งานแสดงสินค้าในบ้านเรา ไม่เหมือนชาติใดๆ ในโลก ที่ขาดไม่ได้ คือ ต้องมีขายอาหาร ขนม นม เนย ไม่ใช่ร้านขายอาหารประจำอาคาร เหมือนต่างประเทศ (ของเราก็มี แต่รสชาดมักจะไม่อร่อย) ไปเดินงานใหญ่ๆ ไม่ว่าจะเป็นงานเฟอร์นิเจอร์ / OTOP / เที่ยวทั่วไทย... ยิ่งจัดที่เดิมๆ จะเห็นเจ้าเดิมๆ น่ะแหละมาขาย เดินชิมกันจนอิ่ม พอมีร้านใหม่ๆ มาเปิดตัวสินค้าบ้าง ให้เห็นแปลกตา และแปลกลิ้น เพราะชอบชิม ฮะฮะ
ว่ากันตามเนื้องาน เวลาไปเดินตามงานต่างๆ โดยเฉพาะงานลด แลก แจก แถม ของการท่องเที่ยว เคยไปมีส่วนร่วมในการวางใบปลิว เห็นแล้วอนาจใจ เหมือนแจกกระดาษขยะ เพราะต่างโหมกระหน่ำให้ผู้เดิน แบกทั้งใบปลิว โบชัวร์รูปสี่สี และสารพัดสี เพื่อให้ได้ลูกค้า กลยุทธ์ต่างงัดกันมาฟาดฟันกันสุดฤทธิ์ หั่นราคาถูกซะชักเนื้อ (ตามเนื้อผ้าที่เราอยู่ในสายงาน ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าควรจะขายที่เท่าไหร่) เห้อ....คนไทย ขายของกันแบบนี้ ทุกวงการ จึงทำให้รู้สีกว่า จะมาออกงาน ต้องคิดค่าพริก ค่าน้ำปลา น้ำตาลทรายให้ดี มิฉะนั้นจะเป็นการละลายพริกในแม่น้ำเสียเปล่าๆ
เมื่อต้นเดือนมีงานเที่ยวทั่วไทย (สารพัดจะเรียก) ส่วนของททท. ก็กระหน่ำ การแสดงวัฒนธรรม ประเพณี ของแต่ละภาค มีการขายของที่ระลึก อาหารประจำถิ่น ผู้เดินชม เพลิดเพลินกันล่ะสิคะ บ้านเมืองไหนมีให้ดูฟรี แบบเราบ้าง ไม่มี (ต่างประเทศ คุณจะไปเดินงาน เขาเก็บค่าเข้าขม ทั้งนั้นจ้า) ส่วนที่รวม อีกงานเป็น TTM Thailand Travel Mart จะแบ่งวัน ให้เป็นวันพบปะเฉพาะผู้ประกอบการ ดุ่มๆ ไปเดินเล่นแบบธรรมดา ไม่ได้ หรือที่เรียกว่า Trade หลังจากนั้นก็เปิดให้บุคลทั่วไปเข้าชมได้ อีกประมาณ 2 วัน Public ไปกระหน่ำ กันเองอีกครั้งหนึ่ง
อาทิตย์นี้ก็เป็นอีกงาน อุ๊แม่เจ้า ตูม.....3 งาน กระจุกในที่เดียวกัน มีงานท่องเที่ยว + อมรินทร์ บุ๊คแฟร์ + งานลดราคาสินค้า .... เดาสิ ว่าคนเดินตรงไหนมากที่สุด......ข้าพเจ้าก็เดินเกือบหมด ยกเว้น งานหนังสือ เพราะเวลาไม่พอ ไปหาเพื่อนร่วมสายงาน ออกบูธอยู่โซนท่องเที่ยว แต่ก็ไม่วายไปเดินช้อปปิ้งค่ะ ขาดไม่ได้คือ ของกิน คนไทย ไม่กินไม่ได้ ไม่เดินมือเปล่ากลับบ้านแน่ๆ และได้ของติดมือกลับบ้านจริงๆ ด้วยแหละ ดังนั้น...คนออกบูธไม่หิวตาย ไม่เบื่อกับร้านอาหารเดิมๆ ในอาคาร แวะลงมากินของกินสารพัด ได้ แม้จะแพงไปหน่อย บางอย่าง น่ะ นะ แต่บางอย่างก็โอเค ......แล้วอย่าลืม เหลือสตางค์ ค่ารถกลับบ้านบ้างละกัน เน้ออ.....
