จะว่าไปแล้ว กิจกรรมครั้งนี้เป็นเสมือนการรับน้องใหม่ของชาววงแคนเหมือนกัน หากแต่พาน้องไปช่วยงานชุมชนแทนการลอดซุ้มเท่านั้นเอง

(๑) 

ผมหลงรักหน้าฝนไม่น้อยไปกว่าหน้าหนาว  แต่ทั้งสองฤดูกาลก็ถือเป็นฤดูกาลแห่งชีวิตของผมทั้งสิ้น  ลมหนาวเป็นห้วงแห่งการเก็บเกี่ยวผลผลิตจากทุ่งรวงทอง   ส่วนลมฝนเป็นห้วงแห่งการเริ่มต้นของชีวิตและสรรพสิ่ง

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มนุษย์เรียนรู้จากธรรมชาติก่อนเสมอ   (ผมเชื่อเช่นนั้น)   เพราะกว่าจะเรียนรู้ชีวิตจากตัวหนังสือก็ต้องรอให้ถึงวัยเข้าเรียนโน่นแหละ  (หรือท่านว่าไม่จริง)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บุญบั้งไฟ …  เป็นสิ่งหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงกระบวนการเรียนรู้ชีวิตจากธรรมชาติ   ถึงแม้บุญบั้งไฟจะเป็นเพียงวิถีวัฒนธรรมของ “ลูกอีสาน”  แต่นั่นก็คือหนึ่งในภาพสะท้อนอันแจ่มชัดว่ามนุษย์มีวิถีความเชื่อและความศรัทธาต่อธรรมชาติเช่นไรบ้าง  รวมถึงมิติเหนือธรรมชาติที่มนุษย์เองก็เชื่อและศรัทธาอย่างแน่นหนัก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">(๒)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">๒   มิถุนายนที่ผ่านมา  เป็นอีกวันที่ผมอยากเก็บมาเล่าต่อมิ่งมิตร   -</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนั้น  ผมตื่นตอนตี 5  เพื่อมาร่วมกิจกรรมวัน  “ก้าวแรกก้าวใหม่”  โดยปีนี้เป็นปีแรกที่จัดพิธีให้นิสิตใหม่ทำการปฏิญาณตนเป็นนิสิต มมส   จากนั้นก็เข้าสู่กระบวนการเรียนรู้ทั้งวัน  ปิดงานด้วยการบายศรีสู่ขวัญ  รับขวัญ “ผู้มาใหม่”   เข้าเป็นส่วนหนึ่งของสถาบัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อย่างไรก็ตามในช่วงบ่ายของวันเดียวกันนั้น  นิสิตใหม่ที่มาในโครงการส่งเสริมเยาวชนดีเด่นด้านศิลปวัฒนธรรมร่วม  50  คน  กลับไม่สามารถอยู่ร่วมงานได้   เพราะมีหน้าที่ที่ต้องไปร่วมขบวนแห่บั้งไฟในชุมชนบ้านนางใย  ต.ตลาด  อ.เมือง  จ.มหาสารคาม  โดยมี  คนกิจกรรม  (คุณสุริยะ  สอนสุระ)   เป็นกัปตันทีมในนามมหาวิทยาลัย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กิจกรรมเช่นนี้ถือเป็นพันธกิจอันสำคัญของมหาวิทยาลัยที่ต้องจัดกิจกรรมร่วมกับชุมชน … เป็นกิจกรรมที่ร้อยรัดให้มหาวิทยาลัยไม่หลุดหายไปจากสังคมท้องถิ่นอันเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย    </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ครั้งนี้  ต้องยอมรับว่าระยะทางจากมหาวิทยาลัยไปยังชุมชนนั้นไกลมากโข  - ไกลกว่าทุกชุมชนที่เราไปร่วมมาในแต่ละปี    แต่เราก็เต็มใจที่จะไปร่วม  เพียงเพราะรู้สึกว่า  กิจกรรมนี้คือ “ตัวตน”  ของมหาวิทยาลัย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p align="center">   (๓)     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คุณสุริยะ   ไม่ได้หารือในรายละเอียดกิจกรรมอันใดกับผมนัก  หรืออาจจะเป็นเพราะเห็นผมมีพันธะอันหน่วงหนักรุมเร้าอยู่ก็เป็นได้   อย่างไรก็เถอะ,  ถึงแม้เราจะไม่มีโอกาสได้คุยกันมาก  แต่ผมก็เชื่อในศักยภาพว่าเขาจัดการได้   ซึ่งหมายถึงจัดการได้ดีอย่างไม่ต้องสงสัย  โดยมีทีมงานจาก  “ชมรมนาฏศิลป์และดนตรีพื้นเมือง” (วงแคน)  เป็นพี่เลี้ยงในการขับเคลื่อนอย่างเต็มกำลัง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">งานนี้ผมไม่มีโอกาสได้ร่วมเดินทางไปกับพวกเขา   เพราะจำต้องอยู่ดูแลงานในมหาวิทยาลัย   แต่สิ่งที่ผมสนใจใคร่รู้มากที่สุดเกี่ยวกับบุญบั้งไฟครั้งนี้ก็คือ   การเปิดเวที  “ครั้งแรก”  ให้นิสิตใหม่ในโควตาศิลปวัฒนธรรม   ได้แสดงศักยภาพในทางดนตรีและนาฏศิลป์พื้นอย่างเป็นทางการ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">พวกเขามีเวลาฝึกซ้อมร่วมกันได้ไม่ถึง  3  วัน  แต่ผมก็เชื่อว่าพวกเขามีความสุขที่จะเป็นส่วนหนึ่งในกิจกรรมนี้   ผมคิดเอาเองว่าพวกเขามีเลือดความเป็น “ลูกอีสาน”  อยู่อย่างเข้มข้น  เพียงแว่วยินดนตรีก้องดังขึ้นก็คงไม่ยากต่อการขยับกายและใจ  ร่ายรำไปอย่างมีชีวิต  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p></p><p align="center">(๔)   </p><p align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะว่าไปแล้ว,   ผมไม่รู้หรอกว่านิสิตใหม่เหล่านี้   รู้เรื่องรู้ราวกับคำว่าบุญบั้งไฟสักแก่ไหนกัน   หรือรู้แต่เพียงว่าเป็น “งานบุญ”  ที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน  แต่จากภาพที่ประมวลมาเห็นได้ชัดว่าท่ามกลางเปลวแดดอันแรงร้อนนั้น  พวกเขามีรอยยิ้มและเริงร่าต่อหน้าที่นั้นอย่างน่ายกย่อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่รู้เลยว่าพวกเขารู้เรื่องพญาแถนแค่ไหน ?   </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รู้เรื่องผาแดงนางไอ่บ้างหรือเปล่า ? </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รู้เรื่องฝนฟ้าหรือไม่ ?   </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รู้เรื่องคติชนในบทขับเซิ้งมากน้อยแค่ไหน ? …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ผมก็ตั้งใจไว้ว่าในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้   น่าจะให้คุณสุริยะ  ได้เสริมสร้างความรู้เหล่านี้แก่พวกเขาอย่างจริงจัง  เพราะผมคงเศร้าใจอยู่ไม่ใช่น้อยหากรับรู้ว่า  ลูกหลานอีสานในโควตาที่ผมต้องดูแลนั้น    เล่นดนตรีและร่ายรำอย่างมีชีวิต   แต่กลับไม่รู้เลยว่า  “บุญบั้งไฟ”  เป็นจั๋งได๋แน  !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แน่นอนครับ,  สอบสัมภาษณ์ปีหน้า   ผมจะฝากประเด็นไปกับคณะกรรมการให้ลองถามพวกเขาดูสิว่า  รู้จัก “ฮีตสิบสอง – คองสิบสี่”  บ้างหรือไม่ … </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อย่างน้อยจะได้ชวนให้เขาได้กลับไปทบทวนความรู้ในเรื่องวัฒนธรรมอันเป็นรากเหง้าของท้องถิ่นตนเองอีกสักครั้ง  !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p align="right">   หมายเหตุ :  </p><p align="right">กิจกรรมครั้งนี้เป็นเสมือนการรับน้องของชาววงแคนที่พาน้อง ๆ ไปร่วมกิจกรรมกับชุมชน …  เพราะนี่คือพันธกิจที่พวกเขาจะต้องเป็นผู้แทนมหาวิทยาลัยในการออกไปช่วยเหลือชุมชนในด้านวัฒนธรรมและยังต้องมีอีกหลายครั้งและหลายชุมชน</p><p align="right"></p><p align="right">  </p>