กลับมาจากการอบรมเลื่อนวิทยฐานะแล้วค่ะ ครูอ้อย...ผ่านวิบากกรรมมาด้วยค่ะ เมื่อครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา ครูอ้อยขับรถที่เหมือนเรือค่ะ แหวกน้ำมาได้ จนถึงบ้าน และมาจอดที่หนองน้ำด้วยค่ะ ครูอ้อยลงจากรถไม่ได้...ไม่มีร่ม... เลยต้องนั่งเล่น นอนเล่น ถ่ายรูปเล่นอยู่ในรถ ฟังเพลง และสุดท่ายก็ต้องลุยค่ะ...เพราะอยากทำธุระกิจส่วนตัว... เป็นฝนที่ตกหนักที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา น้ำฝนไหลท่วมบ่าบนถนน ทุกถนน ครูอ้อยไม่รู้จะจอดตรงไหน เลยต้องลุยกลับบ้านได้ รถบางคันก็จอดตายแน่นิ่งริมถนน สำหรับครูอ้อย...นับว่า...เป็นผู้เชี่ยวชาญในการขับยวดยานสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก.. เฮ้อ....ดีนะที่รถคู่ชีพของครูอ้อย......ไม่เกเร
ว่ากันว่า
ฝนตกเดี่ยวนี้ดูน่ากลัว รุนแรง ปานประหนึ่งฟ้ารั่ว ในขณะสมัยก่อนฝนตกหนักแค่ไหน ก็ดูสดชื่น ชุ่มฉ่ำ
ผมขับรถฝ่าสายฝนในช่วงสองสามวันก่อนดูน่ากลัวมากครับ ที่สายฝนตกมากระทบหน้ารถ ดูรุนแรงมากไป รถอุบัติเหตุหลายคัน และหลายๆคันต้องจอดรถเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ
วันนี้ที่เชียงใหม่แผ่นดินไหว หลายระลอกครับ อย่างน้อยสองครั้ง 5.4 ริกเตอร์ ดูจากสถิติในเดือนนี้ ดูเหมมือนว่าจะไหวแรงขึ้นมาเรื่อยๆ
ตึกสูงทางเหนือ คงต้องหามาตรการป้องกันเมื่อเกิดแผ่นดินไหวกันแล้วครับ
สวัสดีค่ะน้องเอก...จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
ขอบคุณค่ะ...มากๆด้วย...
ครูอ้อยครับ
ไม่ทราบว่าที่บ้านครูบาวันไหนครับผม
เดือนกรกฏาคม ๒๕๕๐
๒๓ - ๒๖ ก.ค. ผมอาจอยู่ที่ นครศรีธรรมราช
๒๗-๒๙ ก.ค.๕๐ อยู่ที่ สกลนคร
และ ๓๐ -๓๑ ก.ค. ๕๐ ที่เพชรบุรี ครับ
แล้วครูอ้อยจะส่ง..สิ่งสำคัญไปให้น้องเอกยังไงคะนี่