พระพุทธเจ้าสอนให้ทุกคนเชื่อในสิ่งที่เป็นเหตุเป็นผล ความเชื่อไม่ใช่เรื่องของความงมงาย

เช้านี้ดูข่าวในโทรทัศน์เด็กอายุ 11 ปีท้องรู้สึกสงสารและน่าเห็นในคนที่เป็นแม่   เด็กที่เป็นอนาคตของชาติต้องออกจากการเรียนทั้งๆที่เป็นคนเรียนหนังสือเก่ง   แล้วประเทศชาติจะเดินไปข้างหน้าได้อย่างไรหากว่าในสังคมไทยยังเป็นแบบนี้    ข่าวที่มีในแต่ละวันมีมากมายทั้งข่าวการฆ่ากัน   ลักขโมย   ทะเลาะวิวาท    การผิดลูกเมีย   การขับรถชนคนตาย  มีให้เห็นไม่เว้นในแต่ละวัน   ถ้ามองดีๆก็จะเห็นได้ว่าเนื่องจากคนไทยนั้นห่างจากวัดกันและไม่ปฏิบัติตามศีลห้า  ซึ่งการห่างวัดห่างวาปัจจุบันนี้เกิดขึ้นอาจจะด้วยการเร่งรีบทำงาน  การไม่มีเวลาว่าง  หรือเกิดจากความเสื่อมศรัทธาจาะการกระทำของพระสงฆ์ก็ดี   เกิดเฉพาะกับบางคน  บางกลุ่มที่แค่นำเอาศาสนาบังหน้าหรือที่เรียกว่าเกาะชายผ้าเหลืองกินไปวันๆโดยไม่ได้สืบทอดศาสนา

การรับศีลไม่ใช่เพียงแค่รับจากพระแล้วก็แล้วกัน   การรับศีลให้ได้ศีลที่สมบูรณ์นั้นผู้รับต้องนำไปปฏิบัติให้ครบถ้วนด้วย   เมื่ออาราธนาศีลแล้ว   รับศีลแล้วแต่ไม่นำไปปฏิบัติก็ถือว่าการรับศีลนั้นไม่เกิดผล   การรับศีลจะเกิดก็ต่อเมื่อเราได้นำไปปฏิบัติแล้วเท่านั้น

การจะนำศีลไปปฏิบัติได้นั้นก่อนอื่นเราจะต้องจำให้ได้ว่าศีลแต่ละข้อนั้นได้ระบุข้อควรปฏิบัติหรือข้อห้ามเอาไว้อย่างไรบ้างเช่น

1.ปาณาติปาตา  เวระมะณี   สิกขาปะทัง  สะมาทิยามิ   ให้เว้นจากการฆ่าสัตว์

2.อทินนาทานา   เวระมะณี   สิกขาปะทัง  สะมาทิยามิ   ให้เว้นจากการลักทรัพย์  ฉ้อโกงของของเขา

3.กาเมสุมิจฉา  จารา   เวระมะณี   สิกขาปะทัง  สะมาทิยามิ   ให้เว้นจากการประพฤติผิดในกาม

4.มุสา  วาทา  เวระมะณี   สิกขาปะทัง  สะมาทิยามิ   ให้เว้นจากการพูดเท็จ  ส่อเสียด   กล่าวคำหยาบ   เพ้อเจ้อ

5.สุราเมระยะมัชชะปะมาทัฏฐานา   เวระมะณี   สิกขาปะทัง  สะมาทิยามิ   ให้เว้นจากการดื่มเครื่องดอง  ของเมา การทำสติให้เคลิบเคลิ้ม

ศีลห้า  ทั้งห้าข้อนี้  เมื่อรับจากพระแล้วก็ควรทำให้ได้ทุกประการตลอดวันหนึ่งกับคืนหนึ่ง

ถ้าทุกคนในฐานะที่เป็นพุทธศาสนิกชนร่วมใจกันปฏิบัติตามศีลห้าได้อย่างน้อยอาทิตย์ละ 1 วันในวันที่เป็นวันพระแล้วละก้อ   คงจะทำให้ข่าวร้ายๆที่พบเห็นในหนังสือพิมพ์   หรือในจอโทรทัศน์ลดลงไปได้มากทีเดียว

ผู้เขียนใจว่า  การที่คนเราได้ปฏิบัติตามศีลห้าได้นั้นคนเราต้องมีศรัทธา  ซึ่งหมายถึงมีความเชื่อ   เชื่อในกรรม ที่หมายถึงการกระทำ  เชื่อในผลกรรมที่ว่าทำดีแล้วได้ดี  ทำชั่วแล้วได้ชั่ว  เชื่อในวิบากกรรม    และเชื่อในการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า

ความเชื่อไม่ใช่เรื่องงมงาย  พระพุทธเจ้าสอนให้ทุกคนเชื่อในสิ่งที่มีเหตุผลการฆ่าสัตว์ก็ดี    การลักทรัพย์ก็ดี    การผิดลูกเมียเขาก็ดี    การพูดเท็จก็ดี    การดื่มสุราหรือของมึนเมาต่างๆก็ดี  ล้วนเป็นสิ่งไม่ดี    เป็นเหตุแห่งการเกิดทุกข์   ทำให้เดือดร้อนใจกายทั้งสิ้น   แต่เราสามารถละเว้นเหตุดังกล่าวทั้งห้านี้ได้   ก็จะสามารถพ้นทุกข์ที่เป็นเรื่องเดือดร้อนทั้งกายและใจดังกล่าวได้แน่นอน  ไม่มากก็น้อย  สาธุ