ในการสนทนากันระหว่าง.....คนสองคน  พูดคุยกัน  ย่อมต้องมีการถามและตอบ  สลับกัน  
บางทีก็มีการอธิบายให้ได้รู้ความจริงกัน  และให้ได้เข้าใจกัน    หากมีจริตตรงกัน  ก็เข้าใจได้ง่ายดาย  
แต่หากตรงกันข้าม  คงเป็นเพราะไม่ชอบกัน   จริตไม่ตรงกัน  หรืออาจจะเป็นเพราะจิตริษยา  จึงเป็นความรู้สึกที่ไม่เข้าใจกัน  พูดเท่าไร  ก็ไม่เข้าใจกัน 
อย่าว่าจะอธิบายเลย  ไม่มีทางที่จะเดินทางร่วมกันได้ด้วยซ้ำไป   แต่.....ยังมีโอกาสที่จะพูดให้เข้าใจกันได้  หากฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด...มีมารยาทในการฟังเพียงพอแล้ว  เรื่องที่เกิดขึ้นก็อาจจะประนีประนอมกัน  หรือออมชอมกัน  อย่างน้อยก็เข้าใจกัน   
แต่กลับมาพูดถึง...การเขียนบันทึกใน GotoKnow  เมื่อผู้เขียนได้เขียน  เพื่อให้ผู้อื่นได้อ่าน  เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้  
ส่วนใหญ่...จะเป็นผู้ที่มีความรู้ล้ำลึก   ได้เข้ามาเขียนเสียมากมาย  เขียนให้ได้อ่าน  เขียนให้ได้เข้าใจ  
ครูอ้อย...อ่านมาก  และก็เพิ่งจะรู้ว่า..สังคมนี้   มีการแบ่งระดับความรู้ด้วยเมื่อวานนี้เอง......  
คนที่มีความรู้มาก...เรียนมาสูง   เพราะคนปอปั้น  เขียนเพื่อให้คนอ่าน  อ่านอย่างเดียว   เขียนอย่างเดียว   หลายๆท่านๆอาจจะไม่มีเวลาที่จะตอบคำแสดงความคิดเห็น    คนที่เข้าไปทักทาย  เพราะท่านไม่มีเวลา  หรือท่านไม่อยากจะเสวนาด้วย  
แต่ก็งง  หากเป็นอย่างที่กล่าวมาแล้ว  ทำไม..ท่านตอบหรือคุยกับคนที่มีความรู้เฉกเช่นกับท่าน   และเลือกตอบด้วย   
งง...กับการที่ท่านเลือกตอบ 
ครูอ้อย..ไม่เคยทำ..ถึงจะมีความรู้น้อย..นอกจากจะพลาดกับการไม่ได้กดมาอ่าน  ครูอ้อยจะไม่เคย...ไม่ตอบบันทึกใครเลย...
งง.....กับการที่ไม่ได้รับคำตอบ  
กลับมาดูตัวเอง...คงจะต่ำต้อยด้อยค่า  
กลับไปดูคนที่ครูอ้อยพูดด้วย  ต่างกันตรงที่...เป็น ดร...กับคนละเพศ....
 งง.....กับการที่ไม่ได้รับคำตอบ...แต่เลือกตอบคนประเภทเดียวกัน...คงจะชอบ...ไม้ป่าเดียวกันมั้ง