บราโอ นะบราโอ โรงเรียนแห่งความทรงจำทีเปลียนผมเป็นคนละคน

ทุกคนมีอดีต ไม่ว่าจะดีหรือร้ายมันก็คือความทรงจำ ทุกครั้งที่ผมนึกถึงอดีตอดหัวเราะไม่ได้ เพราะมันเป็นอดีตที่แปลกมาก หากอัลลอฮฺไม่นำพาผมถึงวันนี้ ผมคงไม่รู้จักแสงสว่างแน่นอน ไม่ใช่ผมคนเดี๋ยวที่แปลกใจ ชาวบ้านรอบข้างก็แปลกใจ จากเด็กที่ไม่ชอบเรียนหนังสือ เอาแต่เล่นในปาจับนกจับปลาเล่น ถูกพี่ชาย(ดร.อัดนัน สือแม) ไล่จับไห้ไปโรงเรียน (บ่อยครั้งเหมือนกัน) วันนี้กลับกลายมาเป็นอาจารย์สอนหนังสือและใกล้จะจบปริญญาเอกด้วย หะหะหะ ตลก

รู้ไหม จุดเปลียนชีวิตอยู่ที่ไหน ก็ต่อเมื่อผมเรียนที่บราโอ โรงเรียนบำรุงอิสลาม ของ ดร อิสมาแอล ลุตฟี ผมกลายเป็นโต๊ะอีมามในละหมาดตะราแวะห์ ผมจำอัลกุรอาน ผมสอบได้ดีเสมอ (ไม่ใช่ D นะครับ)

บราโอ นะบราโอ โรงเรียนแห่งความทรงจำทีเปลียนผมเป็นคนละคน ดีใจมากที่ได้เรียนที่บราโอ เรียนแล้วรู้สึกมีความบารอกะห์กับชีวิตที่สามารถสร้างผมให้เป็นคนได้ทุกวันนี้ (ไม่ใช่เมื่อก่อนนี้ผมลิงนะ นั่นเป็นความคิดของชาวยิว)

นี่แหละสถานศึกษาที่ผมปลื้มที่สุด นั่นคืออดีต ปัจจุบันผมไม่รู้ว่าโรงเรียนแห่งนี้เหมือนเดิมไหม เพราะไปนานๆครั้ง ยุ่งกับงาน