ผู้เขียนได้ลงพื่นที่ไปกับพี่ ๆ ปูน ได้ไปเยี่ยมชมสวนแม่จันทร์แดงวันแลกที่ผู้เขียนไปก็คิดว่าคงเป็นเกษตรธรรมดา แต่พอเจอแม่จันทร์แดงไม่ใช่ แม่วิ่งเข้ามากอดผู้เขียนแม่บอกว่าดีใจไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีก แม่เคยเข้ามาอบรมที่มหาชีวาลัยอีสาน
เดินดูสวนของแม่มีเนื้อที่ประมาณ 70 ตารางเมตร แม่บอกว่าไม่ได้ทำนาแม่ไม่มีสามี แม่อยู่ตัวคนเคียว แม่จะปลูกทุกอย่างในสวนได้ผลแล้วก็จะเก็บผักไปแลกข้าวมาไว้กิน พอถึงหน้าแล้งก็จะไปเข็นน้ำมารดผักในสวน วันละ 7-8 รถ แม่บอกว่าก่อนนี้แม่มีที่นาแต่ลูกเอาไปจำนองแล้วไม่ส่งต่อ พอพูดถึงตรงนี้แม่เอามือทุบอกน้ำตกใน ทำใหผู้เขียนเองก็น้ำตาตกในกับแม่ ในขณะเดียวกันพี่ ๆ บริษัทปูนเป็นผู้ชายก็เป็นอาการเดียวกับผู้เขียน แม่มีลูก 5 คนแต่ไม่มีใครอยู่กับแม่เลย แม่เล่าต่ออีกว่าลูกเข้าก็มีครอบครัวของเขาเองต้องดูแลครอบครัว ของเขาแม่ไม่อยากเป็นตัวถ่วงลูกขอให้เขาเลี้ยงปากท้องของเขาได้ โอ้ว่าแม่จ้าลูกคิดถึงค่าน้ำนม เลือดในอกผสมกลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน
มันทำให้ผู้เขียนเองมานั้งคิดว่าคนที่บอกว่ารักแม่แต่เคยคิดจะกลับมาดูแลแม่ของคุณบ้างหรือเปล่า ในวันเกิดคุณเป็นวันที่แม่เจ็บที่สุด แต่คุณสนุกกินเลี้ยงอยู่กับเพื่อน วันที่คุณเมาแม่คอยเช็ดตัวให้คุณ เวลาที่เงินคุณหมดคุณคิดถึงแม่ ลองมองตัวเองดูว่าวันนี้คุณทำอะไรให้แม่คุณบ้างหรือยัง โทรหาแม่บ้าง บอกรักแม่บ้าง ไปเยียมแม่บ้าง ทำแล้วผลเป็นยังไงลองถามใจคุณดู
