
วันที่ 13-16 มิถุนายน 50 ที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยได้ให้โอกาสผมอันยิ่งใหญ่ ให้ไปฝึกอบรมหลักสูตรผู้ประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน ระดับอุดมศึกษา จัดโดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา สกอ. ณ โรงแรมมิราเคิลแกรนด์ ในหลักสูตรที่ 2 รุ่นที่ 1 ให้สถาบันละ 2 คนเท่านั้น (สกอ.จ่ายให้ทุกอย่าง) <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ขยายความเพิ่มเติมครับ</p><ul>
</ul><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">จากการสังเกตด้วยสายตาแล้ว ผมคิดว่าผมจะอายุน้อยที่สุดเป็นแน่แท้ จากผู้เข้ารับการอบรมประมาณ 300 คน ดูๆแล้วมีแต่ผู้ทรงภูมิ ขลังทางวิชาการ ทั้งนั้น แต่เมื่อพอถึงตอนแบ่งกลุ่มย่อย (กลุ่มละ 10 คน) ทุกท่านก็ถอดหมวกจากยศ ตำแหน่ง เก้าอี้ ออกหมด ทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น กล้าพูด แสดงความคิดเห็น ข้อสังเกตุต่างๆจากการจำลองสถานการณ์ ประเมิน มหาวิทยาลัยนานา </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สำหรับหลักสูตรที่ 2 นี้ ใช้ระยะเวลา 2 วัน เป็นการจำลองสถานการณ์ประเมินมหาวิทยาลัยชื่อ ”นานา” โดยให้แต่ละกลุ่มประเมินจากการตัดสินใจของกลุ่ม แล้วเอาผลของแต่ละกลุ่มมาเทียบกันดู และก็ออกมาแตกต่างกันบ้างในบางตัวบ่งชี้ โดยเฉพาะตัวบ่งชี้ที่เป็นการประเมินกระบวนการทำงาน เนื่องจากในบางอย่างต้องใช้การตีความ ดุลพินิจของแต่ละบุคคล ในการตัดสินใน (ผมขอเรียกว่าตัวบ่งชี้ที่เป็นลักษณะอัตนัย) ซึ่งผมได้รับมอบหมายให้ทำการประเมินในมาตรฐานที่ 2 ด้านการเรียนการสอน ส่วนมากตัวบ่งชี้ในมาตรฐานนี้เป็นลักษณะเชิงปริมาณ เป็นการคำนวนตัวเลข เลยไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไรนัก สำหรับคนอายุประมาณผม การบวก ลบ คูณ หาร สบายมากครับ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">แต่ถ้าเป็นหลักสูตรที่ 3 นั้นจะมีการไปประเมินสถาบันการศึกษากันจริง เล่นบทบาทเหมือนจริงทุกประการ มีการรายงานผลด้วยวาจา (oral report) และมีผู้ถูกประเมินนั่งฟังด้วย เพื่อการโต้แย้งในบางจุดที่กรรมการให้ข้อมูลที่ผิดเพี้ยนจากสภาพจริง ซึ่งจะเป็นบรรยากาศที่กดดันมากสำหรับผู้ประเมินทั้งหลาย เพราะต้องรับผิดชอบการผลการประเมินที่ตัวเองตัดสินออกมา</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ก่อนที่เริ่มการสัมมนาในครั้งนี้ จะมีแบบฟอร์มถามความพร้อม ความตั้งใจของผู้เข้าร่วมว่า ตัวเองนั้นเหมาะกับหน้าที่อะไรมากที่สุด คือ ประธานกรรมการ กรรมการ เลขานุการ วิทยากร สำหรับผมแล้วมองดูตัวเองและความสามารถ คงต้องเริ่มจากการทำหน้าที่ เป็นเลขานุการผู้ประเมิน น่าจะเหมาะที่สุดสำหรับอายุขนาดนี้ เพื่อการพัฒนาตัวเองในวันข้างหน้าอย่างค่อยเป็นค่อยไป</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ก่อนจะเลิก ก็มีการประเมินผู้ประเมิน (ประเมินอภิมาน) เพื่อดูศักยภาพ ความเหมาะสมของผู้ประเมินด้วยครับ</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สถาบันใดต้องการให้โอกาสเด็กใหม่อย่างผมได้มีโอกาสพัฒนาตัวเองบ้าง ก็ใช้บริการผมเป็นเลขานุการผู้ประเมินได้นะครับ คิดค่าตัวตามราคาปกติ หรืออาจจะให้ฟรีเลยก็ได้ครับ เพื่อแลกกับประสบการณ์</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p> KPN
แวะมาให้กำลังใจ.
คนคุณภาพ ไม่ได้จำกัดด้วย "อายุ" .....
....
ส่งใจเชียร์เป็นระยะ ๆ
เรียน ท่าน Jack ผู้ร่วมพัฒนา
สวัสดีครับ
อายุตัวน้อย
อายุสมองมาก
ยินดีด้วยนะคะแจ๊ค คนคุณภาพของเรา
ขอแสดงความยินดีกับพี่แจ๊คด้วยคนคะ
สวัสดีค่ะ
ยินดีด้วยค่ะที่ผู้ใหญ่เห็นศักยภาพในตัวคุณ
เรามีโอกาสได้ขึ้นเวทีแล้ว ซ้อมมากๆ และชกให้สมศักดิ์ศรี ตอนนี้อาจไม่ใช่เป็นตัวเอก ต่อไปได้เป็นแน่นอน
ขอโทษ มีคู่ที่สูสีไหมคะ
ถ้ามีเราคนเดียว ก็สบายเลยค่ะ
ขอให้โชคดีค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะครับ
ผมมาเยี่ยมครับ
ความขลังของผู้ประเมินไม่ได้อยู่ที่อายุครับ แต่อยู่ที่ความรู้ความสามารถในการประเมินครับ...
ในเมื่อเราได้รับโอกาสแล้ว ที่เหลือก็อยู่ที่เราครับว่าจะแสดงความสามารถให้เขายอมรับเราได้มากน้อยแค่ไหน...
เป็นกำลังใจให้ครับ...
ขอบคุณครับพี่พนัส
อย่างไรก็ตามผมก็ยังเชื่อว่าความขลัง ความน่าเชื่อถือ นั้นสั่งสมโดยระยะเวลา และประสบการณ์จากการทำงานในแต่ละวัน แต่ส่วนที่จะแตกต่างกันคือ ความสามารถในการจัดเก็บ ขวนขยายของแต่ละคนนั้นไม่เท่ากันครับ
ขอบคุณมากครับท่านอาจารย์จิตเจริญ
เปลี่ยนรูปใหม่สร้างสีสันดีครับ
แน่นอนครับว่าวันข้างหน้าต้องอายุมากขึ้น แต่จะมากไปพร้อมกับความสามารถด้วยนั้นคงต้องดูกันอีกระยะยาวครับ
สำหรับเคล็ดวิชา กระบวนยุทธ์นั้น คงไม่มีอะไรมากกว่าปกติครับ เพียงแต่ที่สำคัญกระบวนการตัดสินจากการประเมินนั้น ต้องมีการอภิปรายให้กรรมการทุกท่านนั้นเข้าใจตรงกัน ถึงแม้การทำงานของคณะกรรมการประเมินจะแบ่งภาระหน้าที่ความรับผิดชอบกันก็ตาม
ขอบคุณท่านอาจารย์วรชัย แห่งวิทยาลัยเทคนิคยโสธร
ถ้าทุกคนอายุสัมพันธ์กับเซลสมองกันทุกคน น่าจะทำให้อะไรดีขึ้นมากนะครับในสังคมนี้
ขอบคุณครับพี่อ้อ
ผมว่านะครับ อายุนั้นเป็นมากกว่าตัวเลข แต่บ่งบอกอะไรได้หลายๆอย่าง เช่น เมื่อผู้มีอายุน้อยกว่าเรา ก็เรียกว่า น้อง อายุมากกว่า ก็เรียกว่าพี่ อายุเท่ากันอาจจะเรียกว่าเพื่อน
ขอบคุณครับพี่หนิง
สำหรับการอบรมครั้งนี้ หรือไม่ว่าจะเป็นหลักสูตรใดก็ตาม ถ้าผู้รับการอบรมนั้นสามารถฝึกปือวิชา เพิ่มทักษะ พัฒนาตนเองอยู่ตลอดเวลา ก็จะทำให้หลักสูตรนั้นๆเกิดความสำเร็จตามเจตนา ของผู้จัดครับ
อย่างผมจบหลักสูตรนี้มา ถ้าไม่มีใครเชิญไปเป็นผู้ประเมินแล้ว ก็จะขาดทักษะ ประสบการณ์จริง ในการแก้ปัญหา อุปสรรคครับ
ขอบคุณน้องผึ้ง
ต่อไปทุกคนก็จะมีโอกาสอย่างนี้บางนะครับ แต่ก็คงต้องรอเวลา การทำงานวันนี้ ปัจจุบัน จะเป็นเครื่องการันตีตัวเราเองครับ
ขอบคุณครับพี่บอย
ถูกต้องแล้วครับ โอกาส จังหวะของเราแตกต่างกัน แต่เมื่อใดถ้ามีโอกาสเราต้องไม่ให้หลุดมือไปครับ
จริงแล้วผมก็ลองซ้อมอ่าน sar-on blog ของคณะสหเวชศาสตร์ ซ้อมฝีมือตัวเองแล้วครับ ถือเป็นนวัตกรรมของการประกันคุณภาพที่น่าชื่นชมครับ
ขอบคุณครับคุณsasinanda
การมีคู่ชกที่สมศักดิ์ศรีนั้นเป็นสิ่งที่ดีครับ เพราะทำให้เรามีจุดอ้างอิงระดับความสามารถของเราได้
แต่ในเวทีมวยนั้นจะต้องมีผู้ชนะเพียงคนเดียว อย่างมากนานๆก็อาจจะเสมอกัน
แต่สำหรับการเรียนรู้ การทำงานนั้น ใช้การให้กำลังใจกัน การแลกเปลี่ยนกัน นั้น เป็นสิ่งที่เสริมสร้าง พัฒนาตัวเราในทางลัดได้ดีครับ
ขอบคุณครับน้องบีเวอร์
ระยะทางพิสูจน์ม้า เวลาบอกถึงคุณค่าของแต่ละคนครับ
ดังนี้เราต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด ปรับแก้สิ่งที่ผิดพลาดในวันนี้ เพื่อวันพรุ่งนี้ และต่อไปครับ
AAR นั้นจึงเป็นเครื่องมือง่ายที่ทุกคนเอาไปใช้ได้อย่างไม่ต้องเสียตังค์ครับ