ความทรงจำในฤดูฝน ตอนเด็กๆ
บันทึกจากการ ลปรร กับพี่แผ่นดินครับ
สวัสดีครับ
- เป็นประเด็นที่น่าสนใจและทำให้ผมรู้สึกดีๆมากครับ
- เพราะว่ารู้สึกคิดถึงตอนเด็กๆมากครับ()0-15 ปี
- ผมนับว่าอยู่กับทุ่ง 15 ปีครับ
- 1. จำได้ว่าเป็นช่วงที่เราจะได้ไล่ตีและไล่ล่าตั๊กแตนชนิดต่างๆ เพื่อเอามาให้แม่ทำอาหารครับ เราจะทำไม้ตี และไปกันเป็นกลุ่ม มีความสุขที่ได้ไล่และวิ่งบนทุงนาที่มีน้ำ มีหญ้าเขียวๆและยิ่งชอบมากๆครับถ้าฝนตกด้วย มันส์ดี...ครับ
- 2.ได้ไป ..ซ่อนลูกฮวก..ครับ ต้องทำหลังเลิกเรียน ตกเย็นก็ถือสวิงไปแล้ว...เอามาทำอาหารกินกันครับ
- 3.จำได้ว่าต้องเริ่มไถนาครับ แบบว่าผมกับพ่อแบ่งกันคนละงานเลยครับ คิดถึงตอนนั้นจะรู้สึกเหนื่อย แต่ก็อดทนทำได้ครับ แบบว่าจะรู้สึกภูมิใจมากที่ไถเสร็จเป็นงานๆ ช่วยพ่อได้มาก แต่ถ้าเป็นนาโคกแล้วละก้อ..อืมจะเหนื่อยมากๆคับ เพราะไถไป จะชนตอไม้ไปครับ ต้องใช้ทักษะการไถที่สูงมากครับ และก็สงสารควายมันนะครับ ผมถึงกับเคยทำไถหักเลยละครับ..
- 4.คิดถึงตอนหวานกล้าและถอนกล้านะครับ จะพยามช่วยแม่ถอน ตอนเย็นๆหลังที่เราเลิกเรียนและดำนามาแล้ว... การถอนนี่ก็สนุกดีครับ เพราะดูแม่ทำและพยามแข่งกับแม่และพี่สาว พี่ชายครับ แม่เป็นคนที่ทำนาได้เร็วและเก่งมากๆครับ ครอบครัวเราจะทำเสร็จก่อนใคร หลังจากนั้นจะได้ไปรับจ้างคนอื่นๆ
- 5ดำนาตากฝนก็สนุกนะครับ แต่จะเจ็บเอว เจ็บหลัง และเจ็บตอนโดนเม็ดฝนนะครับ
- 6. คิดถึงตอนที่ได้ใส่เบ็ด ครับ จะใส่ตอนเลิกเยน เราต้องไปหาเหยื่อ คือใส้เดือนก่อน แล้วเอามาหั่น 2 นิ้ว ต่อมาก็ไปใส่ ตอน2-3 ทุ่มก่อนนอนก็จะไปดู อีกครั้งก้ตอนเช้าๆก่อนไป โรงเรียนครับ มีความสุขและจะรู้สึกดีมากๆถ้าได้ปลาติดเบ็ดครับ(เอาไปปิ้งห่อข้าวไป รร.)
- 7.จำได้ว่าตอนเลี้ยงควายหลังไถนาเสร็จครับ เอาควายไปกินหญ้า แล้วก็โดยควายขวิดติดกับคันนา ตอนนั้นมันคงตกมันครับ แบบว่าพี่มาเอาออกทัน ไม่งั้นคงเจ็บมากครับ
- 8. คิดถึงตอนที่ปั่น จักระยานไปโรงเรียนมัธยมที่ไกล 8 กิโลครับ อืม ถ้าต้องปั่นตากฝน นี่สนุกดีครับ แต่ว่าเหนื่อย บางครั้งถนนก้เละ รถเสียบ้าง อาจจะต้องได้เดินไปโรงเรียนเอง หรือซ้อนเพื่อนครับ บางครั้งต้องปั่นลัดไปทาง..กะแทนาครับ
- 9.ไปส่องกบ ส่องเขียดกับพ่อตอนกลางคืน สมัยนั้นในทุ่งนา ปลาลอยไปมามากมายเลยครับ แบบว่าในน้ำมีปลา ในนามีข้าวจริงๆครับ..
- ...กับความทรงจำอีกมากมายครับ
- ขอบคุณมากครับที่ทำให้ได้คิดถึงความทรงจำดีๆๆ
จากเด็ก..อิสาน..บ้านนอกครับ
ช่วงนี้เข้ามาลปรร น้อยเพราะว่าคนไข้เยอะมากๆๆครับ ตรวจๆๆ ทั้งวันและคืน ไม่รู้ว่าชีวิตแบบนี้จะดีกว่าหรือสุขสบายกว่าการเป็นชาวนา...ตัวเล็กๆเหมือนที่เราเคยเป็น หรือเปล่านะครับ.... คงต้องหาคำตอบกันต่อไป.........
สวัสดีค่ะคุณหมอสุพัฒน์
แวะมาทักทายและให้กำลังใจค่ะ เห็นบ่นว่าเหนื่อย.. เป็นหน้าที่ค่ะ ฟ้าคงกำหนดมาแล้วว่าต้องมาเป็นหมอไม่ได้เป็นชาวนาค่ะ ^ ^ ทำประโยชน์ได้ดีทั้งคู่แหละค่ะไม่ว่าจะเป็นอะไร...
อ่านที่คุณหมอเขียนแล้วประทับใจในความทรงจำไปด้วยค่ะ ชีวิตในวัยเด็กของดิฉันต่างกับคุณหมอมากๆ เลยค่ะ แต่ดิฉันว่าคุณหมอมีเรื่องประทับใจมากกว่ามากเลยค่ะ ดีจัง..
ขอบคุณที่นำมาเล่าสู่กันฟังนะคะ..
สวัสดีค่ะ

sasinanda
คุณหมอคะ คุณหมอเป็นที่พึ่งของคนไข้ อย่าเพิ่งหมดแรงนะคะ ให้กำลังใจค่ะ
ทำไมเห็นรูปลุกน้อยอยู่รูปเดียวล่ะคะ อยากดูรูปอื่นๆบ้าง มาเป็นเพื่อนกับหลานค่ะ ไม่ทราบอายุเท่าไรคะ เวลาเด็กหลับ น่ารัก ไร้เดียงสาค่ะ
หลาน ขวบเดียวค่ะ
สวัสดีครับอาจารย์
สวัสดีครับอาจารย์
สวัสดีครับ
ขอบคุณพี่แผ่นดินมากครับ
พี่ชอบทำให้ผมได้ เล่าเรื่อง และคิดถึงบ้านเสมอๆครับ
เรื่องแถน....เรื่องเถียงนา และเรื่องทุ่งนาหน้าฝนครับ
จริงด้วยครับเรื่องไล่ตั๊กแตน บางทีเราวิ่งไล่เป็นกิโล โดยไม่รู้ตัวเลยครับ...
คิดฮอด คือกันครับ