วัน-เวลาไม่หวนกลับ

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal">“ลูกกินข้าว  ลูกอาบน้ำ  ลูกตื่นได้แล้ว  ลูกเอาเงินไปโรงเรียน  ฯลฯ”  ล้วนเป็นคำพูดที่ออกมาจากปากของผู้หญิงที่รักเรา  และห่วงใยเรามากที่สุด  คือ…แม่!</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">ความเคยชินที่เราอยู่กับท่านทุกวัน  บางครั้งทำให้มองข้ามความรัก  ความหวังดีไป  กลับกลายเป็นเรื่องที่จุกจิกจู้จี้ขี้บ่นน่ารำคาญ  ความคิดเป็นเต่าล้านปีมองว่ามีช่องว่างระหว่างวัย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">ถ้าคุณกำลังรู้สึกเช่นนี้  ขอให้ปรับความรู้สึกเสียใหม่  โดยเริ่มจากรับผิดชอบในตัวเอง  มีวินัยในตัวเอง  และคิดกลับว่าถ้าเราเป็นแม่บ้าง  เราจะเป็นแบบที่แม่เป็นหรือเปล่า?  และลองดำรงชีวิตอยู่โดยคิดว่าแม่ไม่ได้อยู่กับเรา  อย่างน้อยเราจะพบสัจธรรมว่าของบางอย่างเมื่อได้อยู่ใกล้เหมือนไม่มีคุณค่า  ต่อเมื่อสูญเสียไปแล้ว  จึงรู้และเข้าใจว่าสิ่งนั้นมีค่ามหาศาล</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">ผู้เขียนเองสูญเสียแม่ไปเมื่อตอนอายุ  14  ปี  แม่ตายด้วยโรคมะเร็งด้วยวัยเพียง  40  ปี  แม่ยังไม่ทันเห็นความสำเร็จของลูกๆ  และลูกๆ ก็ยังไม่ทันตอบแทนพระคุณของแม่เลย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">มีหลายคนที่ประสบแบบนี้  บางคนก็สามารถนำพาชีวิตที่ขาดแม่ผู้ดูแลไปได้อย่างดี  เรียนจบ  มีงานทำเป็นคนดีของสังคม  แต่บางคนกลับล้มเหลวในชีวิตเหมือนขาดหลักนำ  โบราณกล่าวว่า</p>“ถ้าเราขาดแม่  เหมือนเราขาดทั้งพ่อและแม่  แต่ถ้าเราขาดพ่อ  เรายังมีแม่ที่เป็นได้ทั้งพ่อและแม่”วัน  เวลา  ผ่านไปทุกขณะ  คนที่ให้กำเนิดเราคงจะอยู่กับเราไม่ได้นาน  หันมาพิจารณาตัวเองว่าเป็นคนดีของแม่หรือยัง  เราทำให้แม่ต้องร้องไห้กลุ้มใจหรือเปล่า  ก่อนที่แม่จะจากเราไปอย่างไม่มีวันกลับ…! <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt" class="MsoBodyTextIndent">“งานวันเกิด  ยิ่งใหญ่  ใครคนนั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">ฉลองกัน  ในกลุ่ม  ผู้ลุ่มหลง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">หลงลาภยศ สรรเสริญ  เพลินทะนง</p>วันเกิดส่ง  ชีพสั้น  เร่งวันตาย <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt" class="MsoBodyTextIndent">..ณ  มุมหนึ่ง  ซึ่งเหงา  น่าเศร้านัก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">หญิงแก่แก่  นั่งหงอย  และคอยหาย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">โอ้วันนี้  ในวันนั้น  อันตราย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">แม่คลอดสาย  โลหิต  แทบปลิดชนม์  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt" class="MsoBodyTextIndent">วันเกิดลูก  เกือบคล้าย  วันตายแม่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">เจ็บท้องแท้  เท่าไร  ก็ไม่บ่น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">กว่าอุ้มท้อง  กว่าคลอด  รอดเป็นคน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">เติบโตจน  บัดนี้  นี่เพราะใคร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 72pt; text-indent: 0cm" class="MsoBodyTextIndent">แม่เจ็บเจียน  ขาดใจ  ในวันนั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">กลับเป็นวัน  ลูกฉลอง  กันผ่องใส</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">ได้ชีวิต  แล้วก็เหลิง  ระเริงใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">ลืมผู้ให้  ชีวิต  อนิจจา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">                ไฉนเรา  เรียกกัน  ว่า  “วันเกิด”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">“วันผู้ให้  กำเนิด”  จะถูกกว่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">คำอวยพร  ที่เขียน  ควรเปลี่ยนมา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">ให้มารดา  คุณเป็นสุข  จึงถูกแท้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">                …เลิกจัดงาน  วันเกิด  กันเถิดนะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">ควรแต่จะ  คุกเข่า  กราบเท้าแม่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">ระลึกถึง  พระคุณ  อบอุ่นแด</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyTextIndent">อย่ามัวแต่  จัดงาน  ประจานตัว!!”</p>