คนเราทุกคนต้องทำงานที่รับผิดชอบไม่ว่าจะเป็นงานส่วนตัวหรืองานส่วนรวม...การทำงานให้สำเร็จได้นั้นต้องมีการประสานกันได้ดีระหว่างสติและสมาธิ...การทำงานหนัก ทำงานที่มากแต่เป็นเรื่องที่ดูผ่านๆเพียงแต่มีสติคอยกำกับให้งานสำเร็จเท่านั้นเป็นพอ..หากเป็นงานที่ต้องใช้ความละเอียดซับซ้อนมากขึ้นจำเป็นต้องเน้นการใช้สมาธิแนวแน่เป็นสำคัญ....เพื่อพิจารณาความซับซ้อนในการทำงานด้วยปัญญา..สติจึงมีหน้าที่ดึงจิตไว้ไม่ให้ไปไหนและสมาธิจึงเป็นฐานของการใช้ปัญญา.....จิตจึงเปรียบเหมือนกับลิงเพราะว่าวุ่นวายมาก และอยู่ไม่สุข...ถ้าไม่ต้องการให้ลิงไปไหนก็ต้องนำเชือกมาผูกมัดลิงไว้กับหลัก จึงเปรียบเชือกว่าเป็นสติที่กำกับจิตใจไว้...ผู้เขียนคิดว่าหลักธรรมข้อนี้เป็นเครื่องมือช่วยให้การทำงานทุกอย่างบรรลุเป้าหมายได้และได้ผลดี...โดยต้องให้ใจอยู่กับกิจ และจิตอยู่กับงาน
ที่มา: พุทธวิธีเสริมสุขภาพ พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต) 2550:15-19

สวัสดีค่ะ
จึงเปรียบเชือกว่าเป็นสติที่กำกับจิตใจไว้..
ใจอยู่กับกิจ และจิตอยู่กับงาน
อาจารย์คะ
โชคดีหน่อยที่ ดิฉันค่อนข้างจะใช้ได้เรื่องนี้ แต่ก็ต้องระวังคอยดึงๆไว้เหมือนกันค่ะ เพราะคนเราเรื่องคิดมันก็เยอะนะคะ
สตินำหน้าสมาธิ ใช่เลยครับ มันจำเป็นจริงๆ สำหรับปัจจุบันนี้ ใช่อันเดียวกับ ขณิกสมาธิหรือเปล่าครับ
ขอบคุณอาจารย์
ขอบคุณ อ.ขจิต