ทุกข์ของเราสร้างสุขให้คนอื่น
ดิฉันเป็นครูสอนวิชาชีววิทยา แค่ได้ยินชื่อวิชาหลายคนคงรู้สึกว่ามันน่าเบื่อและต้องท่องจำมากมาย ซึ่งตอนสมัยเด็กๆ
ดิฉันก็เคยรู้สึกนี้มาก่อน เมื่อมาเป็นครู จึงพยายามทำให้ความรู้สึกนี้หายไปจากนักเรียน โดยการนำตัวอย่างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่ครูกำลังสอนและมีความเกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตมาเชื่อมโยงให้นักเรียนเกิดการเรียนรู้และความเข้าใจ ยกตัวอย่างเช่น ดิฉันเป็น
คนไม่มีดีเพราะเคยถูกตัดถุงน้ำดีออกไปแล้ว เมื่อดิฉันสอนเรื่องระบบย่อยอาหารของคนจึงสามารถเล่าถึงอาการของผู้ป่วยโรคนิ่วในถุงน้ำดีได้ และนักเรียนต่างก็ให้ความสนใจ และเมื่อถึงเรื่องอื่นๆดิฉันก็จะมีตัวอย่างเหตุการณ์ อาการ หรือ ภาพอวัยวะที่มีความผิดปกติให้นักเรียน เรียนรู้ได้เสมอเนื่องจากเข้าๆออกๆจากโรงพยาบาลเป็นประจำจึงเปลี่ยนวิกฤติให้เป็นโอกาสและจากวิธีการสอนแบบนี้ ดิฉันได้ตรวจสอบโดยการใช้แบบสอบถามนักเรียนและได้ผลสรุปว่า นักเรียนส่วนใหญ่มีการเปลี่ยนแปลงทัศนคติการเรียนชีววิทยาและมีผลการเรียนดีขึ้น นั่นเป็นความภาคภูมิใจที่สามารถทำให้นักเรียนได้รู้ว่าการเรียนชีววิทยาไม่ได้เรียนเพื่อนำไปใช้สอบเท่านั้น แต่เป็นการเรียนเพื่อนำความรู้ที่ได้ไปใช้ในชีวิต ใช้ดูแลตัวเอง และคนรอบข้างได้
ช่ายค่ะ หนูก้อเป็นคนนึงที่เรียนวิชาชีววิยาเเล้วรู้สึกเบื่อมากเพราะมีแต่ท่องจำ ซึ่งเป็นสิ่งที่หนูไม่ชอบเอาซะเลย เพราะจำไม่ค่อยเก่ง และเนื้อค่อนข้างเยอะมากจึงทำให้มึนมากค่ะ งิงิ
หนูชอบที่อ.สอนมากคะ อ.จำหนูได้มั้ยคะ รุ่นเดียวกับขวัญศิรินะคะ ตอนนี้หนูเรียนที่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์คะ สาขาสิ่งทอ ถ้าหนูไม่ได้อ. อ.สำอางค์ และอ.ทุกท่านที่ส.ศ.หนูคงไม่ได้ดีขนาดนี้นะคะ รักอ.มากคะ
หนูอยู่ห้องเดียวกับอาลีนา6/1ค่ะ ที่อาจารย์ชอบเรียกพวกหนูผิดเพราะอ้วนเหมือนกันระหว่างฑิฆัมพร ชินทะวัน และชลธิชา อินทรภิรมย์งัยค่ะ อาจารย์สอนดีมากเลยค่ะหนูเป็นกำลังใจให้อาจารย์นะค่ะ เป็นห่วงอาจารย์มากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่อาจารย์สอนพวกเรา พวกหนูไม่มีวันลืมร.ร.ของเราเลยค่ะ พอหนูเรียนเรื่องชีวะก็นึกถึงที่อาจารย์สอนมาเลยค่ะ อยู่มหาลัยปรับตัวค่อนข้างยากนะคะ ที่นี้เค้าสอน3ชั่วโมงจบบทที่เราเรียนทั้งเทอม2เลยค่ะตามไม่ค่อยทัน ของให้อาจารย์หายเร้วๆๆนะคะ รักอาจารย์ค่ะ