ดิฉันคิดถึงที่บราโอมากค่ะ  มีประสบการที่นั้นมากค่ะ ถ้าพูดถึงบราโอใครๆๆก็ว่าเคร่งน่าเบื่อแต่สำรับดิฉันแล้วมันไม่ชัย    ตู้เสื้อผ้าหักเลยค่ะ    กระโดดกำแผงยังเจ็บตูดไม่หาย               ยังจำวันที่หนี้ปัยดูหนังเก็บกระเปาเสื้อวัยนัยกองขยะ   ยังดีน่ะที่เทศบาลยังมัยทำงานไม่งั้นละ่มึงเออ    แต่ตอนนั้นกับตอนนี้มันแต่ต่างเป็นคนล่ะคนกันเลย        ตอนนี้เป็นอาจารณ์สอนอยู่ร.รใกล้บ้าน   ถ้ามีโอกาศจะปัยเยี่อมกะที่บราโอ สลามถึงทุกๆๆๆคน