ในทุก ๆ วันของคนเรามีเรื่องของเหตุและผลเกิดขึ้นมากมาย และเจ้าตัว "เหตุผล" นี้ก็มักช่วยเราแก้ปัญหาและช่วยสร้างความเข้าใจอันดีให้เกิดขึ้นเสมอ ๆ แต่ก็มีหลายครั้งเหมือนกันที่เจ้าตัว "เหตุผล" นี้กลับสร้างปัญหาให้เกิดขึ้น...
เพราะเราแต่ละคนมักมีเหตุผลเป็นของตัวเอง ผมมีเหตุผลของผม ฉันก็มีเหตุผลของฉัน ปัญหามันเกิดขึ้นตรงที่เหตุผลทั้งสองมักจะไปคนละทางและที่สำคัญเหตุผลทั้งสองก็มีน้ำหนักพอ ๆ กันด้วย...
ความไม่เข้าใจกันเพราะเจ้าตัว "เหตุผล" นี้เกิดขึ้นได้ทั้งกับสามีภรรยา พ่อแม่กับลูก เพื่อนกับเพื่อน เจ้านายกับลูกน้อง หรือขยายวงกว้างไประหว่างกลุ่มกับกลุ่มไปจนกระทั่งสังคมที่ใหญ่ขึ้น...
แล้วเราจะทำอย่างไรในเมื่อต่างคนต่างมีเหตุผล และเป็นเหตุผลที่ยอมรับได้ทั้งคู่ การเปิดใจและพยายามสร้างเหตุผลของเรามาแทนเหตุผลของผมและเหตุผลของคุณน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับแก้ปัญหานี้...
ถ้าการหาเหตุผลของเราสามารถทำได้โดยคุณกับผม จะเป็นสิ่งที่ดีมาก แต่ถ้าไม่สามารถทำได้คงต้องใช้บุคคลที่สามที่ทั้งคุณและผมยอมรับมาเป็นตัวกลางในการหาทางออกของ "เหตุผล" ที่เหมาะสมที่สุด...
มีคนเคยถามผมว่า...ผมเห็นว่าเขาเป็นคนที่มีเหตุผลมั้ย ผมตอบไปว่า สิ่งที่สำคัญไม่ใช่อยู่ที่ว่าเราเป็นคนที่มีเหตุผลมั้ย แต่อยู่ที่ว่าเราเป็นคนที่ยอมรับเหตุผลของคนอื่นมั้ย และที่สำคัญเราสามารถสร้างเหตุผลของเราหรือเหตุผลของกลุ่มขึ้นมาได้มั้ยต่างหาก...
เรื่องความมีเหตุผล
ผมมีความเห็นดังนี้ครับ
ที่มันยุ่ง มันเครียด และขัดแย้ง เพราะ
ยึดตัวเองเป็นสำคัญ ว่าสิ่งที่ตัวคิดถูกต้อง ไม่ยอมรับความคิดเห็น หากใครก็ตามเห็นจากสิ่งที่ตนเองเชื่ออยู่ก็ผิดหมดสิ้น ไม่ยอมแม้แต่จะฟังบริบทที่มาของข้อมูล
เหตุผลเป็นสิ่งที่ดี และเหตุผลนั้นยจะให้ดียิ่งขึ้น ต้องเรียนรู้การใช้เหตุผลกับชีวิตจริง ซึ่งบางเรื่องก็อาจต้องใช้เงื่อนไขของเหตุผลน้อยลง ...
มองให้เห็นตามจริง และเอื้ออาทรครับ
ครับ...คุณเอก
....
ที่คุณเอกกล่าวมาใช่เลยครับ เปิดใจรับฟังเหตุผลของคนอื่นบ้างอะไร ๆ น่าจะดีขึ้นเยอะเลยครับ...
ใช้เงื่อนไขของเหตุผลให้น้อยลง ใส่ใจในเรื่องของอารมณ์และความรู้สึกมากขึ้น ชีวิตของเราอาจจะลงตัวกว่านี้ก็ได้ครับ...
ขอบคุณมากครับ...
สวัสดีค่ะ
สำหรับตัวเอง พยายามทำใจเป็นกลาง และเอาตัวออกจากการขัดแย้งก่อนค่ะ
เราจะเห็นว่าเหตุผลที่เอามาอ้างของแต่ละฝ่าย มีข้อถูกและไม่ถูกอย่างไร ถ้าเอาใจเขาใส่ใจเราบ้าง
และส่วนใหญ่จะพบกันครึ่งทางค่ะ
ครับ...คุณ sasinanda
...
การทำใจให้เป็นกลาง แล้วหาทางออกโดยพบกันครึ่งทาง เป็นการเดินสายกลางที่ลงตัวครับ...
ขอบคุณมากครับ...
สวัสดีครับ คุณดิเรก
ผมจะไป กรุงเทพในวันสองวันนี้ หากได้พบเจอก็ดีนะครับ จะได้จิบกาแฟแล้วคุยกันครับ
ผมพักที่โรงแรมมิราเคิล (ไม่แน่ใจ)
ครับ...คุณเอก
...
ดีครับคุณเอก...ผมตอบไปทาง Mail แล้วครับ ยังงัยเจอกันที่กรุงเทพนะครับ...
ขอบคุณมากครับ...
... สำหรับกลุ่ม ยึดเหตุผลเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโดยรวม
... สำหรับครอบครัว เพื่อน พบกันครึ่งทาง อาจจะยอมๆ บ้าง เพื่อสานสายสัมพันธ์
... สำหรับความรัก ไม่มีเหตุผลค่ะ
.... อย่างไรก็ตาม ยึดหลัก มัชฌิมาปฏิปทา ค่ะ
ครับ...คุณอ้อ
...
มีอะไรดี ๆ นำมาเขียนมาเล่าแน่นอนครับ...
เปิดใจยอมรับและยึดสายกลางย่อมดีกว่าแน่นอนครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ผมยังไม่ได้รับอีเมลล์ท่านเลย ลองเช็คดูที่อยู่อีเมลล์ใหม่นะครับ..
ครับ...คุณ poo
...
ถูกใจกับที่คุณ poo คอมเมนต์มากครับ ใช้เหตุผลกับคนและกลุ่มที่เหมาะสม ย่อมได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าครับ...
ขอบคุณมากครับ...
สวัสดีค่ะคุณดิเรก
ครับ...คุณราณี
...
การเปิดใจเราให้กว้าง ช่วยแก้ปัญหาและทำให้อะไร ๆ ดีขึ้นได้เยอะเลยครับ...
เป็นกำลังใจให้ในการเปลี่ยนแปลงอะไรต่าง ๆ ในชีวิตครับ...
ขอบคุณมากครับ...