ความเห็น: ความทรงจำในฤดูฝน ตอนเด็กๆ บันทึกจากการ ลปรร กับพี่แผ่นดิน..

สวัสดีครับ หมอพัฒน์ ...(ลูกอีสานพลัดถิ่น)
คิดฮอดหลาย ..
....
ฝนตก - ผมต้อนวัวไปเลี้ยงที่เขื่อน ซึ่งจะพกสวิงไปด้วย แต่ไม่ได้เอาไปจับปลาก หากแต่เอาไปจับตั๊กแตน
พอเห็นว่าตั๊กแตนบินลงที่จุดใดก็จะขว้างสวิงไปตรงบริเวณนั้น ทำเหมือนกับทอดแหเลยทีเดียว และส่วนใหญ่ก็มักจะไม่พลาด ไม่ต้องเหนื่อยวิ่งตาม เผลอ ๆ วิ่งไปตั๊กแตนก็บินหายจนไล่ไม่ทัน เสร็จแล้วก็เอามาปิ้งกินเล่น ๆ หรือไม่ก็กินกับข้าว รวมถึงเอากลับมาบ้านทอดกินกันแซบ ๆ ....
............
ช้อนฮวก ก็เหมือนกัน - น้ำใสในผืนนามองเห็นรอยไถและฝูงฮวก ทำให้เราตามช้อนได้อย่างสนุก รวมถึงฝูงปลาลูกคอก (ลูกปลาช่อน) ที่เกาะกลุ่มมาเป็นฝูง ชวนให้เราติดตามแกะรอยไปหาตัวแม่ ... บ่อยครั้งประสบความสำเร็จได้ทั้งแม่ทั้งลูก
....
วางเบ็ด - ผมถือว่านี่คือมหกรรมท้องทุ่งของเด็กบ้านนอก เป็นความชำนาญการอันยากต่อการพร่ำสอน ก่อเกิดจากการเรียนรู้จริงในภาคท้องทุ่ง
ผมถือว่าเป็นความช่ำชองของทักษะชีวิตเลยนะครับ นับจากหาเหยื่อมาล่อ, เลือกทำเลปักเบ็ด, จดจำตำแหน่งเบ็ด, รวมถึงการเก็บเบ็ดอันเงียบสงบเพื่อมิให้ปลาแตกตื่น
รวมไปถึงความเจ็บปวดของนิ้วอันเกิดจากถูกเบ็ดตำหรือเกี่ยวจนเลือดไหล...
....
ถอนกล้า, ปักดำ - ผมไม่ถนัดนัก เพราะมัวแต่ทำหน้าที่อื่น ๆ .. เคยปักดำแล้วนะ หันกลับมาอีกที ต้นกล้ากอนั้น ลอยตุ๊บป่องขึ้นมาอย่างน่าชัง ทำเอาพี่ ๆ หัวเราะร่วนอย่างขำ ๆ
....
ขี่หลังเจ้าทุย - นี่ก็เป็นกิจกรรมอันแสนจะรื่นรมย์ที่ผมหลงรักและหลงใหลเป็นที่สุด บางทีเผลอหลับอยู่บนหลังเจ้าทุยซึ่งเดินเล็มหญ้าอยู่บนคันนาหน้าตาเฉยเลยก็บ่อยไป
....
การทำนากลางสายฝน ผมถือว่าเป็นงานอันหนักหน่วงแต่ชื่นฉ่ำ ชาวนาไม่กลัวฟ้าฝน ...ถ้าจะกลัวก็กลัวฝนไม่ตกซะเป็นส่วนใหญ่ ...
เสื้อผ้าพ่อเปียกชื้นด้วยเหงื่อและโคลนตม หรือแม้แต่สายฝนด้วยเช่นกัน แต่พ่อไม่เคยรู้สึกอึดอัดกับเสื้อที่เปียกชื้นนั้นเลย
พอขึ้นจากนามากินข้าวเที่ยงก็เปลี่ยนไปผึ่งแดด ทานเสร็จก็กลับไปสวมใส่อีกครั้ง...
.....
อีกมากมาย ...แล้วจะมาเล่าต่อนะครับ
นี่ผมพยายามสองครั้งแล้วนะ ... แต่ไม่รู้เป็นอะไรบันทึกลงไม่ได้เลย
คราวนี้คงไม่มีปัญหาใดแล้ว ...สาธู
....
....
....
คิดฮอดเด้อ...