รถของครูอ้อยต้องไปทำ...รีแพร์  จริงๆค่ะ  
 เมื่อเช้านี้  พ่อบ้านไม่ไว้ใจว่า...จะใช้การได้ดี   จึงไปส่งครูอ้อยที่โรงเรียนค่ะ   และนัดว่า  ตอนเย็นจะมารับ  
แต่ครูอ้อยก็ได้รับโทรศัพท์จากเธอว่า.....มารับไม่ได้  เพราะยังซ่อมอยู่เลย  
ครูอ้อยเลยต้องอาศัยเพื่อนออกมาจากโรงเรียน     แล้วต่อรถแท็กซี่ที่ถนนลาดพร้าว  
ในขณะที่ยืนรอโบกรถแท็กซี่อยู่นั้น  ครูอ้อยก็ต้องถอดใจค่ะ  เพราะกลิ่นของหม้อก๋วยเตี๋ยว  โชยมาเตะจมูกของครูอ้อยอย่างจัง  
หิวมากด้วย และอากาศหลังฝนตกนี่  ก็ยิ่งชวนอยากให้กินจัง  
แต่มองนาฬิกา   มีนัดกับพี่ครูเพื่อรับผลงานไปอ่าน  
ทำยังไง...ครูอ้อยก็ไม่กล้านั่งกิน  ร้านอาหารที่ตั้งโต๊ะไว้ริมทางเดิน   ริมถนนแบบนี้  น้ำล้างจานก็หายาก   ฝุ่น  ไอท่อไอเสีย 
ต่อให้กลิ่นเตะจมูกจนโหว่  ครูอ้อยก็ไม่กล้ากิน...ยองยองเหลา..หรอกค่ะ