ดูเหมือนว่าเราศิษย-์ครูจะดีใจที่ได้พบกันอีกครั้ง แต่ผมอดเศร้าใจไม่ได้ เขาน่าจะได้เรียนต่อ และชีวิตของเขาน่าจะดีกว่านี้
- ได้พบกับลูกศิษย์คนหนึ่ง โตเป็นวัยรุ่นแล้ว ตัวสูงใหญ่ เขาเข้ามา ให้สลามและทักทายอย่างดีใจที่ได้พบ แบเฮงมาทำอะไรครับ? เขา ถาม แบเฮง ดูเหมือนจะเป็นชื่อและตำแหน่งที่ทั้งครู บุคลากร และลูกศิษย์ ใช้เรียก ผมตลอดมา และแม้เมื่อผมออก มาอยู่ที่มหา วิทยาลัยอิสลามยะลา แล้วผมก็ยังคงเป็นแบเฮง ของพวกเขา และเธอเสมอ
- จากการสอบถามได้ความว่า ลูกศิษย์ผมคนนั้นไม่ได้เรียนต่อ ตอน นี้กำลังทำงานอยู่ในร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง เนื่องจาก มีปัญหาบาง อย่าง...................???
- เมื่อได้รับทราบเช่นนั้น ผมอดรู้สึกเศร้าใจไม่ได้ และเรื่องราวดัง กล่าว วนเวียนอยู่ในความครุ่นคิดคำนึงบ่อยครั้ง
- เขาน่าจะได้เรียนต่อและมีอนาคตที่ดีกว่านี้..........................
ผมเหมอมองไปยังปลายสุดของขอบฟ้าเบื้องหน้า ยังคงแจ่มชัด อยู่ในความทรงจำเสียงเด็ก นักเรียนท่องคำขวัญของโรงเรียน... "ฉันจะละหมาดญะมาอะฮฺ 5 เวลา ฉันจะรักษาความสะอาดในทุกที่ ฉันจะมีระเบียบวินัยดี ฉันจะมีมารยาทอันงดงาม"
- ได้แต่ขอดุอาต่อพระผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่งได้ทรงปกป้องคุ้มครอง พวกเขา และชี้นำพวกเขาสู่มรรคาแห่งศาสนาอันเที่ยงตรง ของพระองค์ ด้วยเถิด อามีน.....
