ที่ที่มีความทรงจำที่มากที่สุด  และแสบๆด้วย

หนีเที่ยวบ้าน โดดกำเเพง อาทิตย์หนึ่งจำได้ว่าอยู่หอแค่วันเดียวทั้งๆที่เป็นเด็กหอ นอกนั้นบ้านเพื่อนตลอด แต่ก็ไม่เคยออกนอกลู่นอกทางจนเสื่อมเสียน่ะค่ะขอบอก

แต่ก็อัลฮัมดุลิลละที่ได้มีโอกาสมาเรียนที่นี่

บาบอเป็นคนที่คุยสนุกแต่ถ้าอารมณ์บ่จอยเมื่อไร มองไม่เห็นใครเเล้ว

ตู้เสื้อผ้ากลับกลายเป็นที่ซ่อนของพวกเราเวลาที่ขี้เกียจเรียนตัฟเซร  แต่ไม่เคยโดนจับสักครั้ง