หายไปหลายวันครับ ไม่มีเวลามาโฟสต์ในบล็อกนี้ เพราะยุ่งมากครับ วันละไม่ต่ำกว่าร้อยกิโลเมตร ขับรถที่มีสภาพท้ายบุบ กระโปรงหลังปิดไม่ได้ ต้องใช้เชื่อกผูกไว้ เมื่อวานซืนไปรับบัตรห้องสมุดที่สำนักวิทยบริการ ใหนๆ ก็เข้าหอสมุดแล้ว ก็อ่านหนังสืออยู่ได้พักหนึ่ง จึงเดินออกมา เพื่อไปสอนต่อ เปิดประตูหอสมุดก็ได้ยินเสียงคนเชิญให้ไปวัดสายตา "อาจารย์ๆ สนใจวัดสายตาไหมค่ะ?" คิดไปคิดว่า วัดไว้ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ลองหน่อยดีกว่า ก็เลยเข้าไปนั่งให้เขาวัดสายตา

จำได้ว่าเคยวัดเมื่อสมัยเรียนปีสองครับ หลังจากนั้น (คิดว่ายังไม่นานเท่าไร) จนถึงวันนี้จึงได้วัดอีกทีหนึ่ง คราวก่อนเขาบอกว่า สั้น 50 แพ้แดดนิดหน่อย ไม่ต้องใส่แว่นหรอก ผมก็ว่างั้นแหละ

หลังจากวัดเสร็จ ผมก็ถามเขาไปว่า เป็นงัยครับ สั้นหรือยาว?

เจ้าหน้าที่ไม่ตอบครับ แต่ถามผมกลับมาครับ ..... คุณคิดว่าเขาจะถามอะไร?.... (เป็นคำถามที่ผมต้องคิดหนักครับว่า ถามทำไม?)

 

 

 

เขาถามผมว่า "ขอโทษค่ะ ไม่ทราบว่า อาจารย์อายุเท่าไรแล้วค่ะ"

ได้ยินคำถามผมก็ต้องชะงักนิดหนึ่งครับ "บอกดีหรือเปล่าหว่า?" (อันนี้คิดในใจครับ) แต่ที่สำคัญคือ สงสัยว่า ถามทำไม? เกี่ยวอะไรกับอายุ หรือว่า เราแก่สมวัยหรือเปล่า เอาละว่ะ ตอบไปตรงๆ ก็ได้

อือ .. (คิดนิดหนึ่ง)..............ครับ (ท่านผู้อ่านเดาเอาเองแล้วกันครับ)

เจ้าหน้าที่เขาก็ถามต่อครับ อาจารย์ใช้คอมพิวเตอร์บ่อยไหมค่ะ

คำถามนี้ตอบได้เร็วครับ บ่อยมากครับ ส่วนใหญ่เลยทีเดียว

เจ้าหน้าที่ก็เลยบอกว่า อาการอย่างนี้ก็เพราะอาจารย์ใช้สายตามากไปหน่อยค่ะ ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ยังไม่ต้องใช้แว่นก็ได้ค่ะ แต่ถ้าใช้ก็จะดีมาก อาจารย์ลองใส่ดูนะค่ะ (เจ้าหน้าที่ก็หยิบแว่นมาให้ใส่ดู)

อื่อ โอ้ สบายตาจริงๆ ด้วย น่าสนใจจริงๆ (ผมต้องยอมรับครับว่า ถ้าผมอ่านหนังสือนานๆ ผมจะตาเบรอครับ มองหน้าคนไม่ชัด ซึ่งบังเอิญครั้งนี้เพิ่งอ่านมาใหม่ๆ กำลังเบรออยู่พอดี แต่อาการนี้เป็นมานานแล้วครับตั้งแต่วัยรุ่นปีหนึ่งแล้วครับ สมัยนั้นผมต้องเลี่ยงการอ่านหนังสือที่ห้องสมุด เพราะคนชอบหาว่า ผมหยิ่ง ไม่ยอมยิ้มให้ใครเวลาอยู่ห้องสมุด จริงๆ อยากบอกเหมือนกันว่า ไม่ได้หยิ่ง แต่เวลาอ่านหนังสือนานๆ มองหน้าใครไม่ออกเลยครับ ไม่ต้องถามว่า เขายิ้มให้หรือเปล่า)

สรุปผมไม่ได้ซื้อแว่นตานะครับ แต่ที่เก็บกลับมาคือ ข้อสงสัยที่ว่า "อาการแบบนี้"ที่เจ้าหน้าที่เขาอธิบายมันคืออะไร เกี่ยวข้องกับอายุในลักษณะไหน คือ เป็นอาการปกติของคนอายุมากหรือน้อย (อันนี้สำคัญครับ)

เพราะในใจผมยังหนุ่มมากครับ ฮาฮาฮา