผ่านผม - - -ซึ่งเขาเชื่อว่า ผมจะเเนะนำหนังสือแบบที่เขาสนใจได้</p><p>ผมแนะนำ “The hidden Connection” ว่าดิเรกควรได้อ่าน…</p><p>หนังสือเล่มนี้ อยากให้อ่านเป็น “ปฐมบท” เพื่อการคิดต่อ และเชื่อมโยงเชื่อแน่ว่าคนเขียนบันทึกได้อ่านหนังสือเล่มนี้จะสามารถเขียนบันทึกจากวิธีคิดที่เปิดออกไป...ได้อย่างมีความสุข และ ไม่ขัดสนถ้อยคำ</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่ร้านหนังสือ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เริ่มต้นหา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผม : ผมว่าเราน่าจะไปถามพนักงานว่าหนังสือเล่มนี้อยู่ที่ไหนให้เขาช่วยหาให้ (เป็นห่วงกลัวว่าจะไม่ทันเวลา)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดิเรก : ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมคิดว่าเราค่อยเดินหากันไปเรื่อยๆเผื่อว่าเราจะได้พบหนังสือดีๆเล่มอื่นโดยบังเอิญ น่าสนใจดีออก เรายังเหลือเวลาอีกเยอะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผม : อืมม …จริงครับ เรามีเวลาพอสมควร ก็ดีครับ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราสองคนช่วยกันหาหนังสือเล่มที่ว่า …เป็นเรื่องจริงว่าเราพบหนังสือที่น่าสนใจจำนวนมากที่เราต่างหยิบมาเพื่อนำเสนอให้กันดู ชี้ชวนให้ดูว่าเนื้อหาน่าสนใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เวลาผ่านไป เรายังไม่เจอหนังสือที่เราต้องการ ตกลงกันว่าเราไปถามเจ้าหน้าที่ดีกว่า ..ปรากฏว่าหนังสือที่ต้องการได้จำหน่ายหมดแล้ว..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แม้จะหมด ผมได้หนึ่งเล่ม ในขณะที่ดิเรกเองก็ได้หนึ่งเล่มเช่นกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หนังสือที่ผมเลือก </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“คลื่นข้างใน”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผู้แต่ง “กระบี่ไม่ไผ่” สำนักพิมพ์บูรพา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมหยิบเล่มนี้อยู่นาน เพียงแค่เห็นหน้าปกผมก็หลงใหลเสียแล้ว อ่านคำบางคำผมยิ่งตื่นเต้นและอยากอ่านมากขึ้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ในความเศร้ามีความรู้ ความรู้ไม่เพียงทำให้คนต่างกัน แต่ยังทำให้เราหวั่นไหวน้อยลง แต่ในความเป็นจริงก็คือ ความรู้บางอย่างอาจทำให้ตั้งต้นในบางโลกได้ แต่ใช่ว่าจะใช้ตั้งตนในทุกโลก เพราะพร่องในความรู้บางเรื่อง ความเศร้าจึงมาเยือนเป็นพักๆ ในยามที่การเปลี่ยนแปลงไหวตัว ความเศร้าในชะตากรรมตนเองและเพื่อมนุษย์ ก็ไขประตูโลกอีกใบที่ซ่อนลึกลงไปออกมาให้เห็น”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หนังสือที่ดิเรก เลือก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“รอยเท้าเล็กๆของเราเอง”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผู้แต่ง วินทร์ เลียววาริณ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเคยอ่านที่ห้องสมุดประชาชนสักแห่ง นานมาแล้ว ผมชอบเพราะอ่านง่ายและมีมุมที่น่าสนใจในหนังสือ รวมถึงการนำเสนอที่เป็นมิตร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“มองไปรอบตัว พวกเราหกพันล้านคนอาศัยร่วมกันบนโลกยุค
ที่พัฒนาที่สุดยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ แต่ดูเหมือนยิ่งเรา
มีพร้อมแทบทุกอย่าง ระบบการแพทย์ที่ก้าวหน้า ระบบทุนนิยมที่เบ่งบาน
ผู้คนจับจ่ายใช้สอยสนองตัณหา กลับยิ่งดูเศร้าหมอง ไร้สุข </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บางคนกวาดขยะเข้าไปซ่อนใต้พรมหัวใจ หลับตาพยายามลืมมันเสีย แต่ ความจริงคือทุกครั้งที่ลืมตา ปัญหาก็รออยู่ตรงหน้าเราเช่นเดิม นานวันเข้าขยะที่เก็บสะสมไว้ก็เน่าเหม็น </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ใจของคนเราก็เช่นเดียวกับเครื่องยนต์ ต้องทำความสะอาด เปลี่ยนน้ำมันเครื่องสม่ำเสมอ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จุดเดียวที่สร้างความแตกต่างระหว่างชีวิตที่ดีกับชีวิตที่หม่นหมองคือคำว่า ทัศนคติ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทัศนคติที่ดีต่อชีวิตทำให้ใครคนหนึ่งประสบความสำเร็จได้มากกว่าคนที่มองโลกในแง่ร้ายตลอดเวลา </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ทัศนคติที่ดีเกิดจากความสมดุลทั้งทางกายและใจ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หนังสือรวมบทความเสริมสร้างกำลังใจ สำหรับเป็นเพื่อนในยามที่คุณเหงาเศร้า ท้อแท้ และรู้สึกว่าโลกนี้ไม่น่าอยู่ เหมาะสำหรับเป็นของขวัญแด่คนที่คุณรัก”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ร้านหนังสือ - เพื่อน - ร้านกาแฟ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เส้นทางเดินของมิตรภาพในเมืองหลวง ที่ผมกับเพื่อนคนเขียนบันทึก </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ช่วงเวลาพิเศษได้มาพบเจอกันความรู้สึกดีๆที่ผมได้รับเหมือนผมเจอเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมานานแสนนาน </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็นความทรงจำที่ดีเช่นเคยที่ผมได้รับจากเพื่อนใน Blog ครับ…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เหมือนเช่นเคย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
มิตรภาพของคนมีจุดเริ่มที่ต่างกันครับ แต่สามารถเชื่อมโยงและสานต่อกันได้ที่ g2k
มาเพิ่มเติมครับ...
ผมเคยเขียนบันทึกเกี่ยวกับมิตรภาพใน gotoknow ไว้หลายบันทึกตั้งแต่เดือนแรกที่เข้ามา เป็นมิตรภาพที่เกิดจากแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ไม่เฉพาะแค่วิชาการ แต่เป็นการแลกเปลี่ยนมุมมอง แนวคิด วิถีการดำเนินชีวิต รวมถึงประสบการณ์ต่าง ๆ ที่น่าสนใจ...
มาวันนี้มิตรภาพที่เกิดขึ้นไม่ได้อยู่แค่ในบันทึกแล้ว แต่ได้ขยายขอบเขตกว้างขึ้น การได้พบปะกันภายนอกบล็อกย่อมทำให้เกิดการเรียนรู้และความเข้าใจกันมากขึ้น เกิดเป็นเครือข่ายทางสังคมสมตามเจตนารมณ์ของที่นี่ gotoknow ครับ...
มาถึงวันนี้อยากจะยืนยันอีกครั้งครับว่ามิตรภาพดี ๆ หาได้ที่นี่เสมอครับ...
ขอบคุณเจ้าของบันทึกนี้กับมิตรภาพดี ๆ ครับ...
ขอบคุณมากครับ...
สวัสดีค่ะ
มิตรภาพที่เกิดขึ้นไม่ได้อยู่แค่ในบันทึกแล้ว แต่ได้ขยายขอบเขตกว้างขึ้น การได้พบปะกันภายนอกบล็อกย่อมทำให้เกิดการเรียนรู้และความเข้าใจกันมากขึ้น เกิดเป็นเครือข่ายทางสังคมสมตามเจตนารมณ์ของที่นี่ gotoknow ครับ...Mr.Direct
เห็นด้วยค่ะ พูดคุยกันบ่อยๆเข้า บางที ยังนึกว่า รู้จักกันมานานหลายปีแล้วจริงๆค่ะ
ตอนนี้มีคนให้ความสนใจเชียงรายมากขึ้นมากค่ะ
มีศักยภาพหลายอย่างเช่นแหล่งท่องเที่ยว และท่าเรือขนส่งสินค้าที่สำคัญของภาคเหนือ
มีที่อยู่ที่เชียงราย แต่ให้เขาเช่าทำนาอยู่ค่ะ
สวัสดีครับ อาจารย์
บางครั้งก็น่าเหลือเชื่อว่ามิตรภาพใน gotoknow จะประสานคนได้ขนาดนี้ อาจเป็นเพาะเราสื่อสารกันในโลกไซเบอร์จนคุ้นชิน แล้วพอถึงโลกแห่งความเป็นจริงเราก็ไม่ต้องศึกษาอะไรเพิ่มเติมมากนัก
ผมประสบกับตัวเองตลอดเวลา ที่เจอBlogger ในหลายๆสถานที่และเวลา
มีความสุขและอิ่มเอมครับ
ผมต้องขอขอบคุณเพื่อน
ผ่านบันทึกนี้ด้วย
ผมรู้สึกว่าเมืองหลวงไม่แล้งน้ำใจ และชีวิตที่นั่นทำให้เด็กดอยแบบผมมั่นใจขึ้นมากเลยครับ
ผมค่อนข้างจะแน่ใจและมั่นใจในมิตรภาพระหว่างชาวชุมชนBlog ไปไหนก็มีน้ำใจที่ดีมอบให้กันนะครับ
เรื่องเครือข่ายคนทำงานเพื่อสังคม เครือข่ายคนทำงานรุ่นใหม่ที่เราเคยคุยกัย แม้แต่คุยกับ สมพร (เม้ง)ก็ดี ผมคิดว่ามันเริ่มชัดผ่านมิตรภาพระหว่างเพื่อนกับเพื่อนขึ้นบ้างแล้ว
ขอบคุณสำหรับน้ำใจอันดีที่ดูแลผมตลอดช่วงที่อยู่กรุงเทพครับ
พี่ศศินันท์
มีโอกาสคงได้พบปะกันบ้างนะครับ ตามโอกาส ครั้งต่อไปเห็นว่าจะมีการจัดงานรวมพลคนเขียน blog ที่กรุงเทพฯ นะครับ
เรื่องนี้ผมเองก็เคยเขียนมานานแล้วครับ เรื่องของเครือข่ายทางสังคม human mapping ในอนาคตอันใกล้เราจะเครือข่ายโยงใยคนเก่ง คนดีที่อยู่ทั่วประเทศเป็นพลังทวีคูณ (Synergy) เกิดขึ้นในกลุ่มของคนดี มีปัญญา โอกาสแบบนั้นจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ครับ
ขอบคุณครับผม
สวัสดีค่ะคุณเอก
มายิ้มกับกาแฟลาเต้และเอสเพรสโซ่ที่มีความเหมือนที่แตกต่างอย่างลงตัวของทั้งคู่ค่ะ..
มิตรภาพงอกงามได้เสมอจาก go to know เพราะเรา know to go ...อิ อิ อิ ^ ^
คุณเบิร์ด ครับ
เบิร์ด
เพราะ Know to Go นั่นเองครับ
แอสเพรสโซ่ กับ ลาเต้ แม้จะเป็นคนละรสชาติ แต่ก็กาแฟเหมือนกัน เติมคาเฟอีนเข้าเส้นเลือดเหมือนกันครับ ...
ไปกรุงเทพครั้งนี้ ผมเรียกว่าคุ้มมากครับกับภาระกิจ ที่ผมมีอยู่ และยังมีโอกาสได้พูดคุยกับเพื่อนที่อยากเจอด้วยต้องขอบคุณความเหมือนในความต่าง ของมิตรภาพครับ...
ผมผ่านมหาวิทยาลัยท่านแล้วครับ เห็นป้ายแล้วคิดถึงท่านเลย - - -มีโอกาสดีๆผมไปเยี่ยมท่านถึงที่(กระท่อมน้อยปลายนา) เลยครับ
ลาเต้ กับเอสเพรสโซ่ มันก็เป็นกาแฟในเมนู เพียงแต่รสชาติที่เข้มข้นต่างกันครับ อย่างท่านต้องจิบชาอู่หลง เบอร์ 12 บนดอยกับผมดีกว่า ยามท่านไปเยือนเมืองเหนือ ผมจะต้อนรับท่านด้วยอู่หลงก้านอ่อน อย่างดีครับ
กรุงเทพ ฯ หากไม่มีเหตุจำเป็นเป็นเมืองที่ผมอยากหลีกลี้ไปไกลๆ ผมไม่คุ้นชินหลายๆประการ- - -บ้านนาผมดีกว่าเยอะครับ
แล้ว จึ่งสนทนากัน หลังจากนั้นครับผม :)
ขอบคุณครับผม
เมืองหลวงของเรา
เมืองแห่งนี้มีคนที่หลากหลาย
แต่งร่างกายสวยศรีมีสีสัน
บ้างโทรมเศร้าเหงาหงอยละห้อยกัน
บ้างวิ่งวุ่นบากบั่นกัดฟันทน
ณ เมืองนี้มีคนใจสูงส่ง
ทั้งซื่อสัตย์ซื่อตรงยืนยงล้น
ภาพมายาภาพความจริงทุกสิ่งสนธิ์
แล้วแต่มุ่งคิดค้นควานหากัน
ขอบคุณครับผม !!!
คุณเอกครับ -
นี่คือชีวิตครั้งแรกที่ผมเข้ามาสู่ร้านเน็ตฯ และนี่คือการมากรุงเทพฯ อย่างแปลกเปลี่ยว ผมเคยบอกกล่าวต่อคนรอบข้างเสมอว่า หลงใหลการเดินทางพอ ๆ กับการตระหนักรู้ว่า การเดินทางมักว้าเหว่เสมอ หรือเพราะแท้ที่จริงผมหลงใหลในความว้าเหว่ของการเดินทางก็ไม่รู้ได้ -
....
พรุ่งนี้ผมจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในจตุจักร (สวนแห่งหนังสือ) พูดคุยกับมิ่งมิตรร้านหนังสือสักพักก็คงกลับบ้านที่สารคาม
....
ในร้านเน็ตคึกคักและเสียงนักฆ่าทำการฆ่าฟันและสู้รบจากเกมส์ต่าง ๆ ดังก้องจนผมตกใจ อันที่จริงคนอื่นก็ฟังแสนธรรมดาและคุ้นชินไปแล้ว ส่วนผมนี่มันครั้งแรกของการเข้าร้านเน็ต จึงย่อมแปลกใหม่อย่างเลี่ยงไม่ได้
.....
ผมมีโลกเงียบของตนเองเสมอ ... นี่หากน้องนุ่งรับรู้ว่ามากรุงเทพฯ แล้วไม่บอกข่าวก็มีหวังโดนต่อว่าอยู่ไม่น้อย ,
....
มิตรภาพอันยิ่งใหญ่เกิดขึ้นในโลก G2K เป็นสิ่งมหัศจรรย์สำหรับผม เพราะถ้าไม่เข้าสู่โลกแห่งการเรียนรู้นี้ก็คงไม่มีวันได้พานพบมิ่งมิตร "คอเดียวกัน" เป็นแน่
มีความสุขที่ได้เขียนบันทึก, บางครั้งก็ทุกข์ที่ไม่ได้เขียนและเข้าเยี่ยมเยียนผู้คน แต่ก็เชื่อว่าทุกท่านเข้าใจในวิถีแห่งงาน ซึ่งผมราวกับถูกงูเหลือมตัวใหญ่รัดตัวจนกระดิกตัวแทบไม่ได้
.....
โลกแห่งการเรียนรู้แห่งนี้งดงามและอิ่มเอมด้วยมิตรภาพเสมอ...
ผมระลึกถึงกัลยาณมิตรอย่างไม่รู้จบ -
อ่านแล้วชื่นใจ อิ่มใจครับ
สังคมแบบนี้ไม่ได้สร้างกันง่ายๆ บนโลกไซเบอร์ แต่มันก็ได้เกิดขึ้นแล้ว
กับคำว่า "กัลยาณมิตร"
ขอบคุณครับ
มิตรภาพดี ๆ เริ่มต้นที่หัวใจ
ผมเคยบันทึกไว้ว่า ที่ โก ทู โน เป็นแดนสวรรค์สำหรับผม ที่นี่มีแต่ความสุข ความดี ความงาม ความจริงใจ
สวัสดีค่ะ น้องเอก
บันทึกที่อบอวลไปด้วยมิตรภาพนี่อ่านแล้วสบายใจ....
เบิร์ดก็ช่างเปรียบนักนะคะ ลาเต้ กับเอ็กเพรสโซ ความเหมือนที่แตกต่างอย่างลงตัว...
พี่เห็นด้วยไปแล้วอะค่ะ : )
สวัสดีค่ะน้องเอก
เห็นด้วยค่ะว่า มิตรภาพดีๆ หาได้ที่ G2K โอกาสที่ได้พบน้องเอกเมื่อเดือนก่อนดีใจมากค่ะ น้องเอก ที่พบ เหมือนกับที่พบบนตัวหนังสือที่น้องเอกเขียน ... ทำให้การพบกัน ครั้งแรก ไม่ได้เป็นการพบคนแปลกหน้า จริงมั้ยค่ะ...