พลอย : รักได้เนียนตา คำถามได้เนียนใจ
บทหนังอันงดงาม เริ่มต้นขึ้นพร้อมเรื่องราวการเดินทาง ท่ามกลางการเดินทางของชีวิต ที่เราทุกคนต่างมีคำถาม และตัวบท ตัวคน ภายในเรื่อง ล้วนร้อยเรื่องไว้ด้วยคำถามสุดยอดของมนุษย์ คำถามถึง "รัก"
ท่ามกลางความหมายของชีวิต ท่ามกลางวันเวลาที่ผ่านไปเช่นการเดินทาง ความรักได้ออกเดินทางพร้อมกับเราจริงหรือ ความรักอยู่นิ่ง และตัวเราเดินไป ความรักเดินไป และเราหยุดนิ่ง หรือเราสามารถนำพาความรักไปพร้อมชีวิตเราได้มากน้อยเพียงใด นำพาไปได้ทุกที่ทุกเวลากระนั้นหรือ ความรัก เกิดขึ้นมาพร้อมกับความง่าย และความยากในชีวิต จนวัดกว้างยาวอันยากลำบากได้กระนั้นหรือ เท่ากับที่เรามักถามว่า ทำไมชีวิตจึงเป็นเช่นนั้น ทำไมชีวิตจึงเป็นเช่นนี้ จนมักวนกลับมาสู่เรื่องราวดั้งเดิม ว่าชีวิตเป็นเรื่องง่าย หรือ ชีวิตเป็นเรื่องยาก
บทหนัง ของ เป็นเอก รัตนเรือง ก็เช่นเดียวกับผู้คนทั่วไป ที่ถามว่า ความรัก เป็นเรื่องง่าย หรือ เป็นเรื่องยาก ความรักและความง่าย วนเวียนในเนื้อหนัง และเฝ้าถามไถ่เราว่า มันจะหมดอายุลงเมื่อใด
หนัง ไม่ได้บอกเราถึง ทางออก อาจจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ไม่ใช่ประเด็น เพราะความเรียบรื่นของเรื่องราว นำพาเราไปสู่ตัวเราเองในท้ายที่สุด หรือเพราะทางออกล้วนอยู่ที่ตัวตนของแต่ละคน หนังจึงไม่จำเป็นต้องนั่งถาม ว่าคุณรักใคร และใครรักคุณ
หลายบทร้อยใจอยู่ในหัวใจเราแต่ละคน บางคนไม่ต้องบอกบท ไม่ต้องบอกกล่าว ไม่ต้องเอื้อนเอ่ยหลักการเหตุผลให้มากความ ไม่ต้องถามไถ่ลำดับเรื่องราวในชีวิตด้วยตรรกะ รักบางอย่าง อยู่ท่ามกลางความเงียบของชีวิต มีเพียงลมหายใจของคู่รักเท่านั้น ที่สื่อสารระหว่างกัน แต่รักสำหรับบางคน ประกอบด้วยสิ่งละอันพันละน้อยมากมาย บ้างก็เล่าเรื่องราวของรักผ่านกาลเวลาอย่างอมตะ บ้างก็เล่าถึงรักที่ผ่านเลยไป เพียงเพราะความเก่า และหมดอายุใช้งาน
หน้าหนัง อธิบายผ่านใบปิดหน้าหนัง บอกกล่าวคำถามว่า จะรัก จะเลิก คุณจะรู้ เหมือนบทพูดเกริ่นนำของตัวต้นคำถาม ที่กล่าวว่า ความรัก แรกใครก็คิดว่าเป็นเรื่องง่าย แต่สำหรับฉัน ความรักไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
รักที่เธอสงสัย จึงกลายเป็นคำถาม
แล้วใครจะเป็นผู้ตอบ ใครจะลำดับเรื่องราวแห่งรัก เมื่อมีคำถามปิดไว้บนหน้าผาก ฝังในสมอง ลึกในจิตใจของเราอยู่ทุกคืนวัน เฝ้าหวาดระแวงว่าเมื่อใด ใบปิดข้างตัว และเอกสารที่ติดแนบลำตัว ซึ่งส่งผ่านจากหัวใจ จะบอกกับเราว่า คนรักของเราหมดอายุ ความรักของเราหมดอายุ หรือเราหมดรักคนที่เคยรัก
รักที่เธอสงสัย กลายเป็นรักที่คนหน้าหนังสงสัย
อาจจะสงสัยในเนื้อหนัง หรือ สงสัยในตัวเอง เท่ากับที่หนังบอกให้เรารับรู้ถึงความง่าย ความจริง ความยาก วันเวลา การหยุดพัก การตั้งคำถาม การบอกกล่าว การบอกเล่า การสัมผัส สิ่งตกค้าง และวันหมดอายุ
ไม่เพียงหนัง จะทำได้อย่างเนียนตา ภาพยังเนียนใจ ในแต่ละท่อนของเรื่องราว ภาษาหนังลำดับเราให้เดินไปอย่างเงียบๆ ไล่ลำดับเราด้วยเรื่องในใจ ผู้คนที่เดินผ่านไป บางบทบอกเราว่า โจทย์ของคนผ่านทาง ยากลำบากกว่าคนอยู่ด้วยกัน บางครั้งคนแปลกหน้า ยังสร้างความยากลำบากในการตอบคำถามให้กับชีวิต ได้น้อยกว่าที่เรานั่งเคียงกัน
หน้าหนัง ขึ้นต้นด้วยคำถาม จะรัก จะเลิก คุณจะรู้
แต่ในใบหน้าของแต่ละคน ถามทุกคำถาม ไล่ลำดับทุกเรื่องราวในหัวใจออกมา ไม่ใช่เพราะรันทดใจ เพราะหนังงดงามพอที่จะไม่นำเราไปจดหดหู่ อาจเย้ยหยันให้เจ็บปวดใจ กับความจริงที่บางครั้งเราเผลอไป หลงกับอุบัติเหตุบางอย่าง เจ็บปวดเบ้าตา เพียงเพราะเราเจ็บปวดกับความหลังมากเกินไป จนทำให้ปัจจุบันทำร้ายเราได้
หนังวนเวียน กับ วันเวลา กาลเวลา และการผ่านไปของเวลา การอยู่ด้วยกันระหว่างคำถาม ว่านานแปดปี หรือเก้าปี อยู่ที่ตัวเลขแท้จริงหรืออยู่ที่หัวใจคนสองคน ระหว่างชีวิต และสิ่งไม่มีชีวิต สิ่งใดสำคัญกว่ากัน ระหว่างอดีต กับอนาคต เราดูแลอะไรมากกว่ากัน โดยไม่ต้องคำว่าดูแลปัจจุบัน
รักวนเวียนอยู่ในอากาศ ลอยอยู่ในแต่ละจิตใจ เป็นเวลาที่คาบเกี่ยวกลางคืนและกลางวัน ท่ามกลางความหมายบางอย่างที่ฝังอยู่กับตัวเรา
พลอยถามถึงความรัก
เป็นคำถามที่เนียนตา แต่เราจะตอบคำถามได้เนียนใจหรือไม่ ไม่มีใครรู้ เพราะเป็นคำถามของตัวเราเอง
หมายเหตุ
อ้างอิง บทเพลง
http://www.oknation.net/blog/lukekaew/2007/06/17/entry-1
อ้างอิง ใบปิดหน้าหนัง - ตัวอย่างหนัง
http://www.adintrend.com/show_admovie.php?id=1797
เพลง ลืมไม่ลง
โดย จ๊อบ บรรจบ พลอินทร์
เพลงประกอบภาพยนตร์ Ost
เรื่อง พลอย และ สวยลากไส้
ใจมีแต่เธอ มีแต่เธอ ฉันพูดตรงๆ
ฉันไม่เคยหลงรักใครมากมายอย่างนี้
ชอบเธอจริงๆจะรักเธอชั่วชีวี
เธองามอย่างงี้ กี่วันกี่ปี ก็ลืมไม่ลง ลืมไม่ลง ลืมไม่ลง ไม่ลง ไม่ลง
เธอสวยสดใส แม้อาทิตย์จะลับฟ้า
รอยยิ้มติดตา แม้จันทราจะติดดิน
อยากบอกว่ารัก แต่มันติดแค่ปลายลิ้น
หลับนอนได้ยิน มันกังวาลในใจฉัน
ฉันเหมือนกับมด ที่เจอน้ำตาลหวานทุกหยด
อยากชิมอยากซด จนหยดสุดท้ายที่ปลายช้อน
อยากอยู่ใกล้เธอ แม้ในฝัน ยามหลับนอน
ใจฉันพร่ำวอนถึงเธอทุกเวลา
ฟ้ายังมีเปลี่ยนสี แต่ฉันนี้ไม่มีเปลี่ยนใจ
หากขาดเธอฉันก็หมดความหมาย
เพราะว่าใจฉันนี้ มีเพียงเธอ
...
เพลง แด่คนช่างฝัน
โดย จ๊อบ บรรจบ พลอินทร์
เพลงประกอบภาพยนตร์ Ost เรื่อง พลอย
อย่าให้ใครเขาเป็นเจ้าชีวิตเธอ...นะคนดี
เพราะเราเกิดมาในโลกแห่งเสรี
อย่าให้ใครเขาเป็นเจ้าชีวิตเธอ...นะคนดี
มองดาวบนฟ้าเราก็เป็นได้แค่ฝัน
ทุกวันไม่มีที่สิ้นสุด
แต่ใจเอ๋ยใจของมนุษย์...สุดจะลึกที่จะพรรณนา
จึงอยากกู่ร้องเป็นท่วงทำนองของชีวิต
ถึงอดีตบางครั้งอย่างปวดร้าว
แม้บทเพลงที่เคยร้องรำทุกค่ำเช้า
นี่ชีวิตเราหรือใครเขาเป็นเจ้าของ
เพื่อเธอคนดีแด่คนช่างฝัน
อย่าให้มันต้องกลายเป็นฝันร้าย
มองฟ้าคืนนี้ยังมีดวงดาวดูพราวพราย
แค่อยากรู้ใครคือเจ้าของเธอ
...
น่าสนใจดีครับ
เนื้อหาหนังเรื่องนี้ กำลังบอกเราเรื่องอะไร ผมเห็นใบปิดหนังในอินเทอร์เนต ดูๆแล้วเป็นหนังไทยที่น่าสนใจดีนะครับ
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
คิดว่า อยากคลายเครียดเลยเลือกหนังไทยแนวตลกๆ
แต่ผมผิดหวังหนังไทยแนวตลก ที่มีแต่คำสบถ หยาบคาย ไม่รับผิดชอบต่อสังคมเลย ดูถูกผู้บริโภคมากๆกับเรื่องราวที่ต่ำด้วยสาระ
ยังไม่สบโอกาสและเวลาที่จะไปดูหนังเรื่องนี้ รู้แต่เพียงว่าน้อง ๆ ในที่ทำงานบอกว่าสนุกและแง่คิดที่ดี
ว่าด้วยความรัก - มีคำถามมากมายที่มีทั้งคำตอบและไม่มีคำตอบ
....
เธอสวยสดใส แม้อาทิตย์จะลับฟ้า
รอยยิ้มติดตา แม้จันทราจะติดดิน
อยากบอกว่ารัก แต่มันติดแค่ปลายลิ้น
หลับนอนได้ยิน มันกังวาลในใจฉัน
ดูแล้วดี เอาไว้สอนใจตนเอง เรื่องนี้เหมือนชีวิตข้าน้อยเลยว่ะ วันหนึ่งสามีไปเรียนปริญญาโทแล้วพาเพื่อนนศ.ร่วมชั้นเรียนคราวลูกมาให้รู้จัก แล้วบอกเราว่าสงสารน้องเขา ตกงาน ฝากมาทำงานที่บริษัทด้วย น้องเขามีแฟนแล้วนะ แล้วก็มีการไปรับไปส่งกันบ้างเพราะต้องเรียนด้วยกัน เป็นลูกน้องในบริษัทด้วย เด็กมันลามปาม ขนาดบอกให้แฟนข้าน้อยมารับก็มีบ่อยเข้า เรารู้สึกทะแม่ง รู้สึกว่าเขาจะเคลิ้ม...ตามประสาเด็กมันน่ารักอะไรแบบนี เราก็เตือน เขาว่าไม่มีอะไรและรำคาญ ทำนองว่าเขาไม่ได้มีอะไรกันอย่าว่าได้ไหม บ่อยเข้าเขาก็โกรธา ทะเลาะกัน เขาหนีจากไปพร้อมอารมณ์ เราก็อารมณ์ เราห่วงเขามาก สงสารลูกร้องไห้ทุกวัน เขาหายไปอาทิตย์หนึ่ง กลับมา มาง้อเรา..เดี๋ยวนี้ต่างเป็นบทเรียนให้ซึ่งกันและกันแล้ว และมันจริงมากที่ในหนังสอนให้หยอกกันบ้าง กอดกันบ้าง ชีวิตคู่ดีขึ้นนะตอนนี้
เคยดูเรื่องนี้ ชอบครับ
ชอบคำเรื่องรักกับอหารกระป๋อง
มีวันหมดอายุด้วยหรือ