มีใครเห็นพระจันทร์ตกน้ำบ้างไหมคะ?
ถ้าเห็นแล้วเราช่วยพระจันทร์ขึ้นบกกันไหม
?
วันนี้ได้ MSN
กับอาจารย์แป๋วคุยกันหลายเรื่อง ทั้งเรื่องงาน
เรื่องคน มีประโยคหนึ่งอาจารย์เขียนว่า
“ทำไมน้องไม่บอกเขา”
ทำให้สะกิดใจนิทานอิสปเรื่องหนึ่งที่ได้อ่านเมื่อเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา...เรื่องมีอยู่ว่า
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
(ตามแบบฉบับนิทานอิสป) มีชายคนหนึ่งเดินทางผ่านยังหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
เห็นชาวบ้านกำลังมุงทำอะไรกันสักอย่างที่บ่อน้ำ บ้างก็ถือไม้
บ้างก็ถือจอบ บ้างก็ถือกระบุง
เมื่อความสงสัยเกิดขึ้นจึงเดินเข้าไปดูและสอบถามชาวบ้าน
ก็ได้คำตอบว่า “
พระจันทร์ตกน้ำตอนนี้กำลังจะช่วยกันเอาพระจันทร์ขึ้นมา”
เขายิ่งงงหนักหนาเพราะพระจันทร์ก็ยังคงอยู่บนฟ้า
และที่ชาวบ้านเห็นคือเงาพระจันทร์ เลยบอกชาวบ้านว่า “
โน่นไงพระจันทร์ยังอยู่บนฟ้า ไม่มีทางตกลงมาในบ่อน้ำหรอก"
ชาวบ้านได้ยินดังนั้นจึงพากันเอาไม้ เอาจอบ
กระบุงไล่ตีชายคนนั้นวิ่งหนีแทบไม่ทัน
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า .........
วกกลับมาคำถามเดิมที่ อ.แป๋วถามไว้
“ทำไมน้องไม่บอกเขา” พิจารณาแล้วเห็นว่า
เท่าที่รู้จักกันมา
กับเราเขาไม่เปิดใจ เราผู้น้อยกว่า ไม่มีโอกาสและจังหวะดีๆ
ในการบอก ดังนั้นเลยเลือกที่จะไม่บอกค่ะ
'บางคนอาจคิดคนละมุมว่าถ้าเราปรารถนาดีซะอย่างไม่เห็นเป็นไร'
แต่กับน้องประสบการณ์บางเรื่องสอนว่าคนเราแต่ละคนไม่เหมือนกัน
บางคนค่อยบอกค่อยสอน บางคนต้องใช้ไม้แข็ง
หรือบางคนต้องให้เรียนรู้จากประสบการณ์เอง
แปลกดีเนอะ ถ้าดูสถานการณ์แล้ว นิ่งก็ดีนะคะ
ถ้าทุกคนเปิดใจกว้างยอมรับฟังข้อเสนอแนะ หรือยอมที่จะเรียนรู้จากคนอื่น คงจะทำให้เราร่วมกันทำงานได้ดีขึ้นค่ะ … คงต้องคิดหาเทคนิควิธีการบอก ที่จะทำให้เขายอมรับ…แต่ก็ไม่ง่ายหรอกค่ะ … นอกจากคิดถึงนิทานอิสป แล้ว อาจต้องนึกถึงสุภาษิตไทยด้วยมั้ยค่ะ…พูดไป สองไพเบี้ย นิ่งเสีย ตำลึงทอง…ยิ้ม ยิ้ม
สวัสดีครับคุณน้อง
คงต้องหาสาเหตุของความเชื่อนี้ก่อน ว่าภูมิหลัง วัฒนธรรมของกลุ่มคน เขาเคยรู้ เคยได้ยิน กันมาอย่างไร
คงไม่มีใครผิดใครถูก ในสถานการณ์ บนพื้นฐานทางความเชื่อ ความคิด ที่เคยเป็นมาอันยาวนานอย่างนั้นครับ
เป็นกำลังใจให้นะครับ มิตร G2K
แวะมาอ่านครับ
ได้แง่คิดดีดีกลับไป
เก็บพระจันทร์ตกน้ำ ...เก็บใจ...เก็บความคิด
พูดหรือไม่พูด...ลองดูแนวคิดของพระพุทธเจ้าครับ
ที่สรุบว่า พูดในสิ่งที่เป็นจริง เป็นธรรม เป็นประโยชน์กับตัวเขา แม้ว่าจะไม่ชอบใจหรือชอบใจก็ตาม...ผมก็จำไม่ได้ละเอียด
แล้วจะค้นประโยคจริงๆมาให้ทีหลังครับ
สวัสดีค่ะ
ตามประสบการณ์
ถ้าเป็นวัยรุ่น อาจต้องให้ประสบการณ์สอน แต่ถ้าเป็นผู้ใหญ่ ต้องใช้ศิลปะในการบอกค่ะ
บางครั้งประสบการณ์ก็สอนเราในหลายๆเรื่องนะครับ
เพราะอะไร....ก็ตอบได้ ไม่เต็มปากนัก ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะระดับการเปิดใจ ให้แต่ละคน มีไม่เท่ากัน .....ส่วนหนึ่ง เพราะระดับตำแหน่ง สัมพันธภาพ ต่างกัน....หรือเพราะว่า บางคนมี Ego ค้ำคออยู่
เพราะฉะนั้น จะเลือก บอกหรือไม่บอก บอกตรงๆ หรืออ้อมๆ อันนี้ก็ขึ้นกับสถานการณ์/ประสบการณ์ของแต่ละคนนะครับ
ขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดีครับ
อาจจะเข้ามาตอบช้าไปนิดนะคะ แต่เรื่องนี้เราก็เคยมีประสบการณ์ค่ะ
ทำให้เราคิดว่า ไม่บอกดีกว่า บอกแล้วผลที่ได้กลับมา ไม่ได้ดีกับตัวเราเลย แต่กลับทำให้เขามองว่าเราเสีย บางครั้งแม้กะเพื่อนก็ตาม จนกลายเป็นว่า มิตรภาพแห่งความเป็นเพื่อนก็ขาดหายไป .....
'บางคนอาจคิดคนละมุมว่าถ้าเราปรารถนาดีซะอย่างไม่เห็นเป็นไร' แต่กับน้องประสบการณ์บางเรื่องสอนว่าคนเราแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนค่อยบอกค่อยสอน บางคนต้องใช้ไม้แข็ง หรือบางคนต้องให้เรียนรู้จากประสบการณ์เอง
ขอบคุณครับ