วันนี้เป็นวันที่ผู้เขียนได้มีโอกาสได้ออกดูงานหลายแห่งที่แรกที่ไปคือบ้านแม่สมบัติ เพียพยัคฆ์ บ้านบุ่งเบาใหญ่ ไปเจอแม่แล้วรู้ได้ว่าแม่ดีใจที่เห็นลูก กับพ่อครูไปเยี่ยม ดูจากรอยยิ้มแม่ดูมีความสุขมาก นี้ละคือสิ่งที่ผู้เขียนอยากเห็นมานานแล้ว มีเงินพันล้านก็ชื้อรอยยิ้มของแม่ไม่ได้ ไม่เคยเสียใจเลยที่ยอมกลับมาอยู่กับแม่ นั้งคุยกับแม่ได้สักพัก พ่อทองคนดีของเราก็มามาถึงด้วยรอยยิ้มที่แสนจะดีใจสิ่งที่เห็นได้ว่าพ่อทองมีน้ำใจงามก็คือพ่อทองจะถามพ่อครูว่าสบายดีหรือเปล่า เห็นพ่อครูทำงานแล้วอดเป็นห่วงไม่ได้ แค่นี้ละค่ะคนที่ทำงานอย่างพ่อครูก็หายเหนื่อยแล้วค่ะ นั่งสักพักก็สอบถามเรื้องเอาคนมาดูงาน สักพักผู้เขียนกับพ่อครูก็ขอไปลุยต่อที่หายโศก
ไปถึงหายโศกสายพอสมควรไปเจอพ่อวิ พ่อกว้าง พ่อมาก แม่สอิ่ง ทุกท่านดีใจมากที่เห็นพ่อครูไปเยี่ยมไม่คิดว่าพ่อครูจะไปแต่เสียดายที่ไม่เจอแม่จันทร์แดงคนเก่งของเรา สอบถามได้ความว่าแม่ไปรับจ้างพ่อไปถึงแม่สอิ่งก็หาน้ำให้พ่อครูหนึ่งแก้ว ที่เป็นหนึ่งแก้วจากใจจริง ๆ ท่านรองคิดดูสิว่าคนที่ไม่มียศ ไม่มีตำแหน่ง ทำไมชาวบ้านถึงให้ใจพ่อได้มากขนาดนี้ ถ้าสามารถถ่านทอดได้มากกว่านี้ผู้เขียนก็จะทำ หลังจากนั้นก็ไปบ้านเกษตรกรอีกท่านหนึ่งชึ่งท่านเคยมาอบรมกับเราแต่ท่านไม่อยู่เจอคู่ชีวิตของท่าน ไปเห็นแล้วท่านทำด้วยใจจริงท่านจะโชคดีก็ตรงที่ท่านมีต้นทุนทางธรรมชาติไปกว่าครึ่งแล้วเพียงแต่ท่านถูกพวกชอบทำงานเอาหน้ามาหาผลประโยชน์ให้กับตนเอง มีที่ไหนละค่ะท่านทำของท่านมานานแล้วแต่วันดีคืนดีเอาป้ายมาปักให้ หลังจากนั้นก็ต้องนั้งรถไปมหาสารคามต่อไปทานข้าวในตัวอำเภอสักพัก ผอ.ศักพงษ์ ก็มารับพ่อที่ร้านข้าวจากนั้นก็ไปพบแม่หนูพวนโดยที่มีของฝากไปด้วยแม่หนูพวนดีใจมากอย่ากให้ดูนั้นดูนี้ มีทุกอย่างให้ดูแล้วแม่มีที่อยู่ท้ายบ้าน หัวบ้านดูแล้วแม่เป็นคนที่ไมมีปัญหาในการทำงานเลย ถ้ารักจะทำแล้วแม่ไม่สร้างปัญหาให้ตัวเองเลย
อีกท่านหนึ่งจะขาดไม่ได้เลยคือพ่อดา พ่อดาเห็นผู้เขียนแล้วข้องข้างจะแปลกใจก็พึ่งเจอกันวันก่อนนี้เองมาทำไม่อีกนะเป็นคำถามของพ่อดา ผู้เขียนตอบทันที่คิดถึง พ่อดายิ้มจากใจค่ะ ดีใจจังทำให้พ่อดายิ้มได้ แล้วท่านละค่ะวันนี้ท่านคิดถึงแม่หรือยัง คิดถึงคนที่คุณรักหรือยัง ถามแล้วให้คำตอบตัวเองได้ค่ะ
สวัสดีค่ะพี่สะ-มะ-นึ-กะ พึ่งเริ่มเขียนค่ะขอคำแนะนำด้วยค่ะ มหาชีวาลัยรอวันพี่กลับค่ะ