อะไรก็ได้ เป็นคำพูดที่ติดปากเราอยู่เป็นประจำ เป็นคำที่ฟังดูเป็นคนไม่เรื่องมาก ฉันอะไรก็ได้ แต่คำว่า อะไรก็ได้ ของบางครั้งมันก็ไม่ดีไปซะทุกครั้งที่พูด มันทำให้สายตาคนอื่นคิดว่าเราเป็นคนไม่มีความคิด
โดยส่วนตัวเป็นคนค่อนข้างพูดน้อย ตอนเด็กก็ไม่รู้สึกอะไรคิดว่าการพูดมากจะเป็นเรื่องไม่ดี แต่พอโตขึ้นพบคนมากขึ้น แล้วยิ่งเราทำงานการที่เราไม่พูดมันเลยเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง การทำงานมันสอนให้เราคิดว่าคนเราจะอะไรก็ได้ ไม่ได้ ยิ่งองค์กรที่เราอยู่อยู่กันแบบแชร์ความคิด ความรู้สึก เมื่อก่อนเราไม่เคยคิดว่าการที่เราเข้าประชุมแล้วเราไม่พูดมันจะเป็นปัญหาเพราะ ฉันอะไรก็ได้ แต่พอคุยกับเจ้านาย มันทำให้เรารู้ว่ามุมที่เราคิดกับมุมที่เจ้านายมอง มันต่างกันและเป็นคนละมุมกันอย่างสิ้นเชิง เค้าสอนให้เราต้องพูดแสดงความคิดของตัวเอง ไม่ใช่อะไรก็ได้ เราสัญญากับตัวเองว่า เราจะพยายามพูดคำว่าอะไรก็ได้ให้น้อยลงแสดงความคิดเห็นของตัวเองให้มากขึ้น เราจะพยายามถ้าทำได้จะมาเล่าให้เพื่อนฟังนะค่ะ
ช่ายๆๆจิงด้วย เอ๊ะ อะ ไม่ควรพูดอะไรก็ได้ทำให้คนอื่นมองว่าเราไม่แสดงความคิดเห็ยเลยยย จิงๆแร้วเราควรแสดงความเห็นของเราออกมา อาจจะแัชร์กันก็ได้ ถ้าไม่เช่นนั้นอาจจะพลาดโอกาสที่ดีๆๆๆไปเลยก็ได้นะจ๊ะ………..
อะไรก็ได้สำหรับป๋าแล้วมันมีทั้งด้านบวกและด้านลบ
ด้านบวกเราจะง่ายๆไม่เรื่องมาก ไม่เป็นปัญหา ยอมคน
ด้านลบก็คือเราไม่ยอมตัดสินใจ บ่อยครั้งที่คนไม่รู้ว่าเราต้องการอะไร นานเข้าก็อาจขาดความมั่นใจ
อาจเริ่มจากยืนยันความคิดเห็นของเราแม้ในเรื่องเล็กน้อยเช่นไปกินข้าวกับเพื่อนๆถามว่าอยากกินอะไร ตอบสิ่งที่อยากกิน ไม่ใช่อะไรก็ได้
แม้เรื่องเล็กๆแค่นี้ก็ไม่ง่ายเลยสำหรับคนที่อะไรก็ได้มาจนคุ้นชิน
เริ่มจากจุดเล็กๆอย่างนี้แหละ เเล้วมันจะเปลี่ยนแปลงเรื่องใหญ่ๆ
ลองเปลี่ยนเป็น..
"แล้วแต่เธอ".. ดูก็ได้จ่ะ