เห็นทีได้เวลาปิดบันทึกว่าด้วยวาทกรรมการรับน้องในหนังสือรับน้องเมื่อ 15 ปีเสียแล้วแต่ก็อย่างว่าแหละครับ หนังสือเล่มนี้เฉิ่มเชยก็จริง แต่เนื้อหาในหนังสือต้องยอมรับว่าร่วมสมัยและมีพลังทางปัญญาอยู่มากโข
ผมโปรยปกหนังสือเล่มนี้ด้วยคำว่า “วันใหม่ ชีวิตใหม่” เพียงเพื่อต้องการสื่อสารกับน้องใหม่ในเวลานั้นว่า ชีวิตในมหาวิทยาลัย เป็นเสมือนการเริ่มต้นวันใหม่ของชีวิต และเป็นการก้าวเข้ามาสู่ชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยอิสระแห่งการเรียนรู้ ซึ่งวันเวลาและบรรยากาศของชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย จะแตกต่างจากชีวิตมัธยมอย่างสิ้นเชิง ! และนี่คือ บทกวีอีกชุดหนึ่งที่ผมนำมาพิมพ์ไว้ในหนังสือรับน้องฉบับนี้ -
น้องใหม่
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เธอคือดวงใจของที่นี่</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ฤาจะเป็นเพียงมาลี</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่บานแล้วเตรียมโรยรา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น้องใหม่</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดอกไม้อาจบานได้ในไม่ช้า</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บางดอกก็ร่วงโรยรา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บางดอกอาจมีค่าผลให้คนกิน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น้องใหม่</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เจ้าจะบานแล้วโรยไปจนหมดสิ้น</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ฤาจะให้ดอกผลของแผ่นดิน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จงใช้จินต์สำนึกแน่ให้แก่ตน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น้องใหม่</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทางไหนที่เจ้าเลือกหา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทางที่หรูเริด ปริญญา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หรือทางบ้านป่าประชาชน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น้องใหม่</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ปริญญาหนึ่งใบถึงค่าล้น</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ไม่อาจแทนค่าความเป็นคน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เจ้าจงค้นให้เห็นค่าความเป็นจริง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น้องใหม่</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มหาวิทยาลัยไม่ใช่ทุกสิ่ง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็นแต่เพียงเศษเสี้ยวความเป็นจริง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ของหลายสิ่งที่รอบราย </p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมจำไม่ได้ว่า ผมพบเจอบทกวีชุดนี้จากที่ไหน และไม่อาจรู้ได้เลยว่าใครเป็นผู้แต่ง หรือแต่งขึ้นเมื่อใด รู้แต่เพียงว่า ครั้งหนึ่งในสมัยที่ตัวเองเป็น “เฟรชชี่” อ่านแล้วก็เกิดอารมณ์ชอบขึ้นมาจับใจ จึงได้นำมาใช้ให้ทำหน้าที่เป็นเสมือนคำต้อนรับผู้มาใหม่ในปีนั้น –</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เธอคือดวงใจของที่นี่” , ฟังดูอ่อนหวาน ละมุนละไมเป็นนักหนา อ่านแล้วก็เห็นภาพความสำคัญของนิสิตใหม่อย่างมหาศาล ผู้มาใหม่ หรือน้องใหม่ดูจะมีค่ายิ่งนักต่อรุ่นพี่ ครูอาจารย์และสถาบัน ซึ่งรวมความถึงความสำคัญในแง่เป็น “คนแห่งอนาคต” ของสังคมด้วยเหมือนกัน </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระนั้นได้แต่หวังว่า พวกเขาคงไม่ใช้วันเวลาไปอย่างเปล่าเปลือง หลงระเริงกับเสรีภาพอันไร้ขอบเขต กรีดกรายด้วยชุดการแต่งกายอันหลากสีสัน กินนอนและท่องชีวิตอยู่กับทุนนิยมอย่างบ้าคลั่ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> 
</p><p> </p><p> “มหาวิทยาลัยไม่ใช่ทุกสิ่ง” ฟังดูก็ชวนให้คิดว่า ชีวิตในมหาวิทยาลัยเป็นแต่เพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของสังคม บทสรุปบางสิ่งบางอย่างในมหาวิทยาลัย อาจไม่ใช่คำสอบสุดท้าย หรือคำตอบทั้งหมดของสังคม เพราะมหาวิทยาลัยเป็นองค์ประกอบเล็ก ๆ ในสังคมอันกว้างใหญ่ หากแต่เป็นองค์ประกอบที่สำคัญในทางปัญญาของคนหนุ่มสาว </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ชีวิตในมหาวิทยาลัย จึงเป็นการเรียนรู้และเตรียมความพร้อมให้ผู้มาใหม่ได้เข้าใจโลกและชีวิต และเมื่อก้าวเดินออกไปเป็นคนของสังคมอย่างเต็มภาคภูมิ ก็จะได้เข้าใจและมีหลักคิดในการดำเนินชีวิตทั้งในฐานะปัจเจกและพลเมืองของสังคม ซึ่งหมายถึง ดำรงอยู่อย่างมีคุณค่า และมีความสุข …. </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p></p>
เรียน ท่านแผ่นดิน
สวัสดีครับ
.....
ผมเชื่อเหลือเกินว่าชาวบล็อกหลายท่านต่างก็มีความทรงจำเดียวกันนี้ รวมถึงรู้สึกว่าชีวิตยังต้องเรียนเพื่อให้รู้อีกต่อไปอย่างไม่รู้จบ
ขอบพระคุณอาจารย์มากครับ
... อ่านแล้วรู้สึกดีค่ะ
... รฤก ถึงช่วงเป็นน้องใหม่ .. (เลือกม. มหาสารคามด้วยนะคะ)
... แต่พลิกผันไปเป็น ลูกช้างเฌองดอย ..
... สถาบันใช่สำคัญไม่ หัวใจคือการเรียนรู้ ... ใช่ไหมคะ .. เอาใจช่วยน้องใหม่ทุก ๆ คน และ
ช่วงนี้กิจกรรมนักศึกษาคงมากหลาย เป็นกำลังใจให้คุณแผ่นดินนะคะ
น้องใหม่
ทางไหนที่เจ้าเลือกหา
ทางที่หรูเริด ปริญญา
หรือทางบ้านป่าประชาชน
ผมชอบท่อนนี้มาเลยค้าบเพราะเมือนมันกำลังจะบอกอารายเราสักอย่างหนึ่งนี้แหละค้าบ ดีใจนะค้าบที่พี่ได้สร้างสรรค์และสรรหาสิ่งดีๆที่ถูกลืมไปในสายตาของผู้นำไป ผมว่านะค้าบตอนนี้ผมว่าพี่นะไม่ได้คิดที่จะก้าวไปข้างหน้าเท่าไหร่หรอกค้าบแต่พี่กำลังจะก่าวกลับไปหาอดีตอันที่มีแต่ความสวยงามและเข้มแข็งอีกครั้งหนึ่งซะมากกว่า.....ใครจะคิดไงก้อชั่งนะค้าบผมชอบในสิ่งที่พี่กำลังทำอยู่ขณะนี้
ช่วงนี้เปิดเรียนใหม่ อยู่ในช่วงประชุมเชียร์และรับน้องใหม่ ชาวกองกิจการนิสิต - นักศึกษาทั่วประเทศจึงต้องทำงานหนักกันอย่างถ้วนทั่ว
สวัสดีค่ะ
ชีวิตในมหาวิทยาลัย จึงเป็นการเรียนรู้และเตรียมความพร้อมให้ผู้มาใหม่ได้เข้าใจโลกและชีวิต และเมื่อก้าวเดินออกไปเป็นคนของสังคมอย่างเต็มภาคภูมิ ก็จะได้เข้าใจและมีหลักคิดในการดำเนินชีวิตทั้งในฐานะปัจเจกและพลเมืองของสังคม ซึ่งหมายถึง ดำรงอยู่อย่างมีคุณค่า และมีความสุข ...
ใช่ค่ะ ที่มหาวิทยาลัย เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้นค่ะ.